Bayraktar Otomotiv ve Servis Hizmetleri A.Ş. (Bayraktar Otomotiv)'nin yapmış olduğu "Infiniti Yetkili Servis…

Rekabet Kurumu Başkanlığından,

REKABET KURULU KARARI

A. TOPLANTIYA KATILAN ÜYELER

Başkan: Prof. Dr. Nurettin KALDIRIMCI (Başkan)

Üyeler: Doç. Dr. Mustafa ATEŞ, Mehmet Akif ERSİN,

İsmail Hakkı KARAKELLE, Doç. Dr. Cevdet İlhan GÜNAY,

Murat ÇETİNKAYA, Reşit GÜRPINAR

B. RAPORTÖRLER : Orçun SENYÜCEL, Neşe Nur ONUKLU,

Muhammed GÜNDOĞDU,

C. BİLDİRİMDE

BULUNAN: Bayraktar Otomotiv ve Servis Hizmetleri A.Ş.

Temsilcisi: Av. Asude VELİOĞLU

Gazi Umur Paşa Sk. Bimar Plaza No:38/8 Balmumcu

Beşiktaş/İstanbul

D. TARAFLAR: - Bayraktar Otomotiv ve Servis Hizmetleri A.Ş.

Boyalı Köşk Sk. No:4/1 34345 Bebek/İstanbul

- Baytur Motorlu Vasıtalar Ticaret A.Ş.

Boyalı Köşk Sk. No:4/1 34345 Bebek/İstanbul

E. DOSYA KONUSU: Bayraktar Otomotiv ve Servis Hizmetleri A.Ş. (Bayraktar Otomotiv)’nin yapmış olduğu “Infiniti Yetkili Servis ve Yedek Parça Sözleşmesi”ne menfi tespit belgesi verilmesi veya muafiyet tanınması talebi.

F. DOSYA EVRELERİ: Kurum kayıtlarına en son 31.3.2010 tarih ve 2768 sayı ile giren başvuru üzerine düzenlenen 14.4.2010 tarih ve 2009-4-134/MM-10-OS sayılı Menfi Tespit/Muafiyet Ön İnceleme Raporu 16.4.2010 tarih, REK.0.08.00.00-130/142 sayılı Başkanlık önergesi ile 10-33 sayılı Kurul toplantısında görüşülerek karara bağlanmıştır. G. RAPORTÖRLERİN GÖRÜŞÜ: İlgili Raporda,

- Infiniti Yetkili Servis ve Yedek Parça Sözleşmesi’ne, 4054 sayılı Kanun’un 4. maddesi kapsamında rekabet kısıtlamaları içermesi nedeniyle, Kanun’un 8. maddesi uyarınca menfi tespit belgesi verilemeyeceği,

- Söz konusu Sözleşme’nin mevcut haliyle bireysel muafiyet alamayacağı, ancak 2005/4 sayılı Tebliğ’in amaçladığı “çok markalılık” ve “rekabetçi piyasa yapısı” hedefleri ile uyumlu olacak şekilde tadil edilmesi halinde, 2005/4 sayılı Motorlu Taşıtlar Sektöründeki Dikey Anlaşmalar ve Uyumlu Eylemlere İlişkin Grup Muafiyeti Tebliği ile öngörülen muafiyetten yararlanabileceği

görüşüne yer verilmiştir.

H. İNCELEME VE DEĞERLENDİRME

H.1. İlgili Pazar

H.1.1. Ürün Pazarı

Sözleşme’nin konusu dikkate alınarak, ilgili ürün pazarı "Infiniti marka otomobillerin satış sonrası yedek parça, bakım ve onarım hizmetleri pazarı" olarak tespit edilmiştir.

H.1.2. Coğrafi Pazar

Infiniti marka otomobillerin satış sonrası yedek parça, bakım ve onarım hizmetlerinin tüm Türkiye çapında verildiği ve herhangi bir bölgeyle sınırlı olmadığı göz önüne alınarak, ilgili coğrafi pazar "Türkiye" olarak belirlenmiştir.

H.2. Yapılan Tespitler ve Hukuki Değerlendirme

H.2.1. Menfi Tespit Değerlendirmesi

4054 sayılı Kanun’un 8. maddesinde; ilgili teşebbüs veya teşebbüs birliklerinin başvurusu üzerine Kurul’un, elinde bulunan bilgiler çerçevesinde bir anlaşmanın, kararın, eylemin veya birleşme ve devralmanın Kanun’un 4, 6 ve 7. maddelerine aykırı olmadığını gösteren bir menfi tespit belgesi verebileceği hükmü yer almaktadır.

Bildirim konusu “Infiniti Yetkili Servis ve Yedek Parça Sözleşmesi” asgari stok yükümlülüğü getirilmesi, hizmet verilecek müşteri sayısının tespiti gibi yetkili servisin faaliyet alanına ilişkin konularda 4054 sayılı Kanun’un 4. maddesi anlamında rekabeti kısıtlayıcı nitelikte dikey sınırlamalar içermektedir. Bu nedenle söz konusu anlaşmaya menfi tespit belgesi verilemeyeceği neticesine varılmıştır.

H.2.2. 2005/4 Sayılı Tebliğ Kapsamında Yapılan İnceleme

Bildirime konu Sözleşme hizmet tedarikçisi firma olan Bayraktar Otomotiv ile pazarda hizmeti sunmaya yetkilendirilmiş servisler arasında akdedilmiş bir satış sonrası hizmet sözleşmesidir. Bildirime göre anlaşma, Infiniti yetkili servislerinin Infiniti markalı, karayollarında kullanım amaçlı üç veya daha fazla tekerlekli motorlu taşıt araçlarının yedek parçalarını temin etmesi, satması ve servis hizmetlerini vermesini kapsamaktadır. 1.1.2006 itibarıyla yürürlüğe giren 2005/4 sayılı Tebliğ’in “Kapsam” başlıklı 2. maddesinde

“Yeni motorlu taşıtların, bunların yedek parçalarının tamir ve bakım hizmetlerinin alımı, satımı veya yeniden satımı konulu dikey anlaşmalar, dikey sınırlamalar içermeleri halinde bu Tebliğ’de düzenlenen koşullara uymak kaydıyla, Kanun’un 4 üncü maddesindeki yasaklamadan Kanun’un 5 inci maddesinin üçüncü fıkrasına dayanılarak grup olarak muaf tutulmuştur.”

hükmü yer almaktadır. Bu bağlamda, “Infiniti Yetkili Servis ve Yedek Parça Sözleşmesi”nin 2005/4 sayılı Tebliğ kapsamında olduğu ve Sözleşme’de yer alan hükümlerin anılan Tebliğ çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2005/4 sayılı Tebliğ’in 4. maddesinde düzenlenen muafiyetin genel şartları ile ilgili hükümler açısından bakıldığında, bildirime konu sözleşmelerin; dağıtıcı veya yetkili servisin anlaşmadan doğan hak ve yükümlülüklerini devir hakkı, sözleşmelerin ve fesih ihbarının süresi ve uyuşmazlıkların çözümü için hakeme gitme koşullarını karşıladığı anlaşılmıştır. Bununla birlikte 2005/4 sayılı Tebliğ’in “Muafiyetin Genel Koşulları” başlıklı 4. maddesinde;

“Muafiyet hükümleri, dikey anlaşmanın aşağıdaki koşulları taşıması kaydıyla sağlayıcının motorlu taşıt veya yedek parça ya da bakım ve onarım hizmeti sağladığı ilgili pazardaki pazar payının %30’u; motorlu taşıtların dağıtımı için niceliksel seçici dağıtımın tercih edildiği anlaşmalarda ise %40’ı geçmemesi durumunda uygulanır.

Niteliksel seçici dağıtım sistemi oluşturan anlaşmalar için pazar payı eşiği bulunmamaktadır.

90

Tek elden sağlama yükümlülüğü içeren dikey anlaşmalarda muafiyet, alıcının anlaşma konusu malları ve hizmetleri aldığı ilgili pazardaki payının %30’u aşmaması koşuluyla uygulanır.”

hükmü yer almaktadır. Buna göre 2005/4 sayılı Tebliğ kapsamına giren herhangi bir anlaşmanın grup muafiyetinden yararlanabilmesi için gerekli olan önkoşul pazar payı eşiklerine bağlı olarak uygun dağıtım sisteminin benimsenmesidir.

Yapılan bildirimde, başvuru konusu işleme ilişkin olarak sağlayıcı Bayraktar Otomotiv’in ilgili pazarda hâlihazırda faaliyeti bulunmadığından elde edilmiş bir pazar payının bulunmadığı, bu nedenle niceliksel seçici dağıtım sistemi benimsenmek suretiyle yetkili servis sayısının 7 coğrafi bölgede… adet ile sınırlandırılmasının planlandığı ifade edilmektedir.

Bu noktada Bayraktar Otomotiv’in Infiniti marka otomobillerin satış sonrası yedek parça, bakım ve onarım hizmetleri pazarındaki pazar payının belirlenmesi 2005/4 sayılı Tebliğ’de belirlenen eşik değerlendirmesinin yapılması için gereklidir. Türkiye İstatistik Kurumunun resmi kayıtlarına göre, Türkiye’de yıllara göre trafiğe kaydı yapılan Infiniti marka araç sayısı aşağıdaki şekildedir:

…

2005

…

2006

…

2007

…

2008

…

2009

…

TOPLAM

Buna göre, 2004 yılından bu yana … adet Infiniti marka aracın trafiğe kaydı yapılmıştır. Bayraktar Otomotiv tarafından gönderilen bilgi yazısında Infiniti marka araçların garanti sürelerinin 2 yıl olduğu ve hâlihazırda … aracın garantisinin devam ettiğinin tahmin edildiği ifade edilmiştir. Bildirim Formu’nda ise Infiniti marka araç parkının yaklaşık … araçtan oluştuğu belirtilmiştir.

Bu çerçevede Bayraktar Otomotiv’in Infiniti marka otomobillerin satış sonrası yedek parça, bakım ve onarım hizmetleri pazarındaki pazar payının belirlenmesi açısından 2005/4 sayılı Tebliğ’de belirlenen eşik değerlendirmesinin yapılması için, 2005/4 sayılı Motorlu Taşıtlar Sektöründeki Dikey Anlaşmalar ve Uyumlu Eylemlere İlişkin Grup Muafiyeti Tebliği’nin Açılanmasına Dair Kılavuz’un (Kılavuz) 51. sorusuna verilen cevapta yer aldığı üzere, Infiniti marka araçların yetkili servislerde yapılan bakım onarımların değeri ile özel servisler veya diğer markalara ait servislerde yapılan bakım onarımların değerinin karşılaştırılması gereklidir. Bu noktada Bayraktar Otomotiv’in bu pazarda faaliyete geçmesinden önce Infiniti marka araçların satış sonrası hizmetlerinin Nissan yetkili servis ağı içerisinde sağlandığı belirtilmelidir.

Yukarıda belirtilen toplam ve garanti kapsamındaki araç sayısı bilgilerinden hareketle, mevcut durumda garanti kapsamındaki araçların toplam araçlara oranı yaklaşık %1,25’tir. Infiniti marka araçların garanti süresinin diğer binek araçlara göre kısa olması bu durumun nedeni olarak görülmektedir. Yukarıda da yer verildiği üzere, satış sonrası hizmet pazarlarında sağlayıcının pazar payı belirlenirken yetkili ve özel servislerde gerçekleşen tamiratların değeri kıyaslanmaktadır. Ancak, değer verisi bir yana, Türkiye’de ne kadar sayıda aracın yetkili ve özel servislere yöneldiği dahi doğru olarak tespit edilememektedir. Bununla birlikte garanti süresi devam eden Infiniti marka araçların toplam araçlara oranının son derece düşük olması ve bu araçlara hizmet sağlayan başka bir markanın yetkili servis ağının bulunması, Infiniti marka araçlar bakımından Bayraktar Otomotiv yetkili servislerinde yapılacak tamiratların oldukça düşük olacağı sonucunu doğurmaktadır. Başka bir ifadeyle, mevcut durumda garanti kapsamındaki araç sayısının %1,25 olması ve garantisi biten araçların sahiplerinin de araçlarını önemli ölçüde daha önce servis aldıkları Nissan yetkili servislerine götürmeyi tercih edecekleri düşünüldüğünde, Bayraktar Otomotiv’in Infiniti marka otomobillerin satış sonrası yedek parça, bakım ve onarım hizmetleri pazarındaki pazar payının 2005/4 sayılı Tebliğ’de belirlenen eşik olan %30’un altında kalacağı anlaşılmaktadır.

Bu çerçevede, eşik değerlendirmesi bakımından Bayraktar Otomotiv’in mevcut durumda niceliksel seçici dağıtım sistemini benimseyebileceği değerlendirilmektedir.

Bununla birlikte Bildirim Formu’nda yetkili servislik sistemi kurulduktan bir süre sonra pazar payının 2005/4 sayılı Tebliğ ile belirlenen eşik olan %30’un üzerine çıkacağı ve dolayısıyla da o aşamaya gelindiğinde niteliksel seçici dağıtım sisteminin benimsenmesinin zorunlu olacağı şeklinde bir yaklaşımın kabul edilemeyeceği belirtilmiştir. Esasen, 2005/4 sayılı Tebliğ hükümleri çerçevesinde pazar payı %30’un üzerinde olan teşebbüslerin niteliksel seçici dağıtım sistemini benimsemeleri zorunludur. Dolayısıyla, pazar payı eşiği aşılmasına rağmen bu sistemin tercih edilmemesi halinde, grup muafiyetinden yararlanma söz konusu olamayacak ve Bayraktar Otomotiv’in dağıtım sistemi bireysel muafiyet değerlendirmesi alanına girecektir. Esasen, mevcut durumdaki pazar şartları ve verilerinden hareketle belirsiz bir tarihte gerçekleşecek olan bu duruma ilişkin bireysel muafiyet değerlendirilmesinin yapılması uygun değildir. Öte yandan, Rekabet Kurulunun Doğuş Otomotiv Servis ve Ticaret A.Ş.’nin yapmış olduğu Porsche Yetkili Satıcılık ve Servis Sözleşmelerine bireysel muafiyet tanınması talebine yönelik olarak almış olduğu 5.4.2007 tarih ve 07-30/297-113 sayılı Kararda, satış sonrası hizmetler bakımından niceliksel dağıtım sisteminin benimsenmesine yönelik olarak düzenlenen servis sözleşmesinin grup muafiyetinden yararlanmadığı ve bireysel muafiyet alamayacağı karara bağlanmıştır.

Bundan başka, Yetkili Servis Sözleşmesi’nin 23. maddesinde yer alan asgari stok miktarının Bayraktar Otomotiv tarafından belirlenmesine ve Yönetmelik hükümlerine uygun olarak bulundurulmasına ilişkin yükümlülük değerlendirilmelidir. 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 15. maddesi ile bu Kanun uyarınca çıkarılan Sanayi Mallarının Satış Sonrası Hizmetleri Hakkında Yönetmelik’in 12, 16 ve 17. maddeleri uyarınca imalatçı veya ithalatçılar belirli bir yedek parça stoku bulundurmak durumundadırlar. Nitekim söz konusu maddede de ilgili mevzuat hükümlerine atıfta

bulunulmak suretiyle yetkili servisin taşıması gereken bir yedek parça stoku bulunduğundan bahsedilmiştir. Bu bağlamda söz konusu stok bulundurma yükümlülüğü mevzuattan kaynaklanması nedeniyle, yetkili servise getirilen bir kısıtlama olarak kabul edilemez.

Değerlendirilmesi gereken diğer bir husus, 20. maddede yer alan alım yükümlülüklerine ilişkin olarak getirilen hükmün 2005/4 sayılı Tebliğ’le öngörülen rekabet etmeme yükümlülüğüne ilişkin hükümler karşısındaki durumudur. Hemen belirtilmelidir ki söz konusu maddede yer alan düzenleme, söz konusu Tebliğ anlamında rekabet etmeme yükümlülüğü olarak kabul edilmelidir. Zira 2005/4 sayılı Tebliğ’in rekabet etmeme yükümlülüğü başlıklı maddesine göre, “rekabet etmeme yükümlülüğü, alıcının anlaşma konusu mal veya hizmetlerle rekabet eden malları veya hizmetleri üretmesini, satın almasını, satmasını veya yeniden satmasını engelleyen doğrudan ya da dolaylı her türlü yükümlülüktür. Ayrıca alıcının bir önceki takvim yılındaki alımları esas alınarak, ilgili pazardaki anlaşma konusu mal veya hizmetlerin ya da onları ikame eden mal veya hizmetlerin %30’undan fazlasının sağlayıcıdan veya sağlayıcının göstereceği başka bir teşebbüsten satın almasına yönelik olarak alıcıya doğrudan veya dolaylı biçimde getirilen herhangi bir yükümlülük de rekabet etmeme yükümlülüğü olarak kabul edilir.” Dolayısıyla Sözleşme’de, “Belirlenen yedek parça alım hedefleri konusunda taraflar arasında bir anlaşmazlık ortaya çıkarsa Hakeme müracaat edilir. Hedef yedek parça alım ve servis ürünlerinin satış ve servis miktarları Hakem kararı ile tespit edildiğinde, Hakem kararına göre davranılacaktır. Hakem kararında belirtilecek miktar, Yetkili Servis’in ihtilaf konusu yıldan önceki takvim yılında gerçekleşen toplam alımların (% 30)’undan az olmayacaktır.” şeklinde düzenlenmiş olan bu yükümlülük, 2005/4 sayılı Tebliğ’de öngörülenin aksine alt sınırı %30 olarak belirlediği ve bunun üzerindeki bir oranın da sağlayıcı tarafından talep edilmesine olanak tanıyabileceği için rekabet etmeme yükümlülüğü olarak kabul edilecek ve Tebliğ’le sağlanan muafiyetten yararlanmayacaktır. Nitekim söz konusu Tebliğ’in “Özel hükümler” başlıklı 6. maddesi ile her türlü doğrudan veya dolaylı rekabet etmeme yükümlülüğüne muafiyet uygulanmayacağı düzenlenmiştir.

Konuya ilişkin olarak Bayraktar Otomotiv’den alınan yazıda; söz konusu madde ile amaçlananın, yıllık sipariş planlamasının yapılabilmesi amacıyla yetkili servislerin bir sonraki yıl tahmini hedeflerini belirleyebilmek olduğu, zira distribütör firmaların yetkili satıcı ve servislerden aldıkları hedefleri baz alarak üreticiden araç ithal ettikleri ithalat bedellerini peşin olarak ya da kredi kurumlarına borçlanmak suretiyle ödedikleri belirtilmiş, siparişlerin doğru verilememesinin distribütör firmalar açısından önemli bir finansman yüküne ve özellikle döviz kurlarındaki dalgalanmalar nedeniyle ciddi zararlara yol açtığı vurgulanarak açıklanan sebeplerle hedeflerin önceden tespit edilebilmesinin önem arz ettiği ifade edilmiştir. Ancak bu konuda 2005/4 sayılı Tebliğ hükmü açık olduğu gibi Kılavuz’da da söz konusu düzenlemenin nasıl uygulanacağına ilişkin açıklamaya yer verilmiştir. Nitekim Kılavuz’un çok markalılık başlıklı 2.4.1. no’lu bölümünde rekabet etmeme yükümlülüğüne ilişkin olarak; Tebliğ, dağıtıcıları veya yetkili servisleri, aynı ilgili pazara ait araç veya yedek parça alımlarının %30’dan fazlasını tek bir sağlayıcıdan almak zorunda bırakan doğrudan veya dolaylı yükümlülükleri yasaklamaktadır. Ancak bu durum, dağıtıcının veya yetkili servisin, belirtilen miktarı (alımların %30’una kadar) doğrudan sağlayıcıdan almasının istenebileceği anlamına gelmemektedir. Söz konusu işletmeler aynı malları, dağıtım sistemine dahil olan teşebbüsler gibi, sağlayıcının gösterdiği diğer kaynaklardan da alabilir.” ifadesine yer

verilmiştir. Bu düzenleme uyarınca sağlayıcılar %30’dan fazla alım yükümlülüğü getiremeyecekleri gibi, söz konusu alım yükümlülüğünün sistem içerisinde bulunan diğer teşebbüslerden tedarik edilmesine de engel olamamaktadırlar.

Bundan başka 4. madde ile getirilen markaya özgü yatırım yapılması yönündeki

1

hükmün, Yetkili Servis Seçim Kriterleri arasında yer alan “Birden fazla markaya hizmet verilmesi durumunda en az %30’luk cephenin Infiniti markasının imaj normlarını yansıtacak şekilde düzenlenmesi” nin de çok markalılığa engel olmayacak şekilde uygulanması gerekmektedir. Söz konusu kriterin bayinin birden fazla markaya hizmet vermesi durumunda bir kısıtlama yaratıp yaratmayacağına dair açıklama istenmiştir. Bayraktar Otomotiv tarafından; söz konusu kriterin, yetkili servisin eğer imkânı var ise alanının %30’luk kısmını Infiniti markasına ayırmasını sağlamak ve bu sayede 2005/4 sayılı Tebliğ’in sağladığı %30 eşiğinden faydalanmak olduğu belirtilmiş ve “en az” ibaresinin talep edilmesi halinde sözleşmeden çıkartılabileceği ya da Rekabet Kurulunca öngörülecek herhangi bir değişikliğin yapılabileceği ifade edilmiştir.

Değerlendirilmesi gereken diğer hususlar ise Sözleşme’nin 9, 21, 30 ve 40. maddelerinde yer almakta olup bu maddeler 2005/4 sayılı Tebliğ ile uyumlu bir şekilde düzenlenmiştir.

Yukarıda aktarılan hükümler çerçevesinde bildirime konu sözleşmenin pazar payı eşiği yönüyle niceliksel dağıtım sisteminin benimsenmesine imkân tanıdığı, bununla birlikte rekabet etmeme yükümlüğü öngördüğü ve çok markalılığı engelleyebilecek hükümler içerdiği anlaşılmıştır. Dolayısıyla rekabet etmeme yükümlüğü ve çok markalılığı engelleyebilecek nitelikteki hükümlerin yeniden düzenlenmesi koşulu ile anılan Sözleşme’nin 2005/4 sayılı Tebliğ ile sağlanan muafiyetten yararlanabileceği kanaatine varılmıştır.

Esasen, 2005/4 sayılı Tebliğ ile birlikte,

- sağlayıcılara dağıtım ve servis ağını oluşturmakta esneklik sağlanması,

- yetkili satıcı ve servislerin sağlayıcı karşısındaki konumunun güçlenmesi,

- yedek parça üreticilerinin rekabete dâhil olmalarının sağlanması,

- bağımsız tamircilerin bakım-onarım hizmetlerine ilişkin teknik bilgi, teçhizat ve teşhis cihazlarına erişiminin kolaylaştırılması yoluyla tüketicilere alternatif oluşturmalarının önünün açılması

hedeflenmiştir. Dolayısıyla, Sözleşme’nin ön gördüğü rekabet etmeme yükümlülüğü ile çok markalılığa ilişkin düzenlemeler, 2005/4 sayılı Tebliğ’in temel amaçlarına aykırı nitelik içermektedir. 2005/4 sayılı Tebliğ’de ulaşılmak istenen hedeflerin, motorlu taşıtlar sektöründe rekabetin artmasını sağlayarak tüketicinin bundan yarar sağlaması olduğu göz önüne alındığında, Sözleşme’nin bu amaca hizmet etmeyeceği anlaşılmaktadır. Bir anlaşmaya 4054 sayılı Kanun’un 5. maddesi çerçevesinde muafiyet tanınabilmesi için anlaşmanın ilgili maddede belirtilen koşulların her birini sağlaması gereklidir. İnceleme 1 Kılavuzun 65. sorusuna verilen cevapta, satışta olduğu gibi ek maliyetleri karşılamak kaydıyla bazı çalışanların sadece belirli bir markaya hizmet vermeleri koşulunun yetkili servisler bakımından kabul edilmediği belirtilmiştir. Dolayısıyla serviste çok markalılığın sağlanması, Tebliğin ulaşmak istediği amaçlar arasında yer almaktadır. Mehaz mevzuata sahip AB Komisyon uygulamasında da 1475/95 sayılı Tüzükte düzenlenen sağlayıcı tarafından yapılan yatırımdan diğer marka araçlara verilen bakım ve onarım hizmetlerinde haksız yere yararlanmanın engellenmesine 1400/2002 sayılı Tüzükte yer verilmeyerek bu alanın rekabete açılmasına artan bir özen gösterilmiştir.

konusu Sözleşme Kanun’un 5. maddesinin (a) ve (b) bentleri çerçevesinde ele alındığında, Sözleşme ile tüketicinin yarar sağlayabileceği üretim veya dağıtımda iyileşme ya da ekonomik/teknik herhangi bir gelişmenin ortaya çıkmadığı değerlendirilmektedir. Kaldı ki, Sözleşme’nin anılan maddelerinin amacı hakkında taraftan açıklama istenmiş, gelen yazılarda bu çerçevede herhangi bir iyileşme ya da gelişmeden bahsedilmemiştir. Dolayısıyla, ilgili maddeleri bakımından 2005/4 sayılı Tebliğ’in genel amaçlarına da aykırılık teşkil eden Sözleşme’ye bireysel muafiyet tanınması için Kanun’un 5. maddesinin (a) ve (b) bentleri bağlamında gerekli olan koşulların sağlanmadığı, bu sebeple Sözleşme’ye mevcut haliyle bireysel muafiyet de verilemeyeceği neticesine varılmıştır.

I. SONUÇ

Düzenlenen rapora ve incelenen dosya kapsamına göre,

1- "Infiniti Yetkili Servis ve Yedek Parça Sözleşmesi”ne, çeşitli hükümlerinin 4054 sayılı Kanun'un 4. maddesine aykırılık teşkil etmesi nedeniyle menfi tespit belgesi verilemeyeceğine,

2- Ancak 2005/4 sayılı Motorlu Taşıtlar Sektöründeki Dikey Anlaşmalar ve Uyumlu Eylemlere İlişkin Grup Muafiyeti Tebliği’nin amaçladığı "çok markalılık" ve "rekabetçi piyasa yapısı" hedefleri ile uyumlu olacak şekilde tadil edilmesi halinde, sözleşmenin 2005/4 sayılı Tebliğ kapsamında muafiyetten yararlanabileceğine

OYBİRLİĞİ ile karar verilmiştir.