Satış sonrası ve yedek parça hizmetleri alanında niceliksel seçici sisteme geçiş konusunda menfi tespit…

Rekabet Kurumu Başkanlığından;

REKABET KURULU KARARI

A. TOPLANTIYA KATILAN ÜYELER

Başkan: Birol KÜLE

Üyeler: Ahmet ALGAN, Hasan Hüseyin ÜNLÜ, Ayşe ERGEZEN,

Cengiz ÇOLAK

B. RAPORTÖRLER : Damla YAZ, Enes YASAN, Yavuz Mahmut ŞİMŞEK

C. BİLDİRİMDE

BULUNAN: - Toyota Türkiye Pazarlama ve Satış A.Ş.

Temsilcisi: Av. Mustafa Hakan KOPANER

Milangaz Cad. Monumento Plaza No:75 K:1 D:12 İstanbul

(1) D. DOSYA KONUSU: Satış sonrası ve yedek parça hizmetleri alanında niceliksel seçici sisteme geçiş konusunda menfi tespit başvurusu.

(2) E. DOSYA EVRELERİ: Rekabet Kurumu (Kurum) kayıtlarına 12.08.2021 tarih ve 20262 sayı ile giren bildirim üzerine düzenlenen 24.09.2021 tarih ve 2021-6-033/MM sayılı Muafiyet/Menfi Tespit Raporu görüşülerek karara bağlanmıştır.

(3) F. RAPORTÖR GÖRÜŞÜ: İlgili raporda; Toyota Türkiye Pazarlama ve Satış A.Ş. (TOYOTA) ve yetkili servisleri arasında imzalanan “Bayilik Sözleşmesi”nin 4054 sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanun’un (4054 sayılı Kanun) 4. maddesi kapsamında dikey sınırlamalar içermesi nedeniyle söz konusu sözleşmeye yönelik menfi tespit belgesi verilemeyeceği, ancak bahsi geçen Bayilik Sözleşmesi’nin 2017/3 sayılı Motorlu Taşıtlar Sektöründeki Dikey Anlaşmalara İlişkin Grup Muafiyeti Tebliği’nin (2017/3 sayılı Tebliğ) kapsamında olduğu ve grup muafiyetinden yararlandığı sonucuna ulaşılmıştır.

G. İNCELEME VE DEĞERLENDİRME

G.1. Başvuruda Bulunan Teşebbüs: TOYOTA

(4) 1991 yılında kurulmuş olan TOYOTA, TOYOTA markalı ticari araçların, araç ve yedek parça satışı ile servis hizmetlerini yürütmektedir. TOYOTA'nın sermayesinin tamamına ALJ Holding A.Ş. sahiptir. ALJ Holding A.Ş., iştirakleri vasıtasıyla otomotiv ithalatı ve dağıtımı, ikinci el araç alım ve satımı, otomotiv yedek parça satışı ve sigorta acenteliği alanlarında faaliyet göstermektedir.

G.2. İlgili Pazar

(5) Rekabet hukuku kapsamında ilgili pazar tanımı teşebbüsler arasındaki rekabetin sınırlarını tespit etmekte kullanılan bir araç olup, ilgili ürün pazarı ve ilgili coğrafi pazar olmak üzere iki temel boyuttan oluşmaktadır. Pazarı hem ürün hem de coğrafi bölge boyutlarıyla tanımlamaktaki amaç teşebbüslerin davranışlarını sınırlama ve etkin bir rekabetçi baskıdan bağımsız olarak davranmalarını önleme gücüne sahip rakiplerin ortaya çıkarılmasıdır. Bu pazarların belirlenmesinde temelde teşebbüslerin ürün ve hizmetlerinin arz ve talebi konusunda faaliyet gösterdikleri bölgeler temel alınmakla

birlikte, rekabet koşullarının ilgili bölge içinde homojen olması ve bu koşulların komşu bölgelerden kolayca ayrılacak ölçüde farklı olması da aranmaktadır.

(6) İlgili Ürün Pazarının Tanımlanmasına İlişkin Kılavuz’un 3. paragrafında ilgili ürün pazarı:

“İlgili ürün pazarının tespitinde, birleşme veya devralma konusu olan mal veya

hizmetlerle, tüketicinin gözünde fiyatı, kullanım amaçları ve nitelikleri bakımından aynı

sayılan mal veya hizmetlerden oluşan pazar dikkate alınır; tespit edilen pazarı

etkileyebilecek diğer unsurlar da değerlendirilir.”

şeklinde, ilgili coğrafi pazar ise,

“Teşebbüslerin mal ve hizmetlerinin arz ve talebi konusunda faaliyet gösterdikleri,

rekabet koşullarının yeterli derecede homojen ve özellikle rekabet koşulları komşu

bölgelerden hissedilir derecede farklı olduğu için bu bölgelerden kolayca ayrılabilen

bölgelerdir.”

şeklinde ifade edilmiştir.

(7) İlgili ürün pazarı, TOYOTA’nın kurmak istediği nicel dağıtım sistemine dahil edeceği teşebbüsler ile akdedeceği SÖZLEŞME’nin etki doğuracağı pazarları kapsayacaktır. Motorlu Taşıtlar Sektöründeki Grup Muafiyeti Tebliğini Açıklayıcı Kılavuz’un (Kılavuz) 65. paragrafında “Bilindiği üzere, bakım ve onarım hizmetleri, belirli bir marka motorlu taşıtın satın alınmasının ardından ihtiyaç duyulan ve o marka özelinde alınması gereken hizmetlerdir. Bu nedenle, bakım ve onarım hizmetleri bakımından ilgili ürün pazarı tanımı genellikle marka özelinde yapılmaktadır.” ifadesi yer almaktadır. Bu ifadeden, ilgili ürün pazarının TOYOTA markalı araçlara yönelik olarak belirlenmesi gerektiği, SÖZLEŞME’nin Türkiye’deki faaliyetlere ilişkin olması ve satış sonrası hizmetlere yönelik dağıtım ağı yapılanmasının tüm Türkiye’de uygulanacak olması nedeniyle de SÖZLEŞME’nin etki alanının tüm Türkiye olacağı anlaşılmaktadır.

(8) Kılavuz’un 54. paragrafında,

“İlgili pazarın ne şekilde tanımlanacağına ilişkin temel esaslar Rekabet Kurulu tarafından

yayımlanan ‘İlgili Pazarın Tanımlanmasına İlişkin Kılavuz’da etraflıca açıklanmıştır. Bu

Tebliğ’in uygulanması bakımından da ilgili pazarın tanımında bu Kılavuz’da açıklanan

esaslar dikkate alınacaktır. Bu nedenle bu Kılavuz’da ilgili pazarın tanımlanmasına ilişkin

detaylı açıklamalara yer verilmesine ihtiyaç duyulmamıştır. Bununla birlikte, lüzum

görüldükçe, motorlu taşıtlar sektörü bakımından özellik arz eden bazı faaliyetler bakımından

ilgili pazarın ne şekilde tanımlanabileceğine geçmiş Rekabet Kurulu kararları ışığında yer

verilecektir. Ancak, bu noktada, örnek olarak verilen bu ilgili pazar tanımlarının Rekabet

Kurulu bakımından bağlayıcı olmayacağının ve Rekabet Kurulunun her bir dikey anlaşma

özelinde ve o dikey anlaşmaya konu olan mal ve hizmetlerin niteliğini dikkate alarak ilgili

pazar değerlendirmesi yapacağının vurgulanmasında fayda görülmektedir.”

açıklaması yer almaktadır.

(9) Satış sonrası pazarı, tüketicinin artık satın almış olduğu markaya ilişkin uzman bakım/onarım hizmetine ihtiyaç duyması ve o markanın yedek parçalarını almasının gerekmesi dolayısıyla rekabetçi endişelerin daha yoğun olduğu bir pazardır. Çünkü tüketicinin aracını satın aldıktan sonra, aracının markasına yönelik uzman bakımı alması ve yedek parçayı kullanması gerekmektedir. Bu bağlamda satış sonrası pazarlarda ilgili pazarın tanımlanmasına ilişkin değerlendirmeler motorlu araçların dağıtımına ilişkin ilgili pazar değerlendirmelerinden farklılık arz etmektedir. Kılavuz’un 59. paragrafında yedek parça dağıtımına ilişkin olarak aşağıdaki açıklama yer almaktadır:

“Bir taşıt sağlayıcısının yedek parça faaliyetleri bakımından, ilgili ürün pazarı genellikle

marka özelinde tanımlanmaktadır. Örneğin, X marka araçlara yönelik yedek parça pazarı.

Ancak, ilgili dikey anlaşmanın gerektirdiği durumlarda X markasının belirli bir modeline

yönelik yedek parçalarla ya da belli bir yedek parça türü ile sınırlı olmak üzere daha dar bir

ilgili ürün pazarı tanımı yapılması da mümkündür.”

(10) Benzer şekilde Kılavuz’un 65. paragrafında bakım ve onarım hizmetleriyle ilgili olarak,

“Bilindiği üzere, bakım ve onarım hizmetleri, belirli bir marka motorlu taşıtın satın

alınmasının ardından ihtiyaç duyulan ve o marka özelinde alınması gereken hizmetlerdir.

Bu nedenle, bakım ve onarım hizmetleri bakımından ilgili ürün pazarı tanımı genellikle

marka özelinde yapılmaktadır. Örneğin, X marka araçlara yönelik bakım ve onarım

hizmetleri pazarı”

açıklamalarına yer verilmiştir.

(11) Yapılan başvuru, TOYOTA markalı araçlara ilişkin satış sonrası hizmetleri konu almaktadır. TOYOTA tarafından sunulan satış sonrası hizmetler, yedek parçaların dağıtımı ile bakım ve onarım hizmetlerinin sunulmasından oluşmaktadır. Bu doğrultuda, ilgili ürün pazarları “TOYOTA marka araçlara yönelik bakım ve onarım hizmetleri pazarı”, “TOYOTA marka araçlara yönelik yedek parça pazarı” olarak; ilgili coğrafi pazar ise söz konusu hizmetlerin Türkiye genelinde sunulacak olması nedeniyle “Türkiye” olarak belirlenmiştir.

G.3. Değerlendirme

G.3.1. Bildirime Konu Sözleşme

(12) Bildirim konusu sözleşme, TOYOTA markasına özgü satış sonrası bakım ve onarım hizmetleri ile yedek parça satış hizmetlerinin nicel seçici dağıtım esaslarına göre yürütülmesine ilişkindir. TOYOTA, hâlihazırda söz konusu hizmetleri nitel seçici dağıtım sistemi esaslarına göre yürütmektedir. Nicel seçici dağıtım sistemine geçilmesi ile birlikte distribütör ve bayi ağı arasında yürütülen süreçlerde genel bir değişiklik olmayacağı belirtilmiş olmakla birlikte, yetkili servis sayısının belirlenerek ülke genelinde daha rasyonel dağılımının sağlanacağı ve bu sayede toplam kalite ile ulaşılabilirliğin artacağı ifade edilmiştir. Bu temel hususun yanı sıra SÖZLEŞME, yetkili servislerin diğer markalara hizmet vermeleri, satış fiyatının belirlenmesi, eş değer kalitede yedek parça kullanımı gibi konularda da düzenlemeler getirmektedir.

G.3.2. Menfi Tespit Değerlendirmesi

(13) SÖZLEŞME’de, bakım ve onarım hizmetleri ile yedek parça pazarlarında nicel seçici dağıtım sistemine geçilmesi öngörülmektedir. Nicel seçici dağıtım sistemi tanımı gereği, asgari ya da azami satış miktarı şartı veya satıcıların sayısının doğrudan tespit edilmesi gibi doğrudan satıcıların potansiyel sayısını sınırlayan bir takım kriterlerin kullanıldığı bir sistemi ifade ettiğinden [1], satıcıların potansiyel sayısını doğrudan sınırlayıcı düzenlemeler içeren SÖZLEŞME’ye 4054 sayılı Kanun’un 8. maddesi çerçevesinde menfi tespit belgesi verilemeyeceği değerlendirilmiştir.

G.3.3. Bildirime Konu Sözleşmenin 2017/3 Sayılı Tebliğ Açısından Değerlendirilmesi

(14) 2017/3 sayılı Tebliğ’in 2. maddesinde “Bu Tebliğ, yeni motorlu taşıtların alımı, satımı veya yeniden satımı; motorlu taşıtların yedek parçalarının alımı, satımı veya yeniden satımı ve motorlu taşıtlara yönelik bakım ve onarım hizmetlerinin sağlanması konulu 1 Dikey Anlaşmalara İlişkin Kılavuz, 166. paragraf.

dikey anlaşmaların, dikey sınırlamalar içermeleri halinde, bu Tebliğde düzenlenen koşullara uymak kaydıyla, 4054 sayılı Kanunun 4 üncü maddesindeki yasaklamadan Kanunun 5 inci maddesinin üçüncü fıkrasına dayanılarak grup olarak muaf tutulmalarını kapsar.” düzenlemesi yer almaktadır. Bu kapsamda bildirime konu SÖZLEŞME’nin 2017/3 sayılı Tebliğ çerçevesinde değerlendirilmesi gerekmektedir.

(15) 2017/3 sayılı Tebliğ'in 5. maddesi, grup muafiyetinin uygulanması için anlaşmaların uyması gereken genel koşulları belirlemektedir. Bu çerçevede, maddenin ilk fıkrasında, nicel seçici dağıtımı ve münhasır dağıtımı konu alan anlaşmalar bakımından muafiyetin uygulanmasını belirli pazar payı eşiklerine bağlayan hükümler yer almaktadır. Buna göre; muafiyet hükümleri, motorlu taşıt veya yedek parça ya da bakım ve onarım hizmetleri pazarına yönelik olarak sağlayıcının pazar payının %30’u geçmemesi durumunda uygulanacaktır. Nitel seçici dağıtım sistemi öngören anlaşmalar bakımından ise pazar payı eşiği bulunmamaktadır.

(16) 2017/3 sayılı Tebliğin 5. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine göre, yetkili servisleri arasında nicel seçici dağıtım sistemi uygulayacak taşıt sağlayıcısının bakım ve onarım hizmeti sağladığı ilgili pazardaki pazar payının %30’u aşmaması gerekmektedir. Kılavuzda yer alan esaslara göre belirlenen TOYOTA marka ticari araçların yedek parça satışı ile satış sonrası bakım ve onarım hizmetleri pazarlarındaki paylarına aşağıdaki tablolarda yer verilmiştir:

Tablo 1: TOYOTA Marka Ticari Araçların Yedek Parça Satışı Hizmetleri Pazarındaki Pazar Payı

Yedek Parça Tahmini Toplam Yetkili Servislerde Gerçekleştirilen Tahmini Pazar

Yıl

Pazar Büyüklüğü Satış Tutarı Payı (%)

Kaynak: Bildirim Formu ve Cevabi Yazı

Tablo 2: TOYOTA Marka Ticari Araçların Satış Sonrası Bakım ve Onarım Hizmetleri Pazarlarındaki Pazar Payı

Yıl Trafiğe Kayıtlı Araç Parkı (Adet) Toplam Araç Girişi (Adet) Pazar Payı (%)

2018 (…..) (…..) (…..)

2019 (…..) (…..) (…..)

2020 (…..) (…..) (…..)

Kaynak: Bildirim Formu

(17) Tablo 1 ve Tablo 2’de yer alan pazar payı bilgileri incelendiğinde, TOYOTA marka araçların yedek parça ile bakım ve onarım hizmetleri pazarlarındaki pazar paylarının, Tebliğ’de yer alan pazar payı eşiğinin altında olduğu görülmektedir.

(18) Tebliğ’in 5. maddesinde yer alan muafiyetin genel şartları ile ilgili diğer hükümlere aşağıda yer verilmiştir:

“Muafiyet sağlayıcı ile dağıtıcı arasında yapılan anlaşmanın;

a) En az beş yıl süreli olması ve anlaşmada yer alacak olan yenilememe isteğini

anlaşmanın sona ermesinden asgari altı ay önce bildirmeyi her iki tarafın da kabul

etmesi veya

b) Belirsiz bir süre için yapılması halinde feshi ihbar süresinin her iki taraf için de

en az iki yıl olması ancak bu sürenin; sağlayıcının anlaşmaya son vermesi

durumunda kanundan veya anlaşmadan dolayı uygun bir tazminat ödemek

zorunda olduğu veya dağıtım sisteminin önemli bir kısmını ya da tamamını

yeniden düzenlemesinin zorunlu olması nedeniyle sağlayıcının anlaşmayı sona

erdirmesi hallerinde en az bir yıla indirilmesi,

koşullarıyla uygulanır.”

(19) Bu kapsamda, SÖZLEŞME’nin 2017/3 sayılı Tebliğ ile öngörülen muafiyetten yararlanabilmesi için süre koşuluna uygun olarak düzenlenmiş olması gerekmektedir. Bildirime konu SÖZLEŞME’nin “Süre ve Fesih” başlıklı 7. bölümünde yer alan maddeler aşağıda yer verildiği şekilde düzenlenmiştir:

“7.1. Süre: (…..)

7.2 Yenilememe İhbarı: (…..)”

(20) İlgili maddelerden, SÖZLEŞME’nin (…..) yıl boyunca geçerli olmak üzere düzenlendiği ve fesih usulünün Tebliğ’de öngörülen şekle uygun olduğu anlaşılmıştır. Söz konusu hükümler dikkate alındığında, bildirime konu SÖZLEŞME’nin 2017/3 sayılı Tebliğ’in 5. maddesi çerçevesinde belirtilen muafiyet için gerekli olan genel koşulları sağladığı değerlendirilmiştir.

(21) 2017/3 sayılı Tebliğ’in 6. maddesi ise anlaşmaları grup muafiyeti kapsamı dışına çıkaran sınırlamaları düzenlemektedir. Buna göre, tavsiye niteliğinde fiyatlar istisna olmak şartıyla dağıtıcının kendi satış fiyatını belirleme serbestisinin engellenmesi ya da Tebliğ’de belirlenen bazı istisnalar dışında dağıtıcının anlaşma konusu mal veya hizmetleri satacağı bölgeye veya müşterilere ilişkin kısıtlamalar getirilmesi, seçici dağıtım sisteminde, sistem üyelerinin kendi aralarındaki alım ve satımın engellenmesi gibi bazı haller anlaşmaları grup muafiyeti kapsamı dışına çıkarmaktadır.

(22) SÖZLEŞME’nin “Sözleşme Ürünlerinin Tavsiye Edilen ve Azami Perakende Satış Fiyatları” başlıklı 3.3. maddesi aşağıdaki şekilde düzenlenmiştir:

(…..)

(23) SÖZLEŞME’nin “Tamirat ve Bakım Servislerinin Tavsiye Edilen ve Azami Perakende Satış Fiyatları” başlıklı 5.6. maddesi aşağıdaki gibidir:

(…..)

(24) Söz konusu maddelerde belirlenen fiyatlar, tavsiye edilen fiyat ve azami fiyat niteliğinde olduğu için 2017/3 sayılı Tebliğ’in 6. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca sözleşmenin grup muafiyetinden yararlanmasını engelleyen sınırlamalardan değildir.

(25) SÖZLEŞME’nin “Yetkisiz Satıcılara Satış Yasağı” başlıklı 3.4. maddesinde aşağıdaki düzenleme yer almaktadır:

(…..)

(26) SÖZLEŞME’nin “Orijinal Olmayan Toyota Parçalarının Satışı” başlıklı 3.7. maddesi şu şekildedir:

(…..)

(27) SÖZLEŞME’nin “Yedek Parçalar” başlıklı 5.7. maddesi şu şekildedir:

(…..)

(28) Bahse konu yükümlülüklerin amacının eş değer kalitede yedek parçanın kullanılması sonucunda ortaya çıkabilecek zararlardan TOYOTA’nın sorumlu olmayacağının belirtilmesine yönelik olduğu anlaşıldığından, anılan yükümlülüklerin ticari hayatın olağan akışı içerisinde makul olduğu değerlendirilmektedir. Dolayısıyla, getirilen bu yükümlülüklerin 2017/3 sayılı Tebliğ’in 6. maddesinin birinci fıkrasının (ğ) bendi ve Kılavuz’da yer verilen açıklamalar çerçevesinde sözleşmeyi grup muafiyeti kapsamından çıkarmayacağı değerlendirilmiştir. Sonuç olarak, yapılan inceleme

çerçevesinde bildirime konu SÖZLEŞME hükümlerinin 2017/3 sayılı Tebliğ ile tanınan muafiyet için gerekli genel koşulları taşıdığı ve anlaşmayı muafiyet kapsamı dışına çıkaracak kısıtlamalar içermediği anlaşılmıştır.

(29) 2017/3 sayılı Tebliğ’in “Rekabet Etmeme Yükümlülüğü ve Ek Tesis Yerlerinin Açılmasının Kısıtlanması” başlıklı 7. maddesi, Tebliğ kapsamında muafiyetten yararlanamayacak olan yükümlülükleri düzenlemektedir. Söz konusu yükümlülükler anlaşmanın geri kalanından ayrılabiliyorsa, sözleşmenin bu yükümlülükler dışında kalan hükümleri muafiyetten yararlanmaya devam etmektedir. 2017/3 sayılı Tebliğ, motorlu taşıtların yedek parçalarının dağıtımını ve bu taşıtlara yönelik bakım ve onarım hizmetlerinin sunulmasını kapsayan satış sonrası faaliyetler bakımından rekabet düzenini bozma potansiyeli taşıyan sorunların bulunduğu ve pazardaki rekabetin tesisi için birtakım düzenlemelere ihtiyaç olduğu sonucundan hareketle bakım onarım hizmetleri ve yedek parça dağıtım faaliyetleri bakımından “çok markalılığı” amaçlamaktadır. Böylece bakım ve onarım veya yedek parçaların dağıtımı ile ilgili olarak getirilebilecek doğrudan veya dolaylı her türlü rekabet etmeme yükümlülüğü Tebliğ’in 7. maddesi ile yasaklanmıştır. [2] Tebliğ’in 7. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde bakım ve onarım zincirleri bakımından zincir servislere süresi beş yıla kadar olmak üzere getirilen rekabet etmeme yükümlülüğü saklı kalmak koşuluyla bakım ve onarım hizmetlerinin sağlanması bakımından; alıcıya anlaşmanın süresi içinde getirilen her türlü rekabet etmeme yükümlülüğü ile alıcıya anlaşmanın sona ermesinden sonraki döneme ilişkin olarak getirilen her türlü rekabet etmeme yükümlülüğü grup muafiyetinden yararlanamayacak uygulamalar arasında sayılmıştır. Ayrıca rekabet etmeme yükümlülüğü Tebliğ’in 4. maddesinin birinci fıkrasının (k) bendinde alıcının anlaşma konusu mal veya hizmetlerle rekabet eden malları veya hizmetleri üretmesini, satın almasını, satmasını veya yeniden satmasını engelleyen doğrudan ya da dolaylı her türlü yükümlülüğü (ayrıca alıcının bir önceki takvim yılındaki alımları esas alınarak, ilgili pazardaki anlaşma konusu mal veya hizmetlerin ya da onları ikame eden mal veya hizmetlerin yeni motorlu taşıtların satışı pazarında %80’inden, satış sonrası pazarında %30’undan fazlasının sağlayıcıdan veya sağlayıcının göstereceği başka bir teşebbüsten satın almasına yönelik olarak alıcıya doğrudan veya dolaylı biçimde getirilen herhangi bir yükümlülük de rekabet etmeme yükümlülüğü olarak kabul edilir) ifade etmek üzere tanımlanmıştır. Bu kapsamda aşağıda bildirime konu SÖZLEŞME’nin çok markalılığa yönelik hükümleri incelenmiştir.

(30) SÖZLEŞME’nin “Rekabet Eden İşler” başlıklı 6.4. maddesinde aşağıdaki düzenlemeler yer almaktadır:

(…..)

(31) Söz konusu düzenlemelerle alıcının bir önceki takvim yılındaki alımları esas alınarak ilgili pazardaki anlaşma konusu malların satış sonrası pazarında %30’u geçmeyecek şekilde sağlayıcıdan satın alınması yükümlülüğü getirildiği görülmektedir. Dolayısıyla rekabet etmeme yükümlülüğü olarak değerlendirilmeyen bu yükümlülüğün yetkili servislerin diğer markalara da hizmet vermesini engellemeyeceği ve 2017/3 sayılı Tebliğ’e aykırılık teşkil etmediği kanaatine ulaşılmıştır.

(32) 2017/3 sayılı Tebliğ’in 7. maddesinin ikinci fıkrasında ise yedek parçaların dağıtımı ve/veya bakım ve onarım hizmetleri bakımından, seçici dağıtım sisteminin uygulandığı 2 Bağımsız yedek parça sağlayıcılarının kurdukları yedek parça dağıtım ağları ve bakım ve onarım zincirleri bakımından bkz. 7. madde (1)(b) ve (1)(c).

hallerde ek tesis yerlerinin açılması ile ilgili olarak getirilen doğrudan veya dolaylı yükümlülüklere Tebliğ ile tanınan muafiyetin uygulanmayacağı düzenlenmiştir. Bu kapsamda SÖZLEŞME’de yer alan düzenlemelere bakıldığında, 6.8. maddede TOYOTA’nın yetkili servislerinin, TOYOTA’nın yazılı onayı olmaksızın SÖZLEŞME süresi boyunca belirlenmiş tesisler dışına taşınmayacağının düzenlendiği görülmektedir. Aynı maddede, bu hükmün yetkili servisin ilgili Toyota Bayi Standartlarına uygun olarak başka bir yere taşınması hakkını sınırlandırır şekilde yorumlanamayacağı ifade edilmektedir. Dolayısıyla ek tesis yeri açılmasının, söz konusu tesis yerinin özelliklerinin standartları sağladığının tespit edilmesinden sonra mümkün olduğu anlaşılmaktadır.

(33) Başvuru konusu SÖZLEŞME’nin 2017/3 sayılı Tebliğ kapsamında grup muafiyetinden yararlanıp yararlanmadığına ilişkin olarak yapılan değerlendirmeler sonucunda; SÖZLEŞME’nin, Tebliğ’in 5. maddesinde sayılan muafiyetin genel koşullarını taşıması ve 6. maddesinde sayılan anlaşmayı grup muafiyeti kapsamı dışına çıkaran sınırlamaları doğrudan ya da dolaylı olarak içermemesi nedeniyle, 2017/3 sayılı Tebliğ ile tanınan grup muafiyetinden yararlandığı kanaatine ulaşılmıştır.

H. SONUÇ

(34) Düzenlenen rapora ve incelenen dosya kapsamına göre,

 Toyota Türkiye Pazarlama ve Satış A.Ş. ve yetkili servisleri arasında imzalanan "Bayilik

Sözleşmesi"nin 4054 sayılı Kanun'un 4. maddesi kapsamında dikey sınırlamalar

içermesi nedeniyle söz konusu sözleşmeye menfi tespit belgesi verilemeyeceğine,

 Ancak bahsi geçen Bayilik Sözleşmesi'nin 2017/3 sayılı Motorlu Taşıtlar Sektöründeki

Dikey Anlaşmalara İlişkin Grup Muafiyeti Tebliği kapsamında grup muafiyetinden

yararlandığına

gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 60 gün içinde Ankara İdare Mahkemelerinde

yargı yolu açık olmak üzere, OYBİRLİĞİ ile karar verilmiştir.