Skip to content
All decisions

Competition Board Decision

Ankara Bölge İdare Mahkemesi 8. İdari Dava Dairesinin 14.05.2026 tarihli ve 2026/547 E. 2026/999 K.

Competition Infringement26-23/702-286Decision date: 30.06.2026Publication date: 20.11.2026

Ankara Bölge İdare Mahkemesi 8. İdari Dava Dairesinin 14.05.2026 tarihli ve 2026/547 E. 2026/999 K. sayılı kararı ile Rekabet Kurulunun (Kurul) Türkiye Şişe ve Cam Fabrikaları AŞ (ŞİŞECAM) hakkındaki 06.01.2022 tarihli ve 22-01/6-3 sayılı kararının iptal edilmesi üzerine yeniden karar alınması.

Decision details

Case number
26-23/702-286
Decision date
30.06.2026
Publication date
20.11.2026
Decision type
Competition Infringement (Rekabet İhlali)

Decision text

13 pages · 44.168 characters

The text below is extracted from the decision document published by the Turkish Competition Authority; page numbers, tables and figures keep their position in the original document. The summaries, classifications and explanations on this page are provided for information only and do not constitute legal opinion or advice; the binding text is the decision as published by the Authority.

View the official decision at the Competition Authority

Page 1

Rekabet Kurumu Başkanlığından,

(Yargı Kararları Üzerine)

REKABET KURULU KARARI

Dosya Sayısı: 2005-1-119
Karar Sayısı: 26-23/702-286
Karar Tarihi: 30.06.2026

A. TOPLANTIYA KATILAN ÜYELER

Başkan: Birol KÜLE

Üyeler: Ahmet ALGAN (İkinci Başkan), Şükran KODALAK,

Hasan Hüseyin ÜNLÜ, Ayşe ERGEZEN, Rıdvan DURAN,

Ayşe USLU CEVLEK

B. RAPORTÖRLER: Kübra Dilara AYAR, Sebahat Gözde BİRCAN

C. HAKKINDA İNCELEME

YAPILAN: -Türkiye Şişe ve Cam Fabrikaları AŞ (Eski Unvan: Anadolu

Cam Sanayii AŞ)

İçmeler Mahallesi D-100 Karayolu Caddesi No:44A 34947

Tuzla/İstanbul

(1) D. DOSYA KONUSU: Ankara Bölge İdare Mahkemesi 8. İdari Dava Dairesinin 14.05.2026 tarihli ve 2026/547 E. 2026/999 K. sayılı kararı ile Rekabet Kurulunun (Kurul) Türkiye Şişe ve Cam Fabrikaları AŞ (ŞİŞECAM) hakkındaki 06.01.2022 tarihli ve 22-01/6-3 sayılı kararının iptal edilmesi üzerine yeniden karar alınması.

(2) E. İDDİALARIN KONUSU: Hakkında soruşturma yürütülen teşebbüsün, 2002 yılından itibaren Solmaz Mercan Mutfak Eşyaları San. ve Tic. AŞ’ye (SOLMAZ MERCAN) mal tedarikinde ciddi kısıtlamalara gittiği ve yalnızca ihracat kaydıyla mal tedarik ettiği ve 4054 sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanun’un (4054 sayılı Kanun) 6. maddesini ihlal ettiği iddiası.

(3) F. DOSYA EVRELERİ: Kurulun 21.04.2005 tarihli ve 05-26/296-M sayılı kararı ile 15.08.2005 tarihli ve 05-51/785-M sayılı kararı çerçevesinde yapılan yerinde incelemelerde; cam ambalaj pazarında hâkim durumda olan Anadolu Cam Sanayii AŞ’nin (ANADOLU CAM) aralarında SOLMAZ MERCAN’ın da bulunduğu bazı müşterilerine mal vermeyi kesmek suretiyle cam ev eşyaları pazarındaki rekabeti aynı ekonomik gruba bağlı bulunan Paşabahçe Cam San. ve Tic. AŞ (PAŞABAHÇE) lehine bozmaya çalıştığına ilişkin belge ve bilgiler elde edilmiştir. Konuya ilişkin 06.10.2005 tarih ve 2005-1-119/İİ-05-HU sayılı İlk İnceleme Raporu 27.10.2005 tarihli Kurul gündeminde ele alınmış ve 4054 sayılı Kanun’un 40/1. maddesi uyarınca dosya konusu iddialara yönelik olarak önaraştırma yapılmasına 05-74/1006-M sayı ile karar verilmiştir. Önaraştırma süreci sonunda düzenlenen 03.03.2006 tarih ve 2005-1- 119/ÖA-06-İAY sayılı Önaraştırma Raporu Kurulun 09.03.2006 tarihli toplantısında görüşülmüş ve 06-18/211-M sayı ile ANADOLU CAM hakkında soruşturma açılmasına karar verilmiştir. Soruşturma kararının tebliği ilgili teşebbüse 14.03.2006 tarih ve 761 sayılı yazı ile yapılmış ve birinci yazılı savunmasını göndermesi gerektiği bildirilmiştir. ANADOLU CAM,10.04.2006 tarih ve 2196 sayı ile Kurum kayıtlarına giren yazısında yeterli bilgi ve belge gönderilmediği gerekçesiyle savunma yapamadığını bildirmiştir. Kurulun 11.09.2006 tarih ve 06-62/849-M sayılı kararıyla, 4054 sayılı Kanun’un 43. maddesi uyarınca soruşturma süresi dört ay uzatılmıştır. Soruşturma heyetince hazırlanan 29.12.2006 tarih ve SR/06-26 sayılı Soruşturma Raporu, 4054 sayılı

Page 2

Kanun’un 45/1. maddesi uyarınca Kurul üyeleri ile ilgili teşebbüse tebliğ edilmiş ve aynı maddenin ikinci fıkrası gereğince teşebbüsten 30 gün içinde yazılı savunmasını göndermesi talep edilmiştir. ANADOLU CAM’ın 11.01.2007 tarih ve 253 sayılı yazısında yer alan ikinci savunma süresinin uzatılması talebi, Kurulun 18.01.2007 tarih ve 07-03 sayılı toplantısında uygun bulunmuş ve teşebbüsün savunma süresinin bitiminden itibaren 30 gün uzatılmasına karar vermiştir. ANADOLU CAM’ın ikinci yazılı savunması Kurum kayıtlarına, 4054 sayılı Kanun’un 45/2. maddesinde öngörülen süre içinde, 05.03.2007 tarih ve 1624 sayı ile intikal etmiştir. Soruşturma heyetinin hazırladığı Ek Yazılı Görüş, Kanun’un 45/2. maddesi uyarınca, yasal süresi içinde Kurul üyeleri ile ilgili teşebbüse tebliğ edilmiştir. Tarafın Ek Yazılı Görüş’e karşı cevapları da yasal süresi içinde Kurum kayıtlarına intikal etmiştir. 05.06.2007 tarihinde, sözlü savunma toplantısı yapılmıştır. Kurul, aynı tarihte yapılan toplantılar sonucunda nihai kararını vermiş ve karar 19.06.2007 tarihinde tefhim edilmiştir. 05.06.2007 tarih ve 07-47/506-181 sayılı Karar’da; mevcut bilgi ve belgeler ihlalin varlığını ortaya koymaya yeterli görülmediğinden para cezası verilmesine gerek bulunmadığına, adı geçen teşebbüse rekabeti kısıtlayıcı karar ve uygulamalardan kaçınması yönünde Başkanlık tarafından görüş yazısı gönderilmesine karar verilmiştir.

(4) Söz konusu kararın iptali istemiyle SOLMAZ MERCAN tarafından açılan davada, Danıştay 13. Dairesinin 24.04.2008 tarih ve 2007/13574 E. sayılı kararı ile yürütmenin durdurulmasına karar verilmiş, bu karara karşı Kurum tarafından yapılan itiraz da İdari Dava Daireleri Kurulu’nun (İDDK) 26.02.2009 tarih ve 2008/1242 E. sayılı kararı ile reddedilmiştir. Konuya ilişkin 14.07.2009 tarihli Bilgi Notu 09-34 sayılı Kurul toplantısında ele alınmış ve Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun (DİDDK) 26.02.2009 tarih ve 2008/1242 E. sayılı kararının gereğinin yerine getirilmesini teminen, nihai kararın oluşturulmasına esas teşkil edecek bilgi ve belgelerin (ağırlaştırıcı – hafifleştirici unsurlar, ciro bilgileri vs.) ek çalışma yapılarak Kurul gündemine getirilmesine karar verilmiştir. Söz konusu süreç sonunda, dosya üzerinde yapılan değerlendirmeler doğrultusunda 14.07.2009 ve 24.08.2009 tarihli Bilgi Notları Kurul gündemine getirilmiş ve önaraştırma ve soruşturmaya ait tüm savunma, ek savunma, sözlü savunma tutanakları, sözlü savunma toplantısının ses kayıtlarının yazılı açılımı, raporlar, Danıştay kararları ve dosyada yer alan diğer bilgi ve belgelerin okunup incelenmesi sonucunda 26.08.2009 tarihli ve 09-39/949-236 sayılı karar alınmıştır. Söz konusu kararda, ANADOLU CAM’ın 2002-2005 yılları arasında SOLMAZ MERCAN’a mal tedarikini zorlaştırmak suretiyle 4054 sayılı Kanun’un 6. maddesini ihlal ettiğine ve bu nedenle adı geçen teşebbüse 3.422.441,85 TL idari para cezası verilmesine karar verilmiştir.

(5) Öte yandan, Danıştay 13. Dairesi’nin 07.02.2011 tarih ve E.2007/13574 ve K.2011/486 sayılı kararı ile 05.06.2007 tarih ve 07-47/506-181 sayılı Kurul kararı iptal edilmiş, söz konusu iptal kararı, DİDDK’nın 15.12.2011 tarih ve E.2011/2274, K.2011/1535 sayılı kararı ile kesinleşmiştir. Böylece, dosya kapsamında soruşturma konusu iddialar hakkında tesis edilmiş olan ilk Kurul kararı olan 05.06.2007 tarih ve 07-47/506-181 sayılı Kurul kararının iptalinin kesinleşmesinden önce, aynı soruşturma konusu iddialar hakkında Kurul yeniden bir değerlendirmede bulunmuş ve 26.08.2009 tarih ve 09- 39/949-236 sayılı kararı tesis etmiştir. Dolayısıyla, soruşturma konusu iddialara ilişkin idari süreç, 2007 tarihli Kurul kararının iptal edilmesi ve 2009 tarihli yeni bir Kurul kararı tesis edilmesi üzerine, 2009 tarihli Kurul kararının yargı denetimine ilişkin olarak devam etmiştir.

(6) ANADOLU CAM’ın 26.08.2009 tarih ve 09-39/949-236 sayılı Kurul kararının iptali talebiyle açtığı davada, Danıştay 13. Dairesi, 31.10.2013 tarih ve E.2010/766,

Page 3

K.2013/2675 sayılı kararı ile davanın reddine karar vermiştir. Söz konusu kararın

bozulması talebiyle temyiz edilmesi üzerine, DİDDK kararında;

- 4054 sayılı Kanun'un 16. maddesinin son fıkrası çerçevesinde 4054 sayılı Kanun'un 4. ve 6. maddelerinde yasaklanmış davranışlarda bulunanlara; aynı Kanun'un 16. maddesi gereğince verilecek para cezasının tespitine ilişkin usul ve esasları düzenlemek amacıyla 15.02.2009 günlü, 27142 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Eski Ceza Yönetmeliği’nin zaman bakımından uygulanması açısından öngörülen Geçici 1. maddesinde, Ceza Yönetmeliği hükümlerinin Ceza Yönetmeliği'nin yürürlüğe girmesinden önce başlatılan, ancak soruşturma raporu tebliğ edilmemiş olan soruşturmalar hakkında da uygulanacağı kuralının yer aldığı, belirtilen hükümden hareketle soruşturma raporu tebliğ edilmiş olan soruşturmalar bakımından Ceza Yönetmeliği'nde ilgilinin lehine sonuç doğurması muhtemel hükümlerin uygulanıp uygulanmayacağı meselesinin tartışılması gerektiği,

- 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 5. maddesi gereğince 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun zaman bakımından uygulanmasına ilişkin hükümlerinin kabahatler bakımından da uygulanacağı, zaman bakımından uygulamaya ilişkin hükümlerin, maddi ceza hukukuna ilişkin kurallar olduğu, bir hususun maddi ceza hukukuna ilişkin olması için söz konusu hükmün sonuç cezaya nihai olarak tesir eden, miktar ve/veya süresini değiştirebilecek hükümler içermesi gerektiği,

- Ceza Yönetmeliği'nin yeni bir kabahat ya da yaptırım öngörmediği, 4054 sayılı Kanun'da yer alan yüzde on sınırı dışında sonuç yaptırımı değiştirecek hükümler içermediği, salt Kanun'da yer alan idari para cezasının belirlenmesine ilişkin kıstaslar içerdiği ve idarenin her bir somut olayda sahip olduğu takdir yetkisinin geleceğe dönük olarak benzer nitelikteki tüm olaylar bakımından somutlaştırmasını öngören hükümler içerdiği,

- Bu itibarla bahsi geçen Ceza Yönetmeliği hükmünün lehe ya da aleyhe sonuçlar doğurmadığı, dolayısıyla maddi ceza hukukuna değil idari usul hukukuna ilişkin bir düzenleme olduğu, eylem tarihinden bağımsız olarak yürürlüğe girdiği tarihten sonraki soruşturmalar bakımından uygulanmasının hukuken mümkün olduğu,

- Lehe veya aleyhe sonuç doğurma meselesinin her somut olay bağlamında idari para cezası uygulayan makam tarafından değerlendirilmesi ve para cezası verilirken hangi oranda olacağının yargısal denetime imkân verecek şekilde ortaya konulmuş olması gerektiği,

- Uyuşmazlıkta ANADOLU CAM’ın 4054 sayılı Kanun'un 6. maddesini ihlal ettiğinin ve idari para cezası verilmesi gerektiğinin açık olduğu,

- Bununla birlikte Ceza Yönetmeliği'nin lehe sonuç doğurması muhtemel tüm hükümlerinin yürürlük tarihinden sonra verilecek kararlarda uygulanmasının önünde bir engel bulunmadığı,

- ANADOLU CAM’a verilecek para cezasının şikâyet konusu olayla ilgili olarak Ceza Yönetmeliği kapsamında bir değerlendirme yapılmak ve bu kapsamda davacının iddiaları ve/veya re'sen tespit edilecek hafifletici tüm unsurların dikkate alınarak ve uygulanacak para cezası oranının yargısal denetime imkân verecek şekilde ortaya konulmak suretiyle belirlenmesi gerekirken, belirtilen hususlar dikkate alınmaksızın davacı teşebbüse idari para cezası verilmesine ilişkin dava konusu Kurul kararında hukuka uyarlık bulunmadığı

Page 4

gerekçelerine yer verilmiş, davacı ANADOLU CAM'ın temyiz isteminin kabulüne ve Danıştay 13. Dairesinin 26.08.2009 tarih ve 09-39/949-236 sayılı Kurul kararının hukuka uygun olduğu yönünde tesis ettiği kararın bozulmasına hükmedilmiştir.

(7) Danıştay 13. Dairesinin bahsi geçen kararının DİDDK tarafından bozulması ve Kuruma tebliğ edilmesi akabinde, 21.03.2018 tarih ve 2005-1-119/BN sayılı bilgi notu hazırlanmış ve yeniden karar alınması amacıyla Kurulun görüşüne sunulmuştur. Söz konusu bilgi notunda DİDDK kararı doğrultusunda 4054 sayılı Kanun'un verdiği takdir yetkisinin objektifleştirilmesine yönelik Ceza Yönetmeliği hükümleri kapsamında davacı teşebbüse 2004 yılı sonunda oluşan gayri safi geliri üzerinden idari para cezası tespit edilmesi gerektiği; ceza tespitinde, ANADOLU CAM tarafından SOLMAZ MERCAN'a yapılan mal arzının çok düşük seviyelerde de olsa sürdürülmüş olması ve söz konusu teşebbüsün soruşturma sürecinde Kurum ile iş birliği içinde olması hallerinin Eski Ceza Yönetmeliği'nin 7. maddesinin birinci fıkrası kapsamında değerlendirilebileceği hususlarına yer verilmiştir. Bilgi notuna ilişkin olarak Kurul, 29.03.2019 tarih ve 18-09/172-M sayılı kararında;"mevcut aşamada İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 28. maddesi kapsamında Kurum açısından bir yükümlülük doğmadığı ve Danıştay 13. Dairesi'nin kararının beklenmesinin uygun olacağı, bu sebeple dosya konusuna ilişkin herhangi bir işlem tesisine yer olmadığına” karar vermiştir.

(8) Akabinde DİDDK'nın, yukarıda ayrıntısına yer verilen bozma kararı, yeniden karar alınmasını tesisen Danıştay 13. Dairesi tarafından incelenmiş ve Dairenin 21.10.2021 tarih ve 2019/4366 E., 2021/3481 K. sayılı kararı ile Danıştay dava dairelerince ilk derece mahkemesi olarak verilen kararların, Danıştay İdari ve Vergi Dava Daireleri Kurullarınca bozulması hâlinde Danıştay dava dairelerine ısrar imkânı tanınmadığından, bozma kararına uyularak DİDDK kararında belirtilen gerekçelerle dava konusu Kurul kararının iptaline hükmedilmiştir.

(9) ANADOLU CAM hakkında tesis edilen 26.08.2009 tarih ve 09-39/949-236 sayılı Kurul kararının iptal edilmesi üzerine yeniden karar alınması amacıyla hazırlanan 2005-1- 119/BN-02 sayılı Bilgi Notu Kurul görüşüne sunulmuştur. Söz konusu Bilgi Notu doğrultusunda Kurulun 06.01.2022 tarih ve 22-01/6-3 sayılı kararında;

- ŞİŞECAM’ın cam ambalaj pazarındaki hâkim durumunu, cam ev eşyası

pazarında faaliyet gösteren SOLMAZ MERCAN’ın faaliyetlerini zorlaştırmak

suretiyle kötüye kullandığı ve 4054 sayılı Kanun’un 6. maddesini ihlal ettiği,

- İdari para cezasına neden olan ihlalin 2002-2005 yılları arasında gerçekleştiği,

4054 sayılı Kanun’un 16. maddesinin, 23.1.2008 tarih ve 5728 sayılı “Temel

Ceza Kanunlarına Uyum Amacıyla Çeşitli Kanunlarda ve Diğer Bazı Kanunlarda

Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun”un 472. maddesiyle değiştirildiği, değişiklik

öncesi para cezasının hesaplanmasında ihlalin sona erdiği tarihten bir önceki

yıla ait gayri safi gelirler dikkate alınmakta iken değişiklik sonrasında Kurulun

nihai kararından bir önceki mali yıla ait gayri safi gelirler dikkate alınmaya

başlandığı,

- Danıştay’ın ve Kurulun yerleşmiş kararları uyarınca söz konusu değişiklik

öncesi tamamlanan ihlaller bakımından, teşebbüsün ihlalden ve nihai karar

tarihinden bir yıl öncesine ait gayri safi gelirleri saptanmakta ve teşebbüsün

lehine olacak tutar üzerinden idari para cezasına hükmedilmekte olduğu,

dolayısıyla bu durumda ANADOLU CAM’ın 2004 ve 2020 yılına ait gayri safi

gelirlerinin karşılaştırılması ve ANADOLU CAM’ın lehine olan cironun, idari para

cezası uygulanırken hesaplamaya esas alınması gerektiği; yapılan analiz

Page 5

sonucunda ANADOLU CAM’ın 2004 yılı gayri safi gelirinin, 2019 ve 2020 yılları

gelirlerinden daha düşük olduğu ve teşebbüs lehine olan 2004 yılı cirosunun

baz alındığı,

- Bu nedenle, 4054 sayılı Kanun’un 16. maddesinin üçüncü fıkrası, Eski Ceza

Yönetmeliği’nin 5. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, üçüncü fıkrasının (a)

bendi ve 7. maddesinin birinci fıkrası hükümleri uyarınca 2004 mali yılı sonunda

oluşan ve Kurul tarafından belirlenen yıllık gayri safi gelirlerinin takdiren %(.....)

oranında olmak üzere, ANADOLU CAM’a 3.850.247,09 TL idari para cezası

verilmesi gerektiği,

- Ancak Danıştay kararları ve Kurulun yerleşik içtihadı kapsamında, teşebbüs

hakkında lehe olan ceza miktarının dikkate alınması gereği nedeniyle

teşebbüse 3.850.247,09 TL yerine 26.08.2009 tarih ve 09-39/949-236 sayılı

Kurul kararında verilmiş bulunan 3.422.441,85 TL tutarındaki idari para

cezasının verilmesi gerektiği

sonucuna varılmıştır.

(10) ŞİŞECAM tarafından anılan kararın iptali istemiyle Ankara 17. İdare Mahkemesi nezdinde açılan davada mahkeme tarafından ŞİŞECAM’ın 4054 sayılı Kanun'un 6. maddesini ihlal ettiği ve idari para cezası verilmesi gerektiğinin açık olduğu, ilgili Yönetmelik hükümlerinin lehe sonuç doğurması muhtemel tüm hükümlerinin yürürlük tarihinden sonraki verilecek kararlarda uygulanmasının önünde bir engel bulunmadığından, ANADOLU CAM’ın külli halefi ŞİŞECAM’a verilecek para cezasına yönelik şikâyet konusu olayla ilgili olarak Eski Ceza Yönetmeliği kapsamında bir değerlendirme yapıldığı ve bu kapsamda ŞİŞECAM’ın iddiaları ve/veya re'sen tespit edilerek hafifletici tüm unsurların değerlendirildiği, Eski Ceza Yönetmeliğinde yeni düzenleme ile yüzde on oranında para cezasının öngörüldüğü, halihazırda ŞİŞECAM hakkındaki idari para cezasının %(.....) olarak uygulandığı dikkate alındığında, uygulanan para cezasının davacı lehine olduğu, idari para cezası oranının yargısal denetime imkan verecek şekilde ortaya konulmak suretiyle belirlendiğinin anlaşıldığından dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

(11) Davanın Ankara 17. İdare Mahkemesi’nce reddedilmesi üzerine karara karşı ŞİŞECAM tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Ankara Bölge İdare Mahkemesi 8. İdari Dava Dairesinin 29.05.2025 tarih ve 2024/1062 E. 2025/775 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. Anılan karara karşı ŞİŞECAM tarafından temyiz talebinde bulunulması üzerine ise Danıştay 13. Dairesinin 17.12.2025 tarih ve 2025/2422 E. 2025/4000 K. sayılı kararı ile söz konusu kararın bozulmasına ve yeniden karar verilmek üzere Ankara Bölge İdare Mahkemesi 8. İdari Dava Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

(12) Bozma kararı üzerine Ankara Bölge İdare Mahkemesi 8. İdari Dava Dairesinin 14.05.2026 tarih ve 2026/547 E. 2026/999 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun kabulüne, Ankara 17. İdare Mahkemesinin 28.02.2024 tarih ve 2022/1860 E. 2024/267 K. sayılı kararının kaldırılmasına, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

(13) Yukarıda yer verilen idari yargı süreçleri sonucunda, ŞİŞECAM hakkında verilen 06.01.2022 tarihli ve 22-01/6-3 sayılı Kurul kararının iptali üzerine, İYUK’un 28. maddesinin birinci fıkrası uyarınca iptal kararlarının gereğinin yerine getirilmesini teminen hazırlanan 26.06.2026 tarihli, 2005-1-119/BN-03 sayılı Bilgi Notu görüşülerek karara bağlanmıştır.

Page 6

(14) G. RAPORTÖR GÖRÜŞÜ: İlgili Bilgi Notu’nda özetle;

- ANADOLU CAM’ın cam ambalaj pazarındaki hâkim durumunu cam ev eşyası

pazarında faaliyet gösteren SOLMAZ MERCAN’ın faaliyetlerini zorlaştırmak

suretiyle kötüye kullandığı gerekçesiyle ANADOLU CAM’ın külli halefi olan

ŞİŞECAM’a idari para cezası verilmesi gerektiği,

- Bu nedenle ŞİŞECAM’a aynı Kanun’un 16. maddesinin üçüncü fıkrası ile Rekabeti

Sınırlayıcı Anlaşma, Uyumlu Eylem ve Kararlar ile Hâkim Durumun Kötüye

Kullanılması Halinde Verilecek İdari Para Cezalarına İlişkin Yönetmelik’in 5.

maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi hükümleri kapsamında idari para cezasının

uygulanmasının gerektiği,

- Rekabet Kurulunun iptale konu kararında tesis edilen idari para cezasının

belirlenmesinde esas alınan Eski Ceza Yönetmeliği ile 27.12.2024 tarihinde

yürürlüğe giren Rekabeti Sınırlayıcı Anlaşma, Uyumlu Eylem ve Kararlar ile Hâkim

Durumun Kötüye Kullanılması Hâlinde Verilecek İdari Para Cezalarına İlişkin

Yönetmelik (Yeni Ceza Yönetmeliği) hükümlerinin karşılaştırmalı şekilde

değerlendirilmesi neticesinde teşebbüs lehine olacağı tespit edilen Yeni Ceza

Yönetmeliği hükümlerinin uygulanması neticesinde teşebbüs hakkında 2004 mali

yılı sonunda oluşan ve Kurul tarafından belirlenen yıllık gayri safi gelirleri esas

alınarak idari para cezasının uygulanması ve bu kapsamda ŞİŞECAM hakkında

uygulanacak idari para cezasının %(.....) oran ve 3.196.560,69 TL tutarında

olabileceği

ifade edilmiştir.

H. İNCELEME VE DEĞERLENDİRME

H.1. İlgili Pazar

(15) Cam ambalaj sektörü; gıda, su, meşrubat, maden suyu, alkollü ürünler, ecza ve kozmetik sektörüne yönelik çeşitli hacim ve renklerde cam ambalaj malzemesi üretilmesi faaliyetlerini konu edinmektedir. Başka bir ifade ile cam ambalaj ürünlerinin büyük bir kısmı endüstriyel müşteriler tarafından ara malı olarak kullanılmaktadır. Şekil ve kullanım amacı bakımından çeşitli sınıflara ayırmak olanaklı olmakla birlikte, tüketicinin gözünde ürünlerin cam ambalajda satışa sunuluyor olması giderek daha çok önem arz etmeye başlamıştır. Üretim teknolojisine bakıldığında ise farklı tipteki cam ambalaj malzemeleri arasında arz yönünden güçlü bir ikame edilebilirlik olduğu, bu nedenle tüm cam ambalaj malzemelerinin tek bir pazar olarak ele alınabileceği sonucuna ulaşılmıştır. Ancak bu tespitler, hakkında soruşturma yürütülen Anadolu Cam bakımından geçerli olup, şikâyete konu eylemlerden etkilenenler bakımından ise ilgili pazar “cam ev eşyaları” pazarıdır. Her iki pazarda da ülke genelinde dağıtım ve satış ağı oluşturulmuş olup, ilgili coğrafi pazar Türkiye genelini kapsamaktadır.

(16) Bu çerçevede, ilgili ürün pazarları “cam ambalaj pazarı” ve “cam ev eşyası pazarı”, ilgili coğrafi pazar ise “Türkiye Cumhuriyeti sınırları” olarak belirlenmiştir.

H.2. Hâkim Durum Tespiti

(17) ANADOLU CAM, ŞİŞECAM’ın bağlı şirketlerinden birisi olarak faaliyet göstermekte iken, 2020 yılının Ağustos ve Eylül aylarında yapılan bir dizi işlemle, gruptaki iştiraklere ait tüm aktif ve pasif malvarlığı değerleri, ana teşebbüs olan ŞİŞECAM bünyesinde

Page 7

birleştirilmiştir. [1] ŞİŞECAM’ın temel faaliyet alanları dört grup altında toplanmıştır: Düz cam grubu, cam ambalaj grubu, cam ev eşyası grubu, kimyasallar grubu.

(18) Soruşturma döneminde ANADOLU CAM, ŞİŞECAM’ın cam ambalaj işini yürüten şirketi konumundadır. Şirket gıda, su, meşrubat, maden suyu, bira, şarap, yüksek alkollü içkiler, ecza ve kozmetik sektörüne yönelik çeşitli hacim ve renklerde cam ambalaj malzemesi üretmektedir. Başka bir ifade ile ANADOLU CAM’ın ürettiği ürünler endüstriyel müşteriler tarafından ara malı olarak kullanılmaktadır.

(19) Belirtilen dönemde, ANADOLU CAM’ın yurt içinde Mersin, Bursa-Yenişehir ve Topkapı olmak üzere üç ana fabrikası bulunmaktadır. Şirketin yurt dışında ise Rusya’da üç ve Gürcistan’da bir tane olmak üzere toplam dört üretim tesisi bulunmaktadır. (.....) ton kapasiteli Topkapı fabrikasında her çeşit şişe ve cam kavanoz üretimi gerçekleştirilmektedir. Hafif şişe üretimi ve yeşil renkli üretim gerçekleştirilen Yenişehir tesislerinin toplam kapasitesi (.....) ton düzeyindedir. Ağırlıklı olarak hafif şişe ve kavanoz üretimi gerçekleştirilen Mersin fabrikasının toplam kapasitesi ise (.....) ton seviyesinde olup; 2005 yılı sonu itibarıyla Türkiye’de kurulu fabrikaların toplam üretim kapasitesi yaklaşık (.....) ton düzeyindedir. 2010 yılı itibarıyla toplam yurt içi kapasitesinin yaklaşık (.....) ton olması hedeflenmektedir. ANADOLU CAM, cam ambalaj pazarında, toplam 117.2 milyon ton olan dünyada (.....) sırada ve Avrupa’da ise (.....) sıradadır. Şirketin Rusya’da kurulu Gorokhovets, Pokrovsky ve Ufa fabrikaları ile Gürcistan’da kurulu Mina fabrikasının üretim kapasitelerinin toplamı yaklaşık (.....) ton düzeyindedir.

(20) Cam ambalaj malzemeleri pazarında ilk yatırım maliyetinin yüksek olması nedeniyle, güçlü bir sermaye ile pazara ilk giren teşebbüs önemli bir rekabet avantajı elde etmektedir. Bu durum Türkiye cam ambalaj malzemeleri pazarı bakımından da belirleyici olmuştur. Cam ambalaj pazarında iki yerli üretici bulunmaktadır. Bunlar, ANADOLU CAM ve Marmara Cam San. ve Tic. Ltd. Şti.’dir (MARMARA CAM). ANADOLU CAM pazara giren ilk teşebbüs olarak çok büyük bir pazar gücüne sahiptir. 1990’lı yılların sonlarına doğru piyasa giren MARMARA CAM’ın kapasitesi ve faaliyetleri ise sınırlı kalmaktadır. Cam ambalaj sektöründe ilk yatırım maliyetlerinin yüksek olması pazara girişin önündeki en büyük engellerden birini teşkil etmektedir.

(21) Cam ambalaj pazarında faaliyet gösteren teşebbüslerin 2006 yılı pazar paylarına aşağıdaki tabloda yer verilmiştir.

Tablo 1: 2006 Yılı Cam Ambalaj Pazar Payları

Cam Ambalaj Alt Pazarları Anadolu Cam Pazar Payı (%) Diğer Teşebbüslerin Pazar Payı (%)

Gıda (.....) (.....)

Maden Suyu(.....)(.....)
Meşrubat(.....)(.....)
Yüksek Alkollü İçki(.....)(.....)
Bira(.....)(.....)
Şarap(.....)(.....)
Sağlık Ürünleri(.....)(.....)
TOPLAM(.....)(.....)

(22) Yukarıdaki tabloda görüldüğü üzere belirtilen dönemde, şarap için cam ambalaj pazarı hariç tüm alt pazarlarda ANADOLU CAM’ın yüksek pazar payı bulunmaktadır. Dosya mevcudu bilgiler çerçevesinde, “cam ambalaj pazarı” olarak ifade edilebilecek 1 Kamuyu Aydınlatma Platformuna yapılan Türkiye Şişe ve Cam Fabrikaları A.Ş.’nin Anadolu Cam Sanayii A.Ş., Denizli Cam Sanayii ve Ticaret A.Ş. Paşabahçe Sanayii ve Ticaret A.Ş. ve Trakya Cam Sanayii A.Ş.’yi Tüm Aktif ve Pasif Malvarlığı Unsurlarını Bir Bütün Olarak Devralması Suretiyle Türkiye Şişe ve Cam Fabrikaları A.Ş. Bünyesinde Birleşilmesine İlişkin Duyuru Metni

Page 8

konsolide pazar payının da %(.....)’in üzerinde olduğu tespit edilmiştir. 2005 yılında yurt içi üretimden satışların tüm satışlar içindeki payı ise %(.....)’dir. Diğer bir değişle cam ambalaj pazarında talebin büyük bir çoğunluğu yerli üretimden karşılanmaktadır.

(23) İthalat açısından bakıldığında ise, nakliye maliyetlerinin yüksekliği ve gümrük mevzuatı dış piyasalardan mal alımını zorlaştırabilmektedir. Cam ambalaj malzemelerinin hacmine göre değerinin düşük olması, bu ürünlerin ekonomik olarak taşınma mesafesini sınırlandırmaktadır. Bu nedenle cam ambalaj üretim tesisleri, kurulu oldukları çevrede büyük bir pazar gücüne sahiptirler.

(24) Yukarıda ve dosyada yer alan veriler çerçevesinde, ANADOLU CAM’ın soruşturma konusu eylemlerin gerçekleştiği dönemde Türkiye cam ambalaj malzemeleri pazarında hâkim durumda olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

H.3. Soruşturma Konusu Olan Eylemler

(25) Cam ambalaj malzemeleri ile cam ev eşyaları esas itibarıyla kullanım amaçları bakımından birbirinden net bir şekilde ayrılabilen ürünlerdir. Pazarda yalnızca cam ev eşyası ya da ambalaj malzemeleri üreten kuruluşlar olmakla birlikte, soruşturma konusu olan eylem bakımından, her iki pazarın çakıştığı bir durum söz konusudur. SOLMAZ MERCAN, ANADOLU CAM tarafından üretilen ve esas itibarıyla cam ambalaj olarak kullanılan kavanoz tipi ürünlere, kulp, kapak vs. aksesuarlar eklemek suretiyle, bunları cam ev eşyasına dönüştüren, bu nedenle de cam ev eşyası pazarında faaliyette bulunan bir şirkettir.

(26) Soruşturma kapsamında incelenen iddia, SOLMAZ MERCAN’ın bu faaliyetlerinin, ŞİŞECAM bünyesindeki cam ev eşyası üreticisi olan PAŞABAHÇE’ye rakip hale geldiği, dolayısıyla ŞİŞECAM (ANADOLU CAM) tarafından sağlanan ambalaj esaslı malzemelerin SOLMAZ MERCAN’a satışının durdurulduğu yönündedir. Söz konusu eylemin bu haliyle, mal vermenin kesilmesi suretiyle “hâkim durumun kötüye kullanılması” olarak değerlendirilmesi gerektiği iddia edilmiştir.

(27) Soruşturma konusu eylemin 4054 sayılı Kanun’un 6/a maddesinde yer alan “rakip teşebbüslerin faaliyetlerinin zorlaştırılması” ve 6/d maddesinde yer alan “bir pazardaki hâkim durumun başka bir pazarda kötüye kullanılması” hallerine örnek teşkil edebileceği görülmektedir. “Mal vermenin kesilmesi” eyleminin rekabet üzerindeki etkilerinin sağlıklı biçimde değerlendirilebilmesi için, Avrupa Birliği içtihatlarında da yerleşik uygulamaya dönüşmüş bulunan genel ölçütlerden hareketle yapılan değerlendirmelere yer verilmiştir.

H.4. Mal Vermeyi Reddetme Eylemi

(28) Mal vermeyi reddetme kapsamında olan, süregelen arz ilişkisinin kesilmesi durumunun hâkim durumun kötüye kullanılması olarak sayılması için şu koşulları taşıması gerekmektedir: Mal vermeyi reddeden şirketin hâkim durumda olması, mal vermeyi reddetme davranışının olması, mal vermeyi kesmenin objektif olarak haklı gerekçelere dayanmaması, rekabeti kısıtlayıcı etkisi olması.

(29) Yukarıda belirtildiği üzere ANADOLU CAM, cam ambalaj malzemeleri pazarında hâkim durumdadır. Dolayısıyla, yukarıda sayılan unsurların birincisi dosya konusu bakımından sağlanmış bulunmaktadır.

(30) SOLMAZ MERCAN’ın ANADOLU CAM’dan yapmış olduğu alımların 2001 yılı itibarıyla ulaştığı (.....) adetten (.....) adete kadar gerilemesi ve bu durumun dosya kapsamında elde edilen çok sayıda belge ile ANADOLU CAM’ın arzı kısıtlama kastından kaynaklandığının açıkça ortaya konulmuş olması nedeniyle, ikinci unsur olan “mal

Page 9

vermeyi reddetme davranışı”nın da dosya konusu eylem bakımından sağlandığı anlaşılmıştır.

(31) Mal vermeyi kesme davranışının, ANADOLU CAM’ın karşı karşıya olduğu kapasite kısıtlarından kaynaklandığına ilişkin savunma yerinde bulunmamış; kapasite kısıtlarının ancak belirli dönemlerde ve istisnai olarak etkili olabileceği, SOLMAZ MERCAN’a uzun süredir uygulanan arz kısıtlamasını açıklamakta yetersiz olduğu, dosya mevcudu bilgi ve belgelerden açıkça görülmüştür. Bu nedenle, mal vermeyi kesme davranışının üçüncü unsuru olan, “davranışın objektif nedenlerden kaynaklanmaması” koşulunun da dosya konusu eylem bakımından sağlandığı görülmektedir.

(32) Bu durumda, eylemin ihlal teşkil edip etmediği ve teşebbüse 4054 sayılı Kanun kapsamında ceza uygulanıp uygulanmayacağı bakımından, son kriter olan “eylemin rekabet üzerinde kısıtlayıcı etkisinin olması” hususu önem kazanmaktadır.

(33) 2002 yılı itibarıyla ANADOLU CAM’ın arz miktarını ciddi boyutlarda kısıtlamaya başlaması ile birlikte, SOLMAZ MERCAN iki kaynaktan mal alımına yönelmiştir. Bunlar ithalat ve diğer yerli üretici olan MARMARA CAM’dır. MARMARA CAM’ın ürettiği ambalaj esaslı malzemelerin kalitesine yönelik eleştiriler mevcut olmakla birlikte, söz konusu teşebbüsün SOLMAZ MERCAN’ın ana tedarikçisi haline geldiği anlaşılmaktadır. Ancak 1998-2001 yılları arasında kazandığı ivme ile karşılaştırıldığında, MARMARA CAM’dan yapılan alımların SOLMAZ MERCAN’ın taleplerini tam olarak karşılayamadığı, bu nedenle ilgili teşebbüsün mal vermeme eyleminden olumsuz etkilendiği anlaşılmıştır.

(34) Bununla birlikte eylemin rekabet üzerinde kısıtlayıcı etkisinin olup olmamasının, cam ev eşyaları pazarında nihai tüketicilerin karşılaştığı fiyat-kalite gibi unsurlarda meydana gelecek olumsuz nitelikli net bir etkilenmeye yönelik bir analiz sonucu ortaya konabileceği düşünülse bile 4054 sayılı Kanun’un 6. maddesinde kötüye kullanma hallerine örnek olarak sayılan uygulamalardan (a) ve (d) bentlerinde ifade edilen “amaç” unsurunun somut olay bağlamında varlığı açıktır. Zira bahse konu faaliyetler sonucu ANADOLU CAM’ın, SOLMAZ MERCAN’ın cam mutfak eşyaları pazarının dışına itilmesi kastıyla mal vermeyi kesme davranışı içine girdiği anlaşılmaktadır. Dolayısıyla, hâkim durumda olan ANADOLU CAM’ın somut olay kapsamında SOLMAZ MERCAN’a mal tedarikini zorlaştırmak suretiyle 4054 sayılı Kanun’un 6. maddesini ihlal ettiği sonucuna varılmıştır.

H.5. Ceza Yönetmeliği Kapsamında Değerlendirme

(35) 4054 sayılı Kanun’un 16. maddesinin üçüncü fıkrasında: “Bu Kanun’un 4, 6 ve 7 nci maddelerinde yasaklanmış davranışlarda bulunanlara, ceza verilecek teşebbüs ile teşebbüs birlikleri veya bu birliklerin üyelerinin nihai karardan bir önceki mali yıl sonunda oluşan veya bunun hesaplanması mümkün olmazsa nihai karar tarihine en yakın mali yıl sonunda oluşan ve Kurul tarafından saptanacak olan yıllık gayri safi gelirlerinin yüzde onuna kadar idarî para cezası verilir.” hükmüne yer verilmiştir. Aynı maddenin son fıkrasıysa “Bu maddeye göre verilecek idarî para cezalarının tespitinde dikkate alınan hususlar, işbirliği halinde para cezasından bağışıklık veya indirim şartları, işbirliğine ilişkin usul ve esaslar Kurulca çıkarılacak yönetmeliklerle belirlenir.” hükmünü amirdir. ŞİŞECAM’ın cam ambalaj pazarındaki hâkim durumunu, cam ev eşyası pazarında faaliyet gösteren SOLMAZ MERCAN’ın faaliyetlerini zorlaştırmak suretiyle kötüye kullandığı tespit edildiğinden 4054 sayılı Kanun’un 16. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca idari para cezası verilmesi gerekmektedir.

Page 10

(36) Ankara Bölge İdare Mahkemesi 8. İdari Dava Dairesi tarafından alınan 14.05.2026

tarihli ve 2026/547 E. 2026/999 K. sayılı kararda;

- ANADOLU CAM’ın cam ambalaj pazarındaki hâkim durumunu cam ev eşyası pazarında faaliyet gösteren SOLMAZ MERCAN’ın faaliyetlerini zorlaştırmak suretiyle kötüye kullanmasının 4054 sayılı Kanun'un 6. maddesini ihlali ettiğine yönelik Kurul kararında ihlal tespiti yönünden hukuka aykırılık bulunmadığına,

- Bununla birlikte, 27.12.2024 tarihinde yürürlüğe giren Yeni Ceza Yönetmeliği’nin Kurul kararında idari para cezasının belirlenmesinde esas alınan Eski Ceza Yönetmeliği’ne kıyasla lehe hükümler içerip içermediğinin değerlendirilmesi gerektiği, nitekim Kurulun da önceki yönetmelik döneminde gerçekleşen rekabete aykırı fiiller bakımından Yeni Ceza Yönetmeliği yürürlüğe girdikten sonra verdiği kararlarında lehe hüküm ilkesi uyarınca Eski Ceza Yönetmeliği ile Yeni Ceza Yönetmeliğini kıyasladığı ve idari para cezası oranının belirlenmesinde teşebbüsler yönünden lehe olduğunu tespit ettiği yönetmeliği uyguladığı,

- 4054 sayılı Kanun'un 4. ve 6. maddelerine aykırı davranışlar yönünden verilecek idari para cezalarının tespitine ilişkin usul ve esasları düzenleyen Eski Ceza Yönetmeliği ve Yeni Ceza Yönetmeliği'nin kıyaslanmasından; önceden karteller ve diğer ihlaller ayrımı yapılarak bunlar için belirlenecek temel ceza oranlarının alt ve üst sınırları belirlenmişken, yeni durumda "kartel - diğer ihlal" ayrımı bulunmadığı gibi, bunlara ilişkin herhangi bir alt sınıra da yer verilmediği, temel ceza oranının belirlenmesi bakımından önceden ilgili teşebbüs veya teşebbüs birliklerinin piyasadaki gücü dikkate alınmaktayken, artık ihlalin niteliğinin açık ve/veya ağır olup olmadığının gözetileceğinin belirtildiği, temel ceza oranı belirlenirken ihlalin süresine bağlı olarak yapılacak artırım bakımından, önceden "1-5 yıl" süren ihlaller için yarısı oranında artırım yapılacağı belirtilmişken, artık "1-2 yıl" için 1/5, "2-3 yıl" için 2/5, "3-4 yıl" için 3/5 ve "4-5 yıl" için 4/5 oranında kademeli artırım yapılacağı, Yeni Ceza Yönetmeliği'nde bazı ağırlaştırıcı unsurların kaldırıldığı, ayrıca hafifletici yeni unsurların eklendiği,

- Bu durumda, temel ceza oranına ilişkin önceden belirlenmiş olan alt sınırların kaldırılmış olduğu, 1 yıldan uzun 3 yıldan kısa olan ihlaller bakımından temel ceza oranı belirlenirken ihlalin süresi yönünden yapılacak artırımın azaltıldığı, ağırlaştırıcı bazı unsurların kaldırıldığı ve hafifletici yeni unsurlara yer verildiği, Eski Ceza Yönetmeliği ile Yeni Ceza Yönetmeliği'nin bir bütün olarak karşılaştırılmasından, Yeni Ceza Yönetmeliği'nin, Eski Ceza Yönetmeliği'ne kıyasen lehe olabilecek düzenlemeler içerdiği gözetildiğinde, Kurulca her iki yönetmelik dikkate alınmak ve kıyaslanmak suretiyle (temel ve sonuç) aleyhe karar verme yasağını ihlal etmeyecek şekilde idari para cezası oranlarının yeniden belirlenmesi ve lehe düzenleme niteliği taşıyan kuralların davacıya da uygulanabilmesi için dava konusu Kurul kararının iptalinin gerektiği,

- İlaveten ödemesi yapılmış olan 2.866.831,39 TL’nin işlemiş faiziyle birlikte iade talebi bakımından, Yeni Ceza Yönetmeliği ile Eski Ceza Yönetmeliği idare tarafından kıyaslanarak yeniden bir değerlendirme yapılarak ulaşılacak sonuca göre işlem tesis edileceğinden, 2.866.831,39 TL’nin faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi talebi yönünden bu aşamada karar verilmesine gerek bulunmadığı

ifade edilmiştir.

(37) Açıklamalar çerçevesinde mahkeme kararının gereğinin yerine getirilmesi teminen

ŞİŞECAM’a verilecek idari para cezasının yeniden belirlenmesi gerekmekle birlikte, bu

noktada genel bir hukuk ilkesi olarak aleyhe hüküm verme yasağı göz önünde

bulundurulmalıdır. Aleyhe hüküm verme yasağı, kanun yolu incelemesi yapan yargı

Page 11

merciinin, yalnız başvuran tarafın durumunu ağırlaştıracak şekilde önceki kararı bozmasına, kaldırmasına veya değiştirmesine izin vermeyen bir ilke olarak tanımlanmaktadır [2]. Aleyhe hüküm verme yasağı yalnızca yargı mercileri tarafından verilen kararları değil, aynı zamanda idari başvurular neticesinde başvuru makamı tarafından verilecek kararları da kapsamaktadır. Nitekim iptal kararlarının hukuki etkisi, idarenin işlem tesis ederken bağlı olduğu temel ilkeler ve idari yargının iptal müessesesi aracılığıyla sağladığı hukuki korunma birlikte değerlendirildiğinde, idarenin iptal kararı sonrasında teşebbüs açısından önceki işleme kıyasla daha ağır sonuç doğuracak nitelikte bir işlem tesis edilmemesi gerektiği Danıştay 12. Dairesinin 11.05.2016 tarihli ve 2012/12930 E. 2016/2696 K. sayılı kararında da yer almaktadır. Söz konusu kararda;

“Bilindiği üzere mahkemeler, dava konusu edilen işlemlerin dava konusu

edilmemesi halinde ortaya çıkacak hukuki durumdan daha aleyhe sonuç

doğuracak şekilde hüküm kuramazlar. Diğer bir ifadeyle davacının dava

açmakla içinde bulunduğu hukuki durumunun ağırlaşması ihtimali kabul

edilmemektedir. Aleyhe hüküm verme yasağı olarak adlandırılan ve yerleşik

yargı kararlarında da yer bulan bu kuralın, ilgililerin ihlal edildiğini düşündükleri

haklarını korumak amacıyla herhangi bir endişe taşımaksızın dava

açabilmelerini sağlamaya yönelik bir uygulama niteliği taşıdığından,

Anayasanın 36. maddesinde ifade edilen hak arama hürriyetini temin eden bir

yönü de bulunmaktadır.”

şeklindeki hüküm ile idari yargılamalarda aleyhe hüküm verme yasağının önemine işaret edilmiştir.

(38) 4054 sayılı Kanun’un 16. maddesinin son fıkrası “Bu maddeye göre verilecek idarî para cezalarının tespitinde dikkate alınan hususlar, işbirliği halinde para cezasından bağışıklık veya indirim şartları, işbirliğine ilişkin usul ve esaslar Kurulca çıkarılacak yönetmeliklerle belirlenir.” hükmünü amirdir. Bu fıkra uyarınca 15.02.2009 tarih ve 27142 sayı ile Resmî Gazete’de yayımlanmış Eski Ceza Yönetmeliği, aynı fıkra uyarınca 27.12.2024 tarihli ve 32765 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Yeni Ceza Yönetmeliği ile güncellenmiştir. Diğer bir deyişle Eski Ceza Yönetmeliği iptale konu 06.01.2022 tarih ve 22 - 0 1 / 6 - 3 sayılı Kurul kararı alındıktan sonra yürürlükten kaldırılmış ve yerine Yeni Ceza Yönetmeliği yürürlüğe girmiştir.

(39) Lehe kanun ilkesi gereğince mahkeme kararının yerine getirilmesini teminen, somut olay bakımından Eski Ceza Yönetmeliği ve Yeni Ceza Yönetmeliği’nin karşılaştırılması gerekmektedir. Bu bağlamda Yeni Ceza Yönetmeliği ile Eski Ceza Yönetmeliği bir bütün halinde ele alınıp hangisi teşebbüs lehine ise o karara esas alınmalıdır.

(40) Eski Ceza Yönetmeliği ve Yeni Ceza Yönetmeliği'nin kıyaslanmasından; önceden karteller ve diğer ihlaller ayrımı yapılarak, bunlar için uygulanacak başlangıç ceza oranlarının alt ve üst sınırları belirlenmişken, yeni durumda "kartel-diğer ihlal" ayrımının bulunmadığı, bunlara ilişkin herhangi bir alt sınıra da yer verilmediği, artık ihlalin niteliğinin açık ve/veya ağır olup olmadığının gözetileceği, temel ceza oranı belirlenirken ihlalin süresine bağlı olarak yapılacak artırım bakımından, önceden "1-5 yıl" süren ihlaller için yarısı oranında artırım yapılacağı belirtilmişken, artık "1-2 yıl" için 1/5, "2-3 yıl" için 2/5, "3-4 yıl" için 3/5 ve "4-5 yıl" için 4/5 oranında kademeli artırım

[2] PEKCANITEZ, H., ÖZEKES, M., ve TAŞ, H. (2017), Pekcanıtez Usul – Medeni Usul Hukuku, On İki Levha Yayıncılık, İstanbul, s. 2171.

Page 12

yapılacağı, Yeni Ceza Yönetmeliği'nde bazı ağırlaştırıcı unsurların kaldırıldığı, ayrıca hafifletici yeni unsurların eklendiği anlaşılmaktadır.

(41) Her iki yönetmeliğin 4. maddesi uyarınca nihai idari para cezası belirlenirken öncelikle temel ceza oranı tespit edilmekte, ardından varsa ağırlaştırıcı ve hafifletici unsurlar çerçevesinde cezada artırıma ve/veya indirime gidilmektedir. Somut dosyada ANADOLU CAM’ın cam ambalajı pazarındaki hâkim durumunu cam ev eşyası pazarında faaliyet gösteren SOLMAZ MERCAN’ın faaliyetlerini zorlaştırmak suretiyle kötüye kullanarak 4054 sayılı Kanun’un 6. maddesini ihlal ettiği değerlendirilmiştir. Bu kapsamda Eski Ceza Yönetmeliği’nin 5. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temel para cezası oranı %(.....) olarak tespit edilmiştir. Soruşturma konusu ihlalin bir yıldan uzun, beş yıldan kısa sürmüş olması nedeniyle Eski Ceza Yönetmeliği’nin 5. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendi uyarınca temel para cezasına esas oran yarısı kadar artırılmış ve %(.....) olarak belirlenmiştir. Ayrıca somut olayda Eski Ceza Yönetmeliği’nin 6. maddesi kapsamında temel para cezasının arttırılmasını gerektirecek herhangi bir ağırlaştırıcı unsur bulunmamaktadır. Bununla birlikte ANADOLU CAM tarafından SOLMAZ MERCAN’a yapılan mal arzının çok düşük seviyelerde de olsa sürdürülmüş olması ve teşebbüsün soruşturma sürecinde Kurum ile iş birliği içinde olması halleri Ceza Yönetmeliği’nin 7. maddesinin birinci fıkrası kapsamında hafifletici unsur olarak değerlendirilmiş olup söz konusu hafifletici unsurlar nedeniyle temel para cezasına %(.....) oranında indirim uygulanmak suretiyle nihai ceza oranı %(.....) olarak belirlenmiştir.

(42) Yeni Ceza Yönetmeliği bakımından kartel - diğer ihlal ayrımı mevcut olmadığından, ihlalin niteliği ve doğurduğu etki, yönetmeliğin 5. maddesinin ikinci fıkrası kapsamında başlangıç ceza oranının takdirinde ele alınabilecektir. Anılan fıkraya göre; başlangı ç ceza oranı, özellikle, ihlal dolayısıyla gerçekleşen veya gerçekleşmesi muhtemel zararın ağırlığı ile ihlalin niteliğinin açık ve/veya ağır olup olmadığı gözetilmek suretiyle belirlenmektedir. Açıklamalar çerçevesinde, Yeni Ceza Yönetmeliği’nin 5. maddes inin birinci ve ikinci fıkrası ve yukarıda açıklandığı üzere “aleyhe hüküm verme yasağı” ilkesi çerçevesinde başlangıç ceza oranı %(.....) olarak belirlenmiş tir.

(43) Soruşturma konusu ihlalin üç yıldan uzun, dört yıldan kısa sürmüş olması nedeniyle başlangıç ceza oranı beşte üçü oranında artırılarak %(.....) oranına ulaşılmıştır. Somut olayda Yeni Ceza Yönetmeliği’nin 6. maddesi kapsamında temel para cezasının arttırılmasını gerektirecek herhangi bir ağırlaştırıcı unsur bulunmamaktadır. Bununla birlikte ANADOLU CAM tarafından SOLMAZ MERCAN’a yapılan mal arzının çok düşük seviyelerde de olsa sürdürülmüş olması ve teşebbüsün soruşturma sürecinde Kurum ile iş birliği içinde olması halleri Yeni Ceza Yönetmeliği’nin 7. maddesinin birinci fıkrası kapsamında hafifletici unsur olarak değerlendirilmiş olup söz konusu hafifletici unsurlar nedeniyle temel para cezasına %(.....) oranında indirim uygulanmak suretiyle nihai ceza oranı %(.....) olarak belirlenmiştir.

(44) Öte yandan, Kurulun mevcut dosyada tespit edeceği idari para cezası bakımından, 4054 sayılı Kanun’un 16. maddesinin üçüncü fıkrasında “Bu Kanunun 4, 6 ve 7 nci maddelerinde yasaklanmış davranışlarda bulunanlara, ceza verilecek teşebbüs ile teşebbüs birlikleri veya bu birliklerin üyelerinin nihai karardan bir önceki mali yıl sonunda oluşan veya bunun hesaplanması mümkün olmazsa nihai karar tarihine en yakın mali yıl sonunda oluşan ve Kurul tarafından saptanacak olan yıllık gayri safi gelirlerinin yüzde onuna kadar idarî para cezası verilir.” hükmü yer almakta olup somut olayda ŞİŞECAM’ın 2025 yılı cirosunun esas alınması gerekmektedir. Bu doğrultuda ŞİŞECAM bakımından yeni Yeni Ceza Yönetmeliği’ne göre hesaplanmış ceza oranı

Page 13

%(.....), ceza miktarı ise 1.199.292.549,52 -TL’dir. Söz konusu tutar, Kurulun iptal

edilen kararında belirlenen nihai idari para cezası tutarı olan 3.422.441,85-TL’yi

aşmaktadır. Dolayısıyla aleyhe hüküm verme yasağı ilkesi nazara alınmak suretiyle

Kurulun 06.01.2022 tarihli ve 22-01/6-3 sayılı kararında belirlenen 3.422.441,85 -TL

idari para cezasını aşmaması gerektiği değerlendirilmiştir. Bu nedenle ŞİŞECAM’a,

06.01.2022 tarihli ve 22-01/6-3 sayılı kararda tespit edilen 3.422.441,85-TL tutarında

idari para cezası uygulanmasına karar verilmiştir.

I. SONUÇ

(45) Düzenlenen rapora ve incelenen dosya kapsamına göre, Ankara Bölge İdare

Mahkemesi 8. İdari Dava Dairesinin 14.05.2026 tarihli ve 2026/547 E. 2026/999 K.

sayılı kararının gereğinin yerine getirilmesini teminen;

a) Anadolu Cam Sanayii AŞ’nin cam ambalaj pazarındaki hâkim durumunu cam ev eşyası pazarında faaliyet gösteren Solmaz Mercan Mutfak Eşyaları San. ve Tic. AŞ’nin faaliyetlerini zorlaştırmak suretiyle kötüye kullanmasının 4054 sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanun'un 6. maddesini ihlal ettiğine,

b) Bu nedenle; Anadolu Cam Sanayii AŞ’nin külli halefi olan Türkiye Şişe ve Cam Fabrikaları AŞ’ye aynı Kanun’un 16. maddesinin üçüncü fıkrası ve 27.12.2024 tarih ve 32765 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan “Rekabeti Sınırlayıcı Anlaşma, Uyumlu Eylem ve Kararlar İle Hâkim Durumun Kötüye Kullanılması Halinde Verilecek İdari Para Cezalarına İlişkin Yönetmelik”in 5. maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (c) bendi hükümleri uyarınca 2025 yılı net satışları üzerinden %(…..) oranında olmak üzere 1.199.292.549,52 TL tutarında idari para cezası uygulanması gerekmekle birlikte; 27.12.2024 tarih ve 32765 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan “Rekabeti Sınırlayıcı Anlaşma, Uyumlu Eylem ve Kararlar İle Hâkim Durumun Kötüye Kullanılması Halinde Verilecek İdari Para Cezalarına İlişkin Yönetmelik” ile 15.02.2009 tarih ve 27142 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan mülga “Rekabeti Sınırlayıcı Anlaşma, Uyumlu Eylem ve Kararlar İle Hâkim Durumun Kötüye Kullanılması Halinde Verilecek Para Cezalarına İlişkin Yönetmelik” hükümlerinin ayrı ayrı uygulanması neticesinde ulaşılan sonuç cezalar kıyaslandığında ve “aleyhe hüküm verme yasağı” ilkesi de nazara alınmak suretiyle mülga yönetmelik uyarınca verilen idari para cezasının lehe olduğu anlaşıldığından Türkiye Şişe ve Cam Fabrikaları AŞ’ye 06.01.2022 tarihli ve 22-01/6-3 sayılı kararda tespit edilen 3.422.441,85-TL tutarında idari para cezası uygulanmasına

gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 60 gün içinde Ankara İdare Mahkemelerinde

yargı yolu açık olmak üzere, OYBİRLİĞİ ile karar verilmiştir.

Some values in the tables are redacted as (.....) by the Turkish Competition Authority on trade-secret grounds.

Citation chain

Decisions taken at the same meeting

All decisions from this meeting
View all decisions of this type

Let's discuss what this decision means for your business

We provide end-to-end support on competition compliance, investigations and merger control.