OMV Petrol Ofisi A.Ş. tarafından Rekabet Kurulunun 18.03.2015 tarih ve 15-12/158-71 sayılı kararının…

Rekabet Kurumu Başkanlığından,

REKABET KURULU KARARI

A. TOPLANTIYA KATILAN ÜYELER

Başkan: Prof. Dr. Ömer TORLAK

Üyeler: Arslan NARİN, Fevzi ÖZKAN, Dr. Metin ARSLAN

Doç. Dr. Tahir SARAÇ, Kenan TÜRK

B. RAPORTÖRLER: Başak ARSLAN, Muhammed Safa UYGUR, Metin DEMİRCİ

C. BAŞVURUDA

BULUNAN: Golden Unlu Lokantacılık Pet. İnş. Taş. Turz. Teks. San. Tic. Ltd.

Şti. Temsilcisi: Av. Yelda TUĞCU ERYILMAZ

Muhsin Yazıcıoğlu Cad. No:37/4 Çankaya, Ankara

D. HAKKINDA İNCELEME

YAPILAN: OMV Petrol Ofisi A.Ş.

Eskibüyükdere Cad. No: 33 Maslak, İstanbul

(1) E. DOSYA KONUSU: OMV Petrol Ofisi A.Ş. tarafından Rekabet Kurulunun 18.03.2015 tarih ve 15-12/158-71 sayılı kararının gereğinin yerine getirilmediği iddiası.

(2) F. İDDİALARIN ÖZETİ: Başvuruda özetle;

- Rekabet Kurulunun 18.03.2015 tarihli ve 15-12/158-71 sayılı kararı çerçevesinde ilgili

dosyaya konu akaryakıt istasyonunun üzerinde bulunduğu taşınmazdaki intifa

hakkının OMV Petrol Ofisi A.Ş. (POAŞ) tarafından terkin edildiği,

- Öte yandan, istasyonda işletici konumunda bulunan Javdes Sav. Güv. Tur. İnş.

Reklam Elkt. Gıda İç ve Dış Tic. A.Ş. (JAVDES) ile POAŞ arasındaki 20.09.2011

tarihli bayilik sözleşmesinin sona erdirilmediği,

- Bu çerçevede, mezkûr Kurul kararının taraflarca halen yerine getirilmediği

iddia edilmektedir.

(3) G. DOSYA EVRELERİ: Kurum kayıtlarına 09.07.2015 tarihinde giren başvuru üzerine hazırlanan 29.09.2015 tarihli ve 2014-1-113/BN sayılı Bilgi Notu görüşülerek karara bağlanmıştır.

(4) H. RAPORTÖR GÖRÜŞÜ: İlgili raporda; POAŞ, JAVDES ve Golden Unlu Lokantacılık Pet. İnş. Taş. Turz. Teks. San. Tic. Ltd. Şti. (GOLDEN) arasında muhtelif sözleşmelerle kurulan dikey anlaşmaya ilişkin olarak tesis edilen Rekabet Kurulunun 18.03.2015 tarihli ve 15-12/158-71 sayılı kararının “SONUÇ” kısmının ikinci maddesinde yer alan; “Söz konusu dikey ilişkinin 16.04.2014 tarihine kadar 2002/2 sayılı Tebliğ kapsamında grup muafiyetinden yararlanma imkanı bulunduğuna” ilişkin kararın; “Söz konusu dikey ilişkinin 20.09.2016 tarihine kadar 2002/2 sayılı Tebliğ kapsamında grup muafiyetinden yararlanma imkanı bulunduğuna” şeklinde, dördüncü maddesinde yer alan; “Bu nedenle, 4054 sayılı Kanun’un 9. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, taraflara gerekçeli kararın tebliği tarihinden itibaren 30 (otuz) gün içinde aralarındaki dikey ilişkiyi sonlandırmaları gerektiği, aksi takdirde haklarında 4054 sayılı Kanun çerçevesinde

işlem başlatılacağı yönünde görüş bildirilmesini teminen Başkanlığın görevlendirilmesine” ilişkin kararın; “Dolayısıyla OMV Petrol Ofisi A.Ş. hakkında 4054 sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanun’un 41. maddesi uyarınca soruşturma açılmasına yer olmadığı ve şikâyetin reddinin gerektiği” şeklinde değiştirilmesinin uygun olacağı belirtilmiştir.

I. İNCELEME VE DEĞERLENDİRME

(5) Kurulumuzun 18.03.2015 tarihli ve 15-12/158-71 sayılı kararında;

- GOLDEN ile POAŞ arasındaki dikey ilişkinin 2002/2 sayılı Dikey Anlaşmalara İlişkin

Grup Muafiyeti Tebliği’nin (2002/2 sayılı Tebliğ) 5. maddesinde düzenlenen

istisnadan yararlanamayacağına,

- Söz konusu dikey ilişkinin 16.04.2014 tarihine kadar 2002/2 sayılı Tebliğ kapsamında

grup muafiyetinden yararlanma imkanı bulunduğuna,

- Dosya konusu dikey anlaşmaya 4054 sayılı Rekabetin Korunması Hakkında

Kanun’un (4054 sayılı Kanun) 5. maddesi kapsamında bireysel muafiyet de

tanınamayacağına,

- Bu nedenle, 4054 sayılı Kanun’un 9. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, taraflara

gerekçeli kararın tebliği tarihinden itibaren 30 (otuz) gün içinde aralarındaki dikey

ilişkiyi sonlandırmaları gerektiği, aksi takdirde haklarında 4054 sayılı Kanun

çerçevesinde işlem başlatılacağı yönünde görüş bildirilmesini teminen Başkanlığın

görevlendirilmesine

karar verilmiştir. Dosya kapsamında yer alan bilgi ve belgelerden, gerekçeli kararın POAŞ tarafından 13.05.2015 tarihinde tebellüğ edildiği anlaşılmaktadır.

(6) Öte yandan konuyla ilgili olarak POAŞ’a gönderilen bilgi isteme yazısında JAVDES ile aralarında imzalanan 20.09.2011 tarihli bayilik sözleşmesinin sona erdirilip erdirilmediğine ilişkin bilgi talebinde bulunulmuş; POAŞ tarafından Kurum’a intikal ettirilen cevabi yazıda özetle;

- POAŞ’ın GOLDEN’in maliki olduğu gayrimenkul üzerindeki intifa hakkını 17.06.2015

tarihinde kaldırdığı ve durumu 01.07.2015 tarihinde Kurum’a bildirdiği,

- GOLDEN’in, JAVDES ile POAŞ arasındaki sözleşmeye herhangi bir şekilde taraf

olmaması nedeniyle ilgili sözleşmelerin sona ermesini isteyemeyeceği,

- Kaldı ki POAŞ’ın istasyon üzerinde intifa hakkı bulunmadığı göz önünde

bulundurulduğunda GOLDEN ve JAVDES’in biraraya gelerek gayrimenkule ilişkin

farklı bir düzenleme de tesis edebileceği,

- Kurul kararının JAVDES açısından herhangi bir sonuç doğurmayacağı,

- Kurul kararındaki tespitlerin hatalı olduğu,

- Bununla birlikte, söz konusu kararın JAVDES ile POAŞ arasındaki bayilik sözleşmesi

bakımından da sonuç doğurabileceği kabul edilse dahi, Danıştay 13. Dairesi

tarafından verilen kararlarda muafiyetin başlangıç tarihi bakımından bayilik

sözleşmelerinin esas alınması gerekirken gayrimenkule ilişkin sözleşmelerin esas

alınmasının hukuka uygun görülmediği,

- Bu bakımdan, grup muafiyeti süresinin başlangıç tarihine ilişkin olarak bayilik

sözleşmesinin esas alınması gerektiği

ifade edilmiştir.

(7) Dosya kapsamında yapılan incelemelerden, POAŞ tarafından Kurum kayıtlarına

01.07.2015 tarihinde intikal ettirilen yazı kapsamında POAŞ lehine 13.04.2009 tarihinde

tesis edilen 18 yıl süreli intifa hakkının terkin edildiği anlaşılmaktadır. Bu husus şikayetçi

tarafından da kabul edilmektedir. Bununla birlikte, POAŞ tarafından gönderilen cevabi

yazıya göre, POAŞ ile JAVDES arasındaki 20.09.2011 tarihli bayilik sözleşmesi halen

yürürlüktedir.

I.1. 18.03.2015 Tarihli ve 15-12/158-71 Sayılı Kurul Kararı

(8) Kurulumuzun 18.03.2015 tarihli ve 15-12/158-71 sayılı kararı incelendiğinde;

- Maliklerle bağlantılı olduğu tespit edilen Aydınpet Akaryakıt Madencilik Unlu Mamüller İnş. Nak. Turz. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. ile POAŞ arasında 20.04.2007 tarihinde başlayan bayilik ilişkisi devam ederken dosya konusu akaryakıt istasyonunda POAŞ lehine 16.04.2009 tarihinde 18 yıl süreli intifa hakkı tesis edilmesi nedeniyle dikey anlaşmanın 2002/2 sayılı Tebliğ’in 5. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen istisna hükmünden yararlanamadığına,

- Dosya konusu akaryakıt istasyonunun daha önce üzerinde akaryakıt bayilik faaliyeti yapılmamış arazi üzerinde sıfırdan kurulan bir tesis niteliği de taşımaması nedeniyle Kurulumuzun yerleşik kararlarında ortaya koymuş olduğu koşulları karşılamadığına ve dikey anlaşmaya bireysel muafiyet de tanınamayacağına,

- Öte yandan, taraflar arasındaki dikey ilişkiye esas teşkil eden sözleşmelerin, tarafların özgür iradeleriyle imzaladıkları yeni sözleşmeler yoluyla yenilenmesinin yeni bir irade beyanı olarak kabul edilebileceğine ve bu şekilde duruma göre taraflar arasında yeni bir dikey anlaşmanın yapıldığından bahisle bu durumun, grup muafiyeti kapsamındaki sürelerin hesaplanmasında göz önüne alınabileceğine,

- Somut olayda da, başvuru konusu akaryakıt istasyonu ile ilgili olarak taraflar arasında 2005 yılından bu yana süregelen bir ilişki bulunmakla birlikte, POAŞ lehine eski malik tarafından 16.06.1993 tarihinde 15 yıl süreli tesis edilen intifa hakkının süresinin bittiği tarih sonrasında yeni malik GOLDEN’in 16.04.2009 tarihinde söz konusu taşınmaz üzerinde POAŞ lehine 18 yıl süreli yeni bir intifa hakkı tesis etmiş olması ve taraflar arasında 13.04.2009 tarihinde akdedilen Protokol’de de bu intifa hakkının tesis edilmesi ile söz konusu taşınmazda JAVDES’in işletici olarak faaliyet göstermesinin GOLDEN tarafından kabul ve taahhüt edilmesi dikkate alındığında, anılan sözleşmeler yoluyla yeni bir dikey anlaşma kurmak yönünde tarafların iradelerinin yenilendiğine,

- Bu çerçevede, söz konusu dikey ilişkinin 16.04.2009 tarihinden itibaren 16.04.2014 tarihine kadar beş yıl süreyle 2002/2 sayılı Tebliğ ile tanınan grup muafiyetinden yararlanma olanağının bulunduğuna

karar verildiği anlaşılmaktadır.

(9) Akaryakıt sektöründe yapılan dikey anlaşmalara ilişkin olarak Danıştay ve İdare

Mahkemesi kararları, geçmiş tarihli Kurulumuz kararları [1] ve Dikey Anlaşmalara İlişkin

Kılavuz’da (Kılavuz) yer alan açıklamalar doğrultusunda, bayilik sözleşmeleri ile bu

sözleşmelerde yer alan rekabet etmeme yükümlülüğünün süresine etki eden intifa

sözleşmeleri ve kira sözleşmelerinin tamamı 4054 sayılı Kanun ve 2002/2 sayılı Tebliğ

çerçevesinde tek bir dikey anlaşma olarak kabul edilmektedir. Kılavuz’un 35.

Danıştay 13. Dairesinin 30.05.2014 tarihli ve 2010/3092 E., 2014/2201 K. sayılı kararı, Ankara 15. İdare

Mahkemesinin 22.04.2014 tarihli ve 2013/1032 E., 2014/501 K. sayılı kararı, Rekabet Kurulunun

22.11.2012 tarihli ve 12-59/1559-560 sayılı kararı.

paragrafında; “…Taraflar arasındaki, rekabet yasağı içeren bayilik, işleticilik, tedarik vb. sözleşmeler ile birlikte bu sözleşmelerin süresine etki eden intifa, tapuya şerh edilmiş kira, ekipman gibi sözleşmelerin hepsinin ortadan kalktığı tarih ise, rekabet yasağının sona erme tarihi olarak değerlendirilecektir. Bayilik, işleticilik, tedarik vb. sözleşmeler sürmekteyken intifa, kira, ekipman vb. sözleşmelerin sona erdirilmesi veya tam tersine; intifa, kira, ekipman vb. sözleşmeler sürmekteyken mevcut bayilik, işleticilik, tedarik sözleşmeleri sona erdirilerek bu nitelikte yeni bir sözleşme yapılması hallerinde dikey ilişkinin kesintiye uğramadığı kabul edilecek ve beş yıllık süre bu doğrultuda hesaplanacaktır...” şeklinde açıklama yer almaktadır.

(10) Gerek Kılavuz’un 35. paragrafında yer alan açıklamalar gerekse de Kurulumuzun konuya ilişkin kararında [2] yer alan değerlendirmeler dikkate alındığında, dikey anlaşmaların sona erdiğinin kabulü için bayilik sözleşmeleriyle birlikte intifa, kira vb. anlaşmaların da sona ermesi gerektiği açıktır. Bu çerçevede, somut olayda, her ne kadar POAŞ tarafından intifa hakkının sona ermesi nedeniyle “GOLDEN ve JAVDES’in biraraya gelerek gayrimenkule ilişkin farklı bir düzenleme de tesis edebileceği”ne ilişkin bir iddia öne sürülse de; yukarıda açıklanan nedenlerle bu iddianın kabulü mümkün olmayıp, 18.03.2015 tarihli ve 15-12/158-71 sayılı Kurulumuz kararı doğrultusunda grup muafiyeti süresinin bitiminde dikey ilişkinin bütün unsurlarıyla ortadan kaldırılmasının gerekli olduğu değerlendirilmektedir.

I.2. 18.03.2015 Tarihli ve 15-12/158-71 Sayılı Kurul Kararının Hukuki Niteliğine İlişkin Değerlendirme

(11) Dosya kapsamında yer alan bilgi ve belgeler ışığında, yeniden değerlendirme talebine konu Kurulumuz kararının “Kurul, birinci fıkraya göre bir karar almadan önce ilgili teşebbüs veya teşebbüs birliklerine ihlale ne şekilde son vereceklerine ilişkin görüşlerini yazılı olarak bildirir.” şeklindeki 4054 sayılı Kanun’un 9. maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında alındığı görülmektedir. Konu hakkında verilen yargı kararlarından da anlaşılabileceği üzere, Kurulumuzca bu yönde verilen kararlar birer ara karar teşkil etmektedir. Bu hususta, örneğin, Ankara 4. İdare Mahkemesinin 08.01.2015 tarihli ve 2014/1982 E., 2015/16 K. sayılı kararında;

“Dava konusu Rekabet Kurulu kararı; 4054 sayılı Kanun'un 9. maddesinin üçüncü

fıkrası uyarınca tesis edilen dikey ilişkinin 2002/2 sayılı Tebliğ’in sağladığı grup

muafiyetinden yararlanabildiği, bahse konu dikey ilişkiye 4054 sayılı Kanun’un 5.

maddesi çerçevesinde bireysel muafiyet de tanınamayacağı, bu nedenle taraflara

gerekçeli kararın tebliği tarihinden itibaren 30 gün içinde aralarındaki dikey

anlaşmayı sonlandırmaları gerektiği, aksi takdirde haklarında 4054 sayılı Kanun

çerçevesinde işlem başlatılacağı konusunda uyaran bir işlem olup, işlemde 9.

maddenin dördüncü fıkrasında öngörülen geçici tedbir niteliği de

bulunmamaktadır.

İdari işlemlerin yukarıda belirtilen niteliği ve dava konusu işlemin içeriği birlikte

değerlendirildiğinde; dava konusu Kurul kararının, kesin ve yürütülebilir bir işlem

olmadığı, buna karşılık takdirin dikey anlaşmanın taraflarında olmak üzere,

Kanun’un 4. maddesine aykırı görülen dikey anlaşmaya son verilmesi konusunda

uyarılmasına ve ilgililerin bilgilendirilmesine yönelik bir işlem olduğu

anlaşılmaktadır.

2 13.08.2014 tarihli ve 14-28/563-244 sayılı Rekabet Kurulu kararı.

Bu durumda; 2577 sayılı Kanun’da yer alan yasal düzenleme karşısında, idari

davaya konu edilebilecek nitelikleri taşımayan dava konusu Kurul kararının iptali

isteminin esasının incelenmesi olanağı bulunmamaktadır.”

açıklamalarına yer verilmektedir. Keza, 4054 sayılı Kanun’un 9. maddesinin üçüncü fıkrasına göre verilen kararların “kesin ve yürütülebilir” işlemler niteliği taşımadığı Danıştay Dairelerinin ve İdari Dava Daireleri Kurulunun (İDDK) kararlarında da açık bir şekilde belirtilmektedir. 3

(12) Bu çerçevede değerlendirildiğinde, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun “Üst Makamlara Başvurma” başlığını taşıyan 11. maddesinde yer verilen, idarece tesis edilen kararların kaldırılması, geri alınması, değiştirilmesi ya da yeni bir işlem tesis edilmesine ilişkin taleplerin “idari dava açma süresi içinde” istenebileceğine ilişkin düzenlemenin somut olayda uygulama alanı bulmayacağı değerlendirilmektedir. Bu nedenle, 18.03.2015 tarihli ve 15-12/158-71 sayılı Kurulumuz kararının yeniden değerlendirilmesinin uygun olacağı kanaatine varılmıştır.

I.3. POAŞ Tarafından Öne Sürülen Hususlara İlişkin Değerlendirme

(13) POAŞ vekili tarafından Kurum kayıtlarına intikal ettirilen yazı incelendiğinde, teşebbüsün dosya konusu taşınmaz üzerindeki intifa hakkını 17.06.2015 tarihinde terkin ettiğinden bahisle 18.03.2015 tarihli ve 15-12/158-71 sayılı Kurulumuz kararını yerine getirdiğine ilişkin iddiasının yukarıda yer alan açıklamalar çerçevesinde kabul edilemeyeceği değerlendirilmektedir.

(14) Teşebbüs tarafından, ikinci olarak, GOLDEN ile POAŞ arasındaki dikey anlaşmada JAVDES’in taraf olmaması nedeniyle söz konusu bayilik sözleşmesini sona erdirmeyi gerektirecek herhangi bir neden olmadığı savunulmaktadır. Bununla birlikte, bu iddia da yerinde değildir. Zira Kurulumuz kararlarında da bir çok defa yer verildiği üzere, akaryakıt sektöründe yapılan dikey anlaşmalar, bayilik sözleşmesi ve bununla bağlantılı intifa ve kira haklarıyla karakterize edilmektedir. Bu çerçevede, bayilik sözleşmesinin ve bununla bağlantılı kira veya intifa sözleşmelerinin taraflarının dikey anlaşmanın taraflarından ayrı düşünülmesi mümkün değildir. Bu nedenle, 18.03.2015 tarihli ve 15- 12/158-71 sayılı Kurulumuz kararında yer verilen grup muafiyeti süresinin dosya konusu bayilik sözleşmesini de kapsadığı değerlendirilmektedir.

(15) GOLDEN ve JAVDES’in bir araya gelerek, intifa hakkının yokluğunda, gayrimenkule ilişkin farklı bir düzenleme teşkil edebilecek olmaları da bu sonucu değiştirmemektedir. Zira POAŞ vekilinin de belirttiği üzere sözleşmenin nispiliği prensibi bir borçlar hukuku ilkesidir. Bu noktada rekabet hukuku kapsamında yapılan bir değerlendirmede bu prensibin, somut olayda bir ilgisi bulunmamaktadır.

(16) Son olarak, POAŞ vekili tarafından Danıştay 13. Dairesinin 14.04.2015 tarihli ve 2011/710 E., 2015/1459 K. sayılı Opet-Emka kararı çerçevesinde dosya konusu Kurul kararının yeniden değerlendirilmesi gerektiği savunulmaktadır. Danıştay 13. Dairesi tarafından ilgili kararda, “taraflar arasında henüz bayilik sözleşmesi bulunmamasına karşın salt kira sözleşmesinin imzalanmış olması veya intifa hakkı tesis edilmesinin (kurulmamış bir dikey ilişkide rekabet yasağı olamayacağından) muafiyetin başlangıç tarihine esas alınması”nın hukuka uygun bulunmadığı ve “rekabet etmeme yükümlülüğünün ortaya çıktığı ilk anlaşmanın gerçekleştiği (yani bayilik sözleşmesinin imzalandığı) andan itibaren muafiyetin başlatılması gerektiği” görüşünün vurgulandığı 3 25.02.2013 tarihli ve 2010/321 E., 2013/649 K. sayılı İDDK kararı, 20.07.2009 tarihli ve 2009/3565 E., 2009/8045 K. sayılı Danıştay kararı, 20.09.2011 tarihli ve 2011/2345 E., 2011/3890 K. sayılı Danıştay kararı.

görülmektedir. Son dönem Kurulumuz kararlarında da Danıştay’ın söz konusu yaklaşımı benimsenmiş ve benzer nitelikte kararlar verilmiştir. 4

(17) Somut olayda, POAŞ lehine eski malik tarafından 16.06.1993 tarihinde 15 yıl süreli tesis edilen intifa hakkının süresinin bittiği tarih sonrasında yeni malik GOLDEN’in 16.04.2009 tarihinde söz konusu taşınmaz üzerinde POAŞ lehine 18 yıl süreli yeni bir intifa hakkı tesis etmiş olması ve taraflar arasında 13.04.2009 tarihinde akdedilen Protokol’de de bu intifa hakkının tesis edilmesi ile söz konusu taşınmazda JAVDES’in işletici olarak faaliyet göstermesinin GOLDEN tarafından kabul ve taahhüt edilmesi dikkate alındığında, anılan sözleşmeler yoluyla yeni bir dikey anlaşma kurmak yönünde tarafların iradelerinin yenilendiğine karar verildiği görülmektedir. Bununla birlikte, taraflar arasında kurulan bu dikey anlaşma kapsamında, önceki Kurulumuz kararlarıyla uyumlu bir şekilde, dikey anlaşmaya esas teşkil eden ilk anlaşmanın yapıldığı tarih esas alınarak 2002/2 sayılı Tebliğ’de yer alan grup muafiyeti süresinin başlangıç tarihinin 16.04.2009 olarak belirlendiği anlaşılmaktadır. Öte yandan, yukarıda yer verilen Danıştay kararları da göz önünde bulundurularak, dosya konusu dikey anlaşmaya ilişkin grup muafiyeti süresinin başlangıcına bayilik sözleşmesinin esas alınması gerektiği değerlendirilmektedir.

(18) Yukarıda yer verilen tüm bu bilgi ve belgeler ışığında; POAŞ, JAVDES ve GOLDEN arasında muhtelif sözleşmelerle kurulan dikey anlaşmaya ilişkin olarak tesis edilen Kurulumuzun 18.03.2015 tarihli ve 15-12/158-71 sayılı kararında bayiye getirilen rekabet etmeme yükümlülüğünün başlangıcına esas alınan sürenin taraflar arasında bayilik sözleşmesinin imzalandığı 20.09.2011 tarihi olarak belirlenmesi gerektiği, bu doğrultuda Kurulumuzun söz konusu kararının Sonuç kısmının ikinci maddesinin “Söz konusu dikey ilişkinin 20.09.2016 tarihine kadar 2002/2 sayılı Tebliğ kapsamında grup muafiyetinden yararlanma imkanı bulunduğuna” şeklinde değiştirilmesi gerektiği kanaatine varılmıştır. Dosya konusu dikey ilişki 20.09.2016 tarihine kadar 2002/2 sayılı Tebliğ kapsamında grup muafiyetinden yararlanabileceğinden, yine Kurulumuzun 18.03.2015 tarihli ve 15-12/158-71 sayılı kararının Sonuç kısmının dördüncü maddesinin “Dolayısıyla OMV Petrol Ofisi A.Ş. hakkında 4054 sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanun’un 41. maddesi uyarınca soruşturma açılmasına yer olmadığı ve şikâyetin reddinin gerektiği” şeklinde değiştirilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.

4 Örneğin bkz. 28.07.2015 tarihli ve 15-32/452-136 sayılı Kurul kararı.

J. SONUÇ

(19) Düzenlenen rapora ve incelenen dosya kapsamına göre,

1. Golden Unlu Lokantacılık Pet. İnş. Taş. Turz. Teks. San. Tic. Ltd. Şti. ile OMV Petrol

Ofisi A.Ş. arasındaki dikey ilişkinin 2002/2 sayılı Tebliğ’in 5. maddesinde düzenlenen

istisnadan yararlanamayacağına,

2. Söz konusu dikey ilişkinin 20.09.2016 tarihine kadar 2002/2 sayılı Tebliğ

kapsamında grup muafiyetinden yararlanma imkanı bulunduğuna,

3. Dosya konusu dikey anlaşmaya 4054 sayılı Kanun’un 5. maddesi kapsamında

bireysel muafiyet de tanınamayacağına,

4. Dolayısıyla OMV Petrol Ofisi A.Ş. hakkında 4054 sayılı Rekabetin Korunması

Hakkında Kanun’un 41. maddesi uyarınca soruşturma açılmasına yer olmadığına,

şikâyetin reddine

OYBİRLİĞİ ile karar verilmiştir.