Renault Trucks Türkiye Ticaret A.Ş. (RTT)'nin, "Yetkili Servis Standartları"nın 2005/4 sayılı Motorlu…

Rekabet Kurumu Başkanlığından,

REKABET KURULU KARARI

A. TOPLANTIYA KATILAN ÜYELER

Başkan: Prof. Dr. Nurettin KALDIRIMCI

Üyeler: Tuncay SONGÖR, Süreyya ÇAKIN, Mehmet Akif ERSİN,

Dr. Mustafa ATEŞ, İsmail Hakkı KARAKELLE

B. RAPORTÖRLER : Murat AYBER, Neşe Nur ONUKLU, Selvi KOCABAY

C. ŞİKAYET EDEN: Korkmaz Motorlu Araçlar Oto Servisçilik ve Yedek Parça

San. Tic. Ltd. Şti.

419/6 Sk. No:21 5. Sanayi Sitesi Pınarbaşı/İzmir

Temsilcisi: Av. Selçuk ARGUN

858. Sk. No:9/704 Konak/İzmir

D. ŞİKAYET EDİLEN: Renault Trucks Türkiye Ticaret A.Ş.

İnkılap Mh. Sanayi Cd. No:54 Ümraniye/İstanbul

E. DOSYA KONUSU : Renault Trucks Türkiye Ticaret A.Ş. (RTT)’nin, “Yetkili Servis Standartları”nın 2005/4 sayılı Motorlu Taşıtlar Sektöründeki Dikey Anlaşmalar ve Uyumlu Eylemlere İlişkin Grup Muafiyeti Tebliği’ne uyumlu olmaması ve yetkili servisler ile özel servisler arasında ayrımcılık yapması nedenleriyle 4054 sayılı Kanun’un 4. maddesini ihlal ettiği iddiası.

30

F. İDDİALARIN ÖZETİ: Şikâyet başvurusunda yer alan, RTT’nin 2005/4 sayılı Tebliğ kapsamında muafiyetten yararlanması mümkün olmayan eylemlerinin varlığına yönelik iddialar iki başlık altında toplanabilir.

- Korkmaz’ın Özel Servis Olarak Teknik Bilgi, Ekipman ve Eğitime Erişiminin Kısıtlandığı İddiası

Şikayet başvurusunda;

- Korkmaz’ın RTT’den yetkili servis olabilmek ve hizmet kalitesini artırmak amacıyla Renault marka araçların tamiri ve bakımı için gerekli teknik bilgi, doküman ve ücreti karşılığında arıza teşhis bilgisayarı talep ettiği, ancak RTT’nin gerekli ekipman listesini 7 ay gecikmeli olarak gönderdiği,

- Korkmaz’ın ekipman listesinde yer alan EURO 3 ve EURO 4 araçlarına ait özel tamir takımlarını, DXI, EURO 4, EURO 5 araçların tamir manüellerini, Diagnostica NG3 cihazını, Consult sistemini ve ayrıca DXI, Euro 3 ve Euro 4 model araçların bir takım arızalı elektronik parçalarının değişimi için gerekli online desteği ücretini peşin ödemek üzere talep ettiği; ancak bu taleplerin usulünce ve zamanında yerine getirilmediği,

- RTT tarafından gecikmeli sağlanan Diagnostica NG3 cihazının kullanımı için gerekli teknik bilgi ve eğitimin alınamaması dolayısıyla cihazın kullanılamadığı; sonucunda elektronik arıza ve parametre bilgilerinin yüklenmesini gerektiren arızalarının giderilemediği; bu arızalar ile kalibraj ayarı, DCVI enjektör testi, basınç pompa testleri, yakıt testleri gerektiren durumlarda müşterilerin rakip yetkili servislere yönlendirilmek zorunda kalındığı,

- Korkmaz’ın personelinin gerekli eğitimlere katılması talebinde bulunduğu, ancak RTT tarafından kontenjanlarının dolu olması gerekçe gösterilerek bu taleplerine 1,5 yıl sonra olumlu cevap verildiği; diğer tarfatan bu dönem süresince yetkili servislere her türlü teknik destek, ekipman ve eğitim desteği sağlandığı,

- RTT’nin bakım ve onarım işlemlerinde kullanılan ve hammaddesi metal olan bir takım aletler için özel servislerden çok yüksek miktarda ücret talep ettiği

belirtilmektedir. Yukarıda sayılan bu nedenlerden ötürü, RTT’nin 2005/4 sayılı Tebliğ’e aykırı hareket ederek ayrımcılık yaptığı ve Korkmaz’ın diğer özel servis ve yetkili servislerle rekabet etme imkanını ortadan kaldırdığı iddia edilmektedir. - Yetkili Servis Başvurusunun Reddinin 2005/4 Sayılı Tebliğ’e Aykırılık Taşıdığı İddiası

Şikâyetçinin öne sürdüğü ikinci iddia ise, niteliksel seçici dağıtım sistemini benimseyen RTT’nin, yapılan yetkili servis olma başvurusunu anlaşma konusu hizmetin niteliği ile bağdaşmayan gerekçelerle reddettiği, dolayısıyla ayrımcı ve pratikte niceliksel sınırlamalar yaratacak uygulamalar gerçekleştirdiği yönündedir. Dosya konusu şikâyet incelendiğinde RTT’nin iki nedenle Korkmaz’ın yetkili servislik başvurusunu reddettiği görülmektedir. Bunlardan ilki servis binasının konumuna ilişkindir. Dosya eklerinde yer alan ihtarnamelerde RTT, belirlediği niteliksel kriterler doğrultusunda sadece iki bölge hariç olmak üzere tüm bölgelerdeki yetkili servislerin işyerlerinin, ağır ticari vasıtaların yoğunlukla kullandığı anayollar üzerinde olması ve bina ile anayol arasında binanın görünmesine engel teşkil edecek herhangi bir yapı bulunmaması niteliklerini koşul olarak belirlemiş yapılan yetkili servislik başvurusunun ise bu kriteri karşılamadığını belirtmiştir.

RTT tarafından yetkili servislik sözleşmesinin reddedilmesine ilişkin ikinci gerekçe ise Korkmaz’ın yetkili servislik kriterleri içinde yer alan “Başvurucunun yöneticisi veya birinci dereceden yakını, başvuru tarihinden itibaren 7 yıl öncesine kadar RTT ile ilişkisini fesih yolu ile ve fiiliyatta tamamen kesmemiş olması” koşulunu karşılamamasıdır.

Korkmaz bu gerekçelerden ilkine ilişkin olarak, RTT’nin yetkili servisin hizmet vereceği tesisin yerine müdahale etmesinin 2005/4 sayılı Tebliğ’e aykırı olduğunu, kendilerinin konum itibariyle hali hazırda yetkili servis olarak çalışan birçok teşebbüsten daha uygun olduklarını dolayısıyla uygulamanın kendilerinin piyasaya girişini engelleyen ayrımcı bir nitelik arz ettiğini iddia etmektedir.

İkinci gerekçeye ilişkin olarak ise Korkmaz, başvuru tarihinden itibaren 7 sene öncesine kadar sağlayıcı ile sözleşme ilişkisinin sonlandırılmış olmaması şeklindeki kriterin sözleşmenin reddi için haklı bir gerekçe olmadığını, bu kriterin 2005/4 sayılı Tebliğ bakımından objektif ve niteliksel bir kriter olma koşulunu

sağlamadığını iddia etmektedir. Ayrıca Korkmaz, kendilerine gönderilen ve yetkili servis olma kriterlerinin yer aldığı ilk belgede, sadece yetkili servis yöneticilerinin 7 yıl öncesine kadar RTT ile sözleşmesini sonlandırmış olmamaları koşulunun arandığını, ancak başvurunun reddi üzerine kriterlerin tekrar talep edilmesi sonucunda gönderilen ikinci belgede, aynı hükmün kendilerini hedef alır biçimde “yöneticilerin ve birinci derece akrabalarının” şeklinde tadil edildiğini dolayısıyla bu yolla ayrımcı bir uygulama gerçekleştirildiğini ifade etmektedir.

G. DOSYA EVRELERİ: Kurum kayıtlarına 27.11.2008 tarih ve 7841 sayı ile giren başvuru üzerine hazırlanan 23.12.2008 tarih ve 2009-4-278/İİ-08-NNO sayılı İlk İnceleme Raporu, 30.12.2008 tarih ve 08-76 sayılı Kurul toplantısında görüşülmüş ve 4054 sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanun’un 4. ve 6. maddelerinin ihlaline ilişkin bir soruşturma açılmasına gerek olup olmadığının belirlenmesi amacıyla, Kanun'un 40/1. maddesi uyarınca önaraştırma yapılmasına 08-76/1224-M sayı ile karar verilmiştir.

İlgili karar uyarınca düzenlenen 16.2.2009 tarih ve 2008-4-278/ÖA-09-MA sayılı Önaraştırma Raporu aynı tarih, REK.0.08.00.00-110/48 sayılı Başkanlık Önergesi ile 09-08 sayılı Kurul toplantısında görüşülerek karara bağlanmıştır. H. RAPORTÖR GÖRÜŞÜ: İlgili Rapor’da;

1) Şikâyet dilekçesinde RTT hakkında ileri sürülen iddialardan;

i) Ekipman fiyatlarının yüksek belirlenmesi suretiyle özel servisler ile yetkili servisler arasında ayrımcılık yapıldığı,

ii) Tesis yerine ilişkin hüküm ile yetkili servis yöneticileri ve hissedarları ile bunların birinci derece yakınlarına yönelik getirilen sınırlama ile mevcut yetkili servisler ile Korkmaz Motorlu Araçlar Oto Servisçilik ve Yedek Parça San. Tic. Ltd. Şti. (Korkmaz) arasında ayrımcılık yapıldığı,

iii) Servis binasının ana yol üzerinde olması ve bina ile yol arasında binanın görünmesini engelleyecek başka bir binanın bulunmaması şartının niteliksel kriter olmadığı

iddialarının gerçeği yansıtmadığı ve bu nedenle reddedilmesi gerektiği;

2) Ancak RTT’nin;

i) Özel servis Korkmaz’ın eğitim ve cihaz taleplerini karşılamakta gecikmesi,

ii) Özel servisler ile mevcut yetkili servisler arasında ve mevcut yetkili servisler ile sisteme yeni giren yetkili servisler arasında özel takımların kullanımı bakımından ayrımcılık yapması

nedenleriyle 2005/4 sayılı Tebliğ’in 5. maddesine aykırı uygulamalar içerisinde bulunduğu,

iii) Niteliksel kriterleri özel servis Korkmaz’a bildirmekte gecikmesi ve niteliksel kriter değişikliklerini anılan teşebbüse değişiklik gerçekleştiği tarihte bildirmemesi,

iv) Yetkili servis adayının daha önce Renault Trucks Türkiye Ticaret A.Ş. ile olan ilişkisini düzenleyen hüküm bakımından niteliksel olarak değerlendirilemeyecek bir kriter getirmesi

nedenleriyle aynı Tebliğ’in 3. ve 4. maddelerine aykırı uygulamalarda bulunduğu görüldüğünden anılan teşebbüsün yetkili servis sözleşme ve uygulamalarının 2005/4 sayılı Tebliğ ile sağlanan grup muafiyetinden yararlanamadığı ve bu nedenle 4054 sayılı Kanun’un 4. maddesi çerçevesinde ihlal teşkil ettiği,

3) Bahsi geçen sözleşme ve uygulamalara Kanun’un 5. maddesi çerçevesinde bireysel muafiyet de tanınamayacağı,

4) Ancak

- RTT’nin Korkmaz dışında bir özel servisi niteliksel kriterleri sağlaması sonucunda yetkili servis olarak kabul ettiği,

- Soruşturma açılması halinde de mevcut durumda önaraştırma ile ulaşılan sonuçlarda bir değişiklik olmayacağı

göz önünde bulundurulduğunda usul ekonomisi sağlanması gerekçesiyle soruşturma açılmasının makul olmayacağı ve bu çerçevede RTT’ye 4054 sayılı Kanun’un 9. maddesinin üçüncü fıkrası çerçevesinde ihlale nasıl son vereceğine ilişkin yazılı görüş bildirilmesinin uygun olacağı,

5) Yetkili Servis Sözleşmesi’ndeki niteliksel olmayan kriterin değiştirilmesi ve özel takımların kullanımının gerek sisteme yeni giren yetkili servisler gerekse de özel servisler bakımından ayrımcılık yaratmayacak şekilde değiştirilmesi hususlarında gerekli düzenlemelerin yapılarak gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 45 gün içerisinde Kuruma tevsik edilmesi, söz konusu düzenlemenin yapılmaması ve uygulamanın devam etmesi halinde 4054 sayılı Kanun’un 41. maddesi uyarınca haklarında soruşturma açılacağının ve Kanun’un 16. ve 17. maddeleri uyarınca işlem yapılacağının RTT’ye bildirilmesi gerektiği

hususlarına yer verilmiştir.

I. İNCELEME VE DEĞERLENDİRME

I.1. Taraflar

I.1.1. Renault Trucks Türkiye Ticaret A.Ş.

RTT, Volvo Grubu bünyesinde yer alan Renault Trucks’ın ürettiği ağır vasıta türünde ticari araçların ithalatı, satışı ve satış sonrası hizmetleri alanında faaliyet göstermektedir. Renault Trucks; Renault, Volvo ve Mack markalarına sahip olup, söz konusu şirketin birçok ülkede satış ve servis ağı bulunmaktadır. Ancak RTT Türkiye’de sadece Renault Trucks marka araçların satışını yapmaktadır.

I.1.2. Korkmaz Motorlu Araçlar Oto Servisçilik ve Yedek Parça San. Tic. Ltd. Şti.

Korkmaz İzmir’de ağır ticari araçlara bakım ve onarım hizmeti sağlayan bir özel servistir. Başvuru ekinde yer alan belgelerde, anılan firmanın ortağı olan İsmail

KORKMAZ’ın daha önce Korkmaz Irmak Oto Servisçilik Yedek Parça San. Tic. Ltd. Şti.’nin ortağı olduğu ve bu şirketin RTT ile akdetmiş olduğu yetkili servislik sözleşmesini 2003 yılında feshettiği bilgisine yer verilmiştir.

I.2. İlgili Pazar

I.2.1. İlgili Ürün Pazarı

Dosya kapsamında ilgili ürün pazarı, “Renault Trucks marka araçların satış sonrası yedek parça, bakım ve onarım hizmetleri” olarak belirlenmiştir.

I.2.2. İlgili Coğrafi Pazar

Renault Trucks marka araçların satış sonrası yedek parça, bakım ve onarım hizmetlerinin ülke çapında sunulabilir nitelikte olması nedeniyle, ilgili coğrafi pazar “Türkiye” olarak tespit edilmiştir.

I.3. Tespitler (Konuya İlişkin Yazışmalar)

Konuya ilişkin ilk yazı 2.1.2006 tarihli olup, yazıda Korkmaz, RTT’ye yetkili servis olma talebinde bulunmakta ve başvuru değerlendirilinceye kadar geçecek dönemde hizmet kalitesinin arttırılması amacıyla çeşitli teknik bilgi ve dokümanın ücreti karşılığında sağlanmasını talep etmektedir.

Takiben 21.6.2006 tarihinde noter aracılığıyla Korkmaz’dan RTT’ye ikinci yazı gönderilmiştir. Anılan yazıda, 2.1.2006 tarihli yazıya atıfta bulunulmaktadır.

Korkmaz’ın 21.6.2006 tarihli yazısına RTT 31.7.2006 tarihinde cevap vermiştir. Anılan yazıda yetkili servis olma talebi hakkında Eylül ayı içerisinde Korkmaz’a bilgi verileceği ve istenilen ekipmanların fiyat listesinin ekte sunulduğu ifade edilmektedir. Korkmaz bu yazıya cevap olarak gönderdiği 3.8.2006 tarihli yazıda Eylül ayının bekleneceğini, bununla birlikte bir önceki yazıda herhangi bir listenin yer almadığını noter aracılığıyla RTT’ye bildirmiştir. Bunun üzerine RTT, bir gün sonra aynı yazıyı ekinde ekipman ve eğitimlere ilişkin fiyat listesi ve eğer talep edilirse daha detaylı bilginin sağlanabileceği yönündeki uyarı ile beraber tekrar Korkmaz’a göndermiştir. Bu yazıda eğitimlere ilişkin olarak 2006 yılında kapasitenin dolu olduğu ve eğitim taleplerinin ancak 2007 yılında karşılanabileceği belirtilmektedir.

Korkmaz 10.8.2006 tarihli yazısında, fiyat listesinin incelendiğini ancak daha detaylı bilgiye ihtiyaç duyulduğunu ifade etmiş ve çeşitli cihazlar hakkında resim, kullanım bilgisi vb. bilgi talep etmiştir. Buna ek olarak Diagnostica NG3 ve Consult isimli cihazlar ve şifrelerinin hemen satın alınmak istendiği ve bu cihazlara ilişkin olarak 2007 yılındaki eğitimlere öncelikli olarak dahil edilme talebi belirtilmiştir. Ayrıca bazı araçların tamirinde online destek alınmasının şart olduğu gerekçesiyle online destek alabilmek için gerekli olan şifre ve diğer bilgiler de talep edilmiştir.

Daha sonra 31.1.2007 tarihinde RTT’den Korkmaz’a gönderilen yazıda Korkmaz’ın 2.1.2006 tarihli yazısı ile yetkili servis olmayı talep ettiği, RTT’nin yetkili servis olabilmek için belirlediği kriterlerin ekte sunulduğu, ön inceleme

sonucunda kriterlere uygunluğun tespiti halinde servis olma prosedürünün başlatılacağı ifade edilmektedir.

Bu yazıya cevap olarak Korkmaz tarafından gönderilen 20.6.2007 tarihli yazıda; - Yetkili servis olma taleplerinin 7 ay gecikmeli olarak 31.7.2006 tarihinde yanıtlandığı,

- 10.8.2006 tarihli yazı ile bir cihaz ve programın derhal satın almayı talep ettikleri, 10 aylık bir süre boyunca RTT’den herhangi bir bilgi alamadıkları ancak telefon görüşmeleri sonucunda 15.6.2007 tarihinde cihaz faturalarının kendilerine ulaştığı ve 18.6.2007 tarihinde cihazın teslim alındığı,

- Satın alınan cihazla ilgili eğitim sağlanmaması nedeniyle cihazın kullanılamadığı,

- İlk taleplerini 2.1.2006 tarihinde yapmış olmalarına rağmen yaklaşık 18 ay sonra 18.6.2007’de talep ettikleri cihazları almaları nedeniyle yetkili servisler ile rekabet edemedikleri,

- 4.8.2006 tarihli yazıda Eylül ayında yetkili servis kriterlerinin bildirileceği beyan edilmesine rağmen bildirimin 31.1.2007 tarihinde yapıldığı,

- Yetkili servis kriterlerinin karşılanması amacıyla yeni bina satın alındığı, RTT’ye bu konuda bilgi verildiği ve talep edilen formun doldurularak 7.3.2007 tarihinde anılan teşebbüse gönderildiği, ancak hala yetkili servis olma konusunda bir cevap alınamadığı

ifade edilmektedir.

Bu yazı üzerine RTT tarafından gönderilen 9.7.2007 tarihli yazıda iki koşul haricinde yetkili servis başvurusunun olumlu bulunduğu ifade edilmektedir. Bu kriterlerden ilki servis binasının konumuna ilişkindir. RTT,

- Türkiye’de sadece iki bölge hariç olmak üzere tüm bölgelerde servis binalarının ana yol üzerinde ve bina ile yol arasında binanın görünmesini engelleyecek herhangi bir yapı bulunmayacak konumda olması,

- Yetkili servis şirketlerinin hissedarları ve birinci derece yakınları ile yöneticilerinin başvuru tarihinden itibaren 7 yıl öncesine kadar RTT ile ilişkisini fesih yoluyla ve fiiliyatta tamamen kesmiş olmaması

gerektiğini belirterek Korkmaz’ın başvurusunu reddetmiştir. Yazıda ayrıca, istenilen cihaz ve programın Korkmaz’a sağlandığını, bu cihazı kullanabilmek için gerekli eğitimlerin tarihlerinin Korkmaz’a bildirildiği, anılan cihaz ve eğitimler olmaksızın da özel servislerin RTT marka araçlara servis sağladığı dolayısıyla Korkmaz’ın yetkili servislerle rekabet edememesi gibi bir durumun söz konusu olmadığı ve ekipman siparişinin sadece Korkmaz’dan gelmiş olması nedeniyle talebin karşılanmasının biraz zaman aldığı ifade edilmektedir.

Korkmaz 30.7.2007 tarihinde gönderdiği yazıda binasının ana yoldan net bir şekilde göründüğünü, bina alınmadan önce RTT yetkilisinin gelip binayı incelediğini ve sözlü olarak problemlerin aşılabileceğini belirttiğini ifade ederek, binanın bilirkişi tarafından incelenmesini istemektedir. Ayrıca bu yazıda 31.1.2007 tarihinde kendilerine gönderilen yazıda “birinci dereceden” ibaresinin

bulunmadığı, şirket sahibi İsmail KORKMAZ’ın 2003 yılında RTT ile ilişkisini sonlandırmış olmasına karşın bu sorunun şirketi oğluna devretmesi suretiyle aşılabileceği, ancak 9.7.2007 tarihli yazıda yer alan “birinci dereceden” ibaresinin özellikle kendilerine engel çıkarmak için konulduğu ifade edilmektedir. Buna ek olarak 2003 yılında RTT ile ilişkilerini sonlandırmalarının yine RTT’nin zorlamaları ile gerçekleştiği belirtilmektedir.

Bu yazıya cevap olarak RTT 29.8.2007 tarihli yazıda Eylül ayı içerisinde bağımsız bir denetim kuruluşu tarafından kriter değerlendirmesi yapılacağını belirtmiştir. RTT tarafından gönderilen 19.11.2007 tarihli yazıda, 27.9.2007 tarihinde bağımsız kuruluşun Korkmaz’ı ziyaret ettiği, denetim raporunun da RTT’nin başvuruyu reddetme gerekçelerini aynen teyit ettiği ve başvurunun kesin olarak reddedildiği ifade edilmektedir.

Bunun üzerine Korkmaz 5.12.2007 tarihli yazı ile RTT’den kriter listesini ve denetim raporunu talep etmiş RTT 11.1.2008 tarihli yazı ile istenilenleri karşılamıştır.

J. GEREKÇE ve HUKUKİ DAYANAK

J.1. Korkmaz’ın Özel Servis Olarak Teknik Bilgi, Ekipman ve Eğitime Erişiminin Kısıtlandığı İddiasına Yönelik Değerlendirme

Yukarıda değinildiği üzere şikayet başvurusunda dile getirilen iddialardan biri RTT’nin Korkmaz’ın teknik bilgi, ekipman ve eğitime erişimini kısıtladığı ve bu şekilde Korkmaz ile özel servisler arasındaki rekabetin sınırlandığı yönündedir. Ayrıca başvuruda bazı teknik ekipmana çok yüksek fiyat belirlenmesinin de yetkili servislerin pazarda faaliyet göstermesini engelleme amacı taşıdığı ileri sürülmektedir.

J.1.1. Eğitim ve Cihaz Taleplerinin Zamanında Karşılanmadığına İddiasına Yönelik Değerlendirme

Eğitim taleplerinin gerektiği gibi karşılanmadığına ilişkin iddialar çerçevesinde Korkmaz ve RTT arasındaki yazışmalar değerlendirildiğinde Korkmaz’ın ilk eğitim talebinin 2.1.2006’da gerçekleştiği görülmektedir. Ancak RTT eğitim programının dolu olması nedeniyle 2007 yılında eğitim verilebileceğini beyan etmiştir. Nitekim yerinde incelemede bulunan ve RTT yetkilisi Yılmaz YUKACI’dan Metin KANMAZ’a gönderilen 25.7.2006 tarihli elektronik posta mesajında:

“Eğitimlerin şu andaki fiyatı belirtilen fiyatların daha altında. Ekte belirtilen fiyatlar 2007 yılından itibaren geçerli olacak. Zaten eğer talep edilirse, eğitimlere başlanması -eğitim programının tam dolu olması nedeniyle- ancak 2007 yılında olabilecek. Bu durum bir sakınca yaratır mı?”

ifadesinin yer aldığı görülmektedir. Bu ifadeden, teşebbüsün eğitim programı gerçekten dolu olduğundan Korkmaz’ın eğitim talebine 2006 yılı için olumlu cevap verilemediği anlaşılmaktadır. RTT bu durumun rekabet hukuku açısından bir sorun yaratıp yaratmayacağını temsilcisine yönelttiği soru ile ortaya koymaya çalışmaktadır.

Raportörlerce yapılan yerinde incelemede de Korkmaz’ın 26.12.2007’de 2008 yılı eğitim programını RTT’den talep ettiği, anılan teşebbüsün bu talebe 4.1.2008 tarihinde tüm yıla ilişkin eğitim programını göndermek suretiyle cevap verdiği ve çeşitli zamanlarda da eğitim taleplerine ilişkin iki teşebbüs arasında yazışmalar gerçekleştirildiği görülmektedir. Korkmaz tarafından yapılan başvuruda da 2007 yılında beş farklı eğitime katılınmış olduğu ifade edilmektedir. Ayrıca 2008 yılında katılınmış olan 3 eğitimin belgesi başvuruda yer almaktadır. Bununla birlikte Korkmaz 2.1.2008 tarihinde RTT’ye gönderdiği yazıda 2007 yılı başında yaklaşık 12 eğitim programına davet edilmediğini ifade etmektedir.

RTT Korkmaz’ın ilk eğitim talebinin 2006 yılında olduğunu, fakat 2006 yılı eğitim programının kapasitesi yeterli olmadığı için bu talebin 2007 yılı içinde karşılandığını ifade etmiş ve teşebbüsün katıldığı eğitimlere tarihleri ile birlikte yer vermiştir. Ayrıca 2008 eğitim programının yetkili servislerle aynı zamanda 4.1.2008 tarihinde Korkmaz’a da duyurulduğu ifade edilmektedir.

RTT’den önaraştırma sürecinde 2007 yılı eğitim programı talep edilmiştir. Gelen yazıdan, Korkmaz tarafından 2006 yılında talep edilen iki eğitimin esasen ilk olarak Şubat ve Mart 2007’de gerçekleştirildiği, ancak Korkmaz’ın bu eğitimlere Temmuz ve Ekim 2007’de katılabildiği anlaşılmıştır. Esasen, Korkmaz’a öncelikli olarak dahil edilme talebi olmasına rağmen eğitimlerin geç verilmesi, anılan teşebbüsün satın almış olduğu teknik ekipmanı kullanamaması sonucunu doğurmuştur.

Cihaz taleplerine ilişkin yazışmalar incelendiğinde ise Korkmaz’ın 10.8.2006 tarihinde bir cihaz ve programı RTT’nin gönderdiği listeden seçerek talep ettiği anlaşılmaktadır. Ancak Korkmaz tarafından gönderilen 20.6.2007 tarihli yazıdan, bu talebin ancak 18.6.2007’de gerçekleşmiş olduğu anlaşılmaktadır. Yani Korkmaz’ın talebinden yaklaşık 10 ay sonra gerekli cihaz sağlanmıştır. Raportörlerce, RTT’ye anılan teşebbüsün herhangi bir cihaz talebi olup olmadığı ve cihazın karşılanmasında bir gecikme yaşanıp yaşanmadığı sorulmuştur. Söz konusu teşebbüsün konuya ilişkin yazısında bu gecikmeye ilişkin olarak yapılan değerlendirme aşağıdaki şekildedir:

“2005/4 sayılı tebliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren tüm 2006 yılı içinde yetkisiz servislerden sadece ilgili şirketten tek bir talep geldiğinden ve başka bir yetkisiz servisten hiçbir talep gelmediğinden işlerimizin önceliği içinde yetkisiz servislerin taleplerinin ne şekilde karşılanacağı konusunda şirketimizin organize olması belli bir zaman almıştır.

Buna rağmen bu süreç içinde cihaz ve ekipman talebi ile ilgili olarak ilgili şirkete talep etmiş olduğu, Diagnostica NG3 Teşhis cihazı, yıllık abonmanı, Consult programı ve şifreleri, yıllık abonmanı, özel takım listesinde yer alan malzemelerin ayrıntılı resimleri ile kullanım amaçları, fiyatları ve referans numaraları, tamir manuellerinin detaylı listesi ve fiyatları ve RTT marka araçlara bakım-onarım hizmeti verebilmek için gerekli tüm eğitimler hakkında bilgiler gönderilmiş (31 Temmuz 2006 tarihli noter kanalı ile gönderilen yazımız…) ve verilen bu bilgiler hakkında söz konusu şirket ek detay bilgiler istemiş (Şirketimize noter kanalı ile gelen 10 Ağustos 2006 tarihli ilgili şirketin ihtarnamesi…) ve ek bilgi talepleri

karşılanmıştır. Dolayısıyla tüm bu yazışmalar bilgi alışverişi şeklinde zaman almıştır.

Ayrıca ilgili Şirket ile Şirketimiz arasındaki yazışmaların zaman almasındaki önemli nedenlerden birisi de ilgili Şirketin bu cihaz ve ekipmanların temininden ziyade ağırlıklı olarak Şirketimizin yetkili servisi olma konusuna odaklanmış olmasıdır. İlgili Şirket yetkili servis başvurusu süreci devam ederken Şirketimiz ile ilişkilerinde önceliğini bu başvuruya vermiş ve ekipman ihtiyacının gerçekten acil olduğunu yeterince göstermemiştir.

Dolayısıyla Şirketimizin 2006 yılı içinde yetkisiz servislerden yoğun bir talep ile karşılaşmamasına ve sadece istisnai olarak ilgili Şirketin talebiyle karşılaşmasına bağlı olarak bu konuda Şirketimizin organize olması ve ilgili şirketle talebi hakkında karşılıklı yazışmaların zaman alması nedeniyle söz konusu talep 15 Haziran 2007’de kesilen fatura ile … karşılanabilmiş ve ilgili Şirket tarafından talep edilen cihazlar 15 Haziran 2007 tarihinde teslim edilmiştir.”

Görüldüğü üzere, RTT de Korkmaz’a ekipman sağlanmasında gecikme yaşandığını dile getirmekte ve bu duruma ilişkin gerekçelerini ortaya koymaktadır.

2005/4 sayılı Tebliğ teşebbüslere 1.1.2006 tarihinden itibaren bir yıllık geçiş süresi tanımıştır. Bu çerçevede 2007 yılı başına kadar RTT’nin eğitim ve cihaz taleplerine çeşitli nedenlerle olumlu yanıt verememesinin makul karşılanması gereklidir. Kaldı ki yukarıda da değinildiği üzere RTT’nin 2006 yılı için eğitim kapasitesinin yetersiz olduğu kendi iç yazışmalarından da görülmüştür. Bununla birlikte 2007 yılı başından itibaren eğitim ve cihaz taleplerinin karşılanmasının yaklaşık 6 ay sürdüğü görülmektedir.

2005/4 sayılı Tebliğ’in anlaşmaları grup muafiyeti kapsamı dışına çıkaran sınırlamaları düzenleyen 5. maddesinde;

“Bu Tebliğ’in öngördüğü muafiyet, motorlu araç üreticisinin, motorlu araçların bakım ve onarımının yapılması ya da çevre koruma ölçütlerinin uygulanabilmesi için gerekli olan herhangi bir teknik bilgiye, teşhis cihazı ve diğer ekipmana, gerekli yazılıma ya da eğitime, bağımsız teşebbüslerin erişimini engellemesi durumunda uygulanmaz.

Bu erişim özellikle bir motorlu aracın elektronik kontrol ve teşhis cihazlarının kısıtlanmadan kullanımını, bu cihazların sağlayıcının standart prosedürlerine uygun bir biçimde programlanmasını, tamir ve bakım talimatlarını ve teşhis ve servis araç ve ekipmanlarını kullanmak için gerekli olan bilgiyi içermelidir.

Bağımsız teşebbüslerin erişimi, ayrımcılık yapılmadan, tam ve uygun bir şekilde sağlanmalı ve bilgi kullanılabilir bir şekilde verilmelidir. “

ifadeleri yer almaktadır.

2005/4 sayılı Tebliğ’in Açıklanmasına Dair Kılavuz’un (Kılavuz) “Bağımsız Teşebbüsler” başlıklı 3.4. bölümünde ise, motorlu taşıt üreticisi tarafından bağımsız teşebbüslerin yetkili servislerle aynı hızda teknik bilgi, eğitim araç ve ekipmana erişimlerinin temin edilmesinin gerekliliği vurgulanmaktadır. Kılavuz’da, teknik bilgi ifadesiyle kastedilenin, teşhis cihazlarının kullanımı ve araç üzerindeki

elektronik sistemlere erişmek ve hizmet vermek için gerekli olan bilgiler ile bakım ve onarım yapmak için gereken yazılı, kayıtlı ya da elektronik biçimdeki bilgiler olduğu belirtilmektedir. Ayrıca el aletleri, makineler, yazılım ve donanım araçları, teşhis cihazları ve bakım onarım için gerekli diğer ekipmanların da 2005/4 sayılı Tebliğ’de yer verilen araç ve ekipmanların kapsamının içinde olduğu düzenlemiştir.

Bu çerçevede 2007 yılında bir özel servis olan Korkmaz’ın eğitim ve cihaz taleplerinin karşılanmasında yaşanan gecikmeler nedeniyle, RTT’nin anılan teşebbüsün gerekli ekipman ve eğitime 2005/4 sayılı Tebliğ’in 5. maddesinde değinilen “tam ve uygun bir şekilde” erişimini sağlamadığı ve bu şekilde Korkmaz ile yetkili servisleri arasında ayrımcılık yaptığı neticesine varılmıştır. Bu nedenlerle RTT’nin yetkili servislerle olan sözleşme ve uygulamalarının anılan Tebliğ kapsamında muafiyetten yararlanamayacağı anlaşılmıştır.

400

J.1.2. Bazı Teknik Ekipman İçin Aşırı Fiyat Talep Edildiğine Yönelik İddiaya İlişkin Değerlendirme

Korkmaz başvuru dilekçesinde özel takımlar için kendisinden yaklaşık 56.000 Euro talep edildiğini bu fiyatın aşırı olduğunu iddia etmektedir. RTT’den bu konuda bilgi talep edilmiştir. Aşağıda teşebbüsten gelen yazıya yer verilmektedir: “2005/4 sayılı tebliğ öncesinde bahse konu özel takımların yetkili servislere temini satış şeklinde değil mülkiyeti şirketimizde kalmak şartıyla ariyeten yapılmıştır. Bu özel takımların yetkili servislere bu şekilde temini 2006 sonuna kadar devam etmiştir. …

Şirketimiz 2005 ve 2006 yılında yaptığı 2005/4 sayılı yeni otomotiv tebliğine uyum çalışmaları sırasında özel takımların yetkisiz servisler tarafından da talep edilebileceği ve yeni tebliğe göre bu takımların temininde yetkili servisler ile yetkisizler arasında farklı uygulama yapılamayacağı(nı) dikkate alarak yetkili servislere bu takımların ariyeten verilmesi uygulamasına son verilmesini uygun bulmuştur. Zira yetkisiz servislere de bu takımların yetkili servislere yapıldığı gibi ariyeten verilmesi söz konusu olamaz. Yaklaşık olarak toplam bedeli 10.000 - 70.000 Euro arasında değişen bu takımların kendi dağıtım sistemimiz dışındaki taraflara ariyeten verilmesinin hiç bir ekonomik gerekçesi olamayacağı için ve yetkili ve yetkisiz servisler arasında farklı uygulama yapılamayacağı için Şirketimiz hem yetkili hem de yetkisiz servislere bu özel takımların satılmasının daha uygun olacağını kararlaştırmış ve Ocak 2007’den itibaren yetkili servislere de satılması uygulaması başlamıştır. 2007 yılında özel takımlarda sadece tek 1 yetkili servise Ek.3’te faturası sunulan özel takımların satışı yapılmıştır. Hiç bir yetkisiz servisten 2007’de de özel takım siparişi gelmemiştir.

Bilindiği üzere 2005/4 sayılı tebliğ’in geçici 1. maddesine göre mevcut sözleşmelerin ve uygulamaların yeni tebliğe uyumu için 1 Ocak 2007’ye kadar 1 yıl geçiş süresi tanınmıştır. Dolayısıyla özel takımlarda Şirketimizin 2005/4 sayılı tebliğ öncesinde var olan yetkili servislere ariyeten verme uygulaması söz konusu geçici 1. Madde çerçevesinde 2006 yılında da devam etmiştir. Ayrıca 2006 yılında yetkisizlerden özel takımlar için sadece tek 1 bilgi talebi gelmiş (aşağıda hakkında bilgi istediğiniz Korkmaz Motorlu araçlar şirketinden), fakat bilgi

verilmesine rağmen hiçbir sipariş gelmemiştir. Dolayısıyla özel takımlarda ariyet uygulamasının tebliğin geçici 1. Maddesine uygun olarak 2006 yılında devam etmesinin yetkisiz servisler üzerinde herhangi bir menfi etkisi de olmamıştır.” Görüldüğü üzere RTT 2007 yılından itibaren yetkili servislere özel takımları ücret karşılığı satma uygulamasına başlamıştır. Yazı ekinde gönderilen faturadan Çetaş isimli yetkili servise 2007 yılında yaklaşık 38.000 Euro karşılığında bazı özel takımların satıldığı anlaşılmaktadır. Özel takımlar olarak ifade edilen ekipmanın esasen çok sayıda farklı aleti içeren bir grubun genel adı olduğu ve talep edilen aletler bazında fiyatın farklılaşabildiği görülmektedir. Bu çerçevede Korkmaz’a bildirilen 56.000 Euro tutarındaki fiyatın en kapsamlı özel takımlara ilişkin fiyat olduğu belirlenmiştir. Nitekim RTT tarafından gönderilen yazıdan Çetaş’ın özel takımlar içerisinden sadece belirli sayıda aracı seçerek aldığı, ancak Korkmaz’a verilen fiyatın takımların tümü için talep edilen fiyat olduğu öğrenilmiştir. Ayrıca çeşitli ekipman ve donanımların Korkmaz’a çok yüksek ve pazarda faaliyet göstermesini engelleyici fiyatlardan satılıp satılmadığının öğrenilmesi amacıyla, yerinde incelemede RTT’nin yetkili servis ve özel servislere yaptığı ekipman satışları incelenmiştir. Örneğin 4.8.2006 tarihli yazı ile fiyatı Korkmaz’a 8.750 Euro olarak bildirilen Diagnostica NG3 isimli cihazın 31.12.2007 ve 15.1.2008 tarihlerinde yetkili servislere ve 18.9.2008 tarihinde bir özel servise de aynı fiyattan satıldığı anlaşılmıştır. Bu çerçevede ekipman fiyatlarının yüksek belirlenmesi suretiyle özel servisler ile yetkili servisler arasında ayrımcılık yapıldığı iddiasının gerçeği yansıtmadığı belirlenmiştir.

J.2. Yetkili Servisler ile Özel Servisler Arasında Özel Takımların Kullanımı Bakımından Ayrımcılık Yapılıp Yapılmadığına İlişkin Değerlendirme

RTT tarafından gönderilen yazıda, özel takımların 2006 ve öncesinde yetkili servislere ariyet sözleşmeleri kapsamında kullandırıldığı, 2007 yılından itibaren ise 2005/4 sayılı Tebliğ ile bağımsız servislere de bu tür ekipmanların sağlanması zorunluluğunun getirilmesi nedeniyle ayrımcılığı önlemek amacıyla, özel takımların bu tarihten itibaren talep eden yetkili servislere de satılmaya başlandığı ifade edilmektedir. RTT’ye 2006 ve öncesinde söz konusu özel takımları ariyet sözleşmesi kapsamında kullanmakta olan yetkili servislere yönelik uygulamalarında ne tür bir değişiklik yapıldığı sorulmuştur. Yapılan görüşmede söz konusu servislerin özel takımları halen ariyet sözleşmeleri kapsamında kullanmakta oldukları anlaşılmıştır. Başka bir ifadeyle ariyet sözleşmeleri feshedilmemiştir ve mevcut yetkili servisler halen herhangi bir ücret ödemeksizin söz konusu takımlardan faydalanmaktadır. Nitekim, 13.2.2009 tarihinde RTT tarafından gönderilen yazıda da bu durum aşağıdaki şekilde ifade edilmiştir: “2006 yılı ve öncesinde yetkili servislere ariyeten verilen ekipmanların mülkiyeti Şirketimize ait olmaya devam etmektedir. Yetkili bayilerimizle aramızda 2006 ve öncesinde yapılan sözleşmelerin Şirketimize bu ekipmanların ariyeten verilmesi yükümlülüğü getirmesi nedeniyle bu ekipmanların satışı yapılamamıştır. Aksi taktirde bu satışın yapılması sözleşmelere aykırılık oluştururdu. Ancak 2007’den itibaren hem yetkili hem de yetkisiz bayilere daha önceki yazımızda belirttiğimiz üzere söz konusu ekipmanlar ücretli olarak satılmaktadır.”

İlgili Kılavuz’da özel servislere sağlanan teknik bilgi, araç, ekipman ve eğitim için alınacak ücretlerin yetkili servislerden alınan ücretleri geçmemesi gerektiği belirtilmektedir. Ayrıca 2005/4 sayılı Tebliğ’de de bu unsurlara erişimin, ayrımcılık yapılmadan, tam ve uygun bir şekilde sağlanması gerektiği ifade edilmektedir. Dolayısıyla, motorlu taşıt üreticilerinin yetkili servisler ile özel servisler arasında gerek teknik bilgi ve ekipmana erişim gerekse de bu unsurlardan yararlanmak amacıyla alınacak ücretler bakımından ayrımcılık yapması ilgili anlaşma ve uygulamaların muafiyet kapsamı dışında kalmasına yol açmaktadır.

Bu çerçevede fiyatları 70.000 Euro’ya kadar çıkabilen özel takımların mevcut yetkili servislere ariyeten bırakılması buna karşılık özel servilere ve sisteme yeni giren yetkili servislere para karşılığı satılması uygulamasının 2005/4 sayılı Tebliğ’in 5. maddesi kapsamında gerek yetkili servisler ile özel servisler arasında gerekse de ariyeten bu araçları kullanan yetkili servisler ile sisteme yeni giren yetkili servisler arasında 2005/4 sayılı Tebliğ’in 5. maddesi çerçevesinde ayrımcılığa sebebiyet verdiği görülmektedir. Bu nedenlerle RTT’nin yetkili servislerle olan sözleşme ve uygulamalarının anılan Tebliğ kapsamında muafiyetten yararlanamayacağı anlaşılmıştır.

J.3. Yetkili Servis Başvurusunun Reddinin 2005/4 Sayılı Tebliğ’e Aykırılık Taşıdığı İddiası

Şikâyetçinin öne sürdüğü ikinci iddia niteliksel seçici dağıtım sistemini benimseyen RTT’nin, Korkmaz tarafından yapılan yetkili servis olma başvurusunu anlaşma konusu hizmetin niteliği ile bağdaşmayan gerekçelerle reddettiği, dolayısıyla ayrımcı ve pratikte niceliksel sınırlamalar yaratacak uygulamalar gerçekleştirdiğine ilişkindir.

RTT’nin, Korkmaz’ın yetkili servis olma talebini reddetme gerekçelerinden biri olan ve niteliksel kriter özelliği taşımadığı iddia edilen uygulamalarından ilki servis binasının konumuna ilişkindir. Dosya eklerinde yer alan ihtarnamelerde RTT, belirlediği kriterler doğrultusunda sadece iki bölge hariç olmak üzere tüm bölgelerdeki yetkili servislerin işyerlerinin ağır ticari vasıtaların yoğunlukla kullandığı anayollar üzerinde olması ve bina ile anayol arasında binanın görünmesine engel teşkil edecek herhangi bir yapı bulunmamasını koşul olarak belirlemiştir. Nitekim RTT’nin Yetkili Servis Sözleşmesi’nin “Yetkili Servis Standartları” başlıklı Ek’inin “Fiziksel Standartlar” başlıklı 2.c.c. maddesinde “Yetkili servis hizmetlerinin sunulacağı işyeri ana yol üzerinde olacak…” denilmektedir. Ancak RTT Yetkili Servis Sözleşmesi’nde yapılan değişiklikleri içeren 16.2.2007 tarihli Yetkili Servis Sözleşmesi Zeyilnamesi ile söz konusu kriteri “Yetkili servis hizmetlerinin sunulacağı işyeri, ağır ticari vasıtaların yoğunlukla kullanıldığı ana yollar üzerinde ve bina ile ana yol arasında binanın görünmesine engel teşkil edecek herhangi bir yapı bulunmayacak konumda olmalıdır (4. ve 5. gruplar hariç).” şeklinde değiştirmiştir.

RTT tarafından Korkmaz’ın yetkili servislik sözleşmesinin reddedilmesine ilişkin ikinci gerekçe ise Korkmaz’ın yetkili servislik kriterleri içinde yer alan başvuruyu yapan firmanın yöneticisi veya birinci dereceden yakınının başvuru tarihinden itibaren 7 yıl öncesine kadar RTT ile ilişkisini fesih yolu ile ve fiiliyatta tamamen kesmemiş olması koşulunu karşılamamasıdır. Şikayet başvurusunda söz konusu

kriterin de servis hizmetinin niteliği ile doğrudan bağdaşmadığı ve aslen niteliksel değil niceliksel olduğu iddia edilmektedir. Söz konusu hüküm “Yetkili Servis Standartları” başlıklı Ek’in “Yönetici Standartları“ başlıklı 2.b. maddesinde yer almaktadır. Söz konusu maddede “Yönetici, yönetim yetkisi olmaksızın küçük pay sahipliği hariç olmak üzere, RTT ile daha önce imtiyaz, acentelik, YETKİLİ SATICI, YETKİLİ SERVİS veya TİCARİ MARKA LİSANS sözleşmesi imzalamış (yapılan sözleşme bu Sözleşme’nin imzalanmasından öncek 7 yıl içinde sözleşme yükümlülüklerinin yerine getirilmemesinden dolayı feshedilmişse veya istifa etmişse) bir şirketin yetkili imza sahibi ve/veya hissedarı olmayacaktır.” denilmektedir. 16.2.2007 tarihli Yetkili Servis Sözleşmesi Zeyilnamesi’nde ise söz konusu hüküm şu şekilde revize edilmiştir:

“Yönetici, yetkili servis başvurusu tarihinden 7 yıl öncesine kadarki dönemde, RTT ile sözleşme yükümlülüklerinin yerine getirilmemesinden dolayı feshedilmiş ve/veya taraflardan herhangi biri tarafınca tek taraflı olarak sona erdirilmiş imtiyaz, acentelik, YETKİLİ SATICI, YETKİLİ SERVİS veya TİCARİ MARKA LİSANS sözleşmesi imzalamış bir şirketin yetkili imza sahibi ve/veya hissedarı olmayacaktır.”

Buna ek olarak aşağıdaki hükümler eklenmiştir:

“Hissedarlar ve birinci derece yakınları, yetkili servis başvurusu tarihinden 7 yıl öncesine kadarki dönemde, RTT ile sözleşme yükümlüklerinin yerine getirilmemesinden dolayı feshedilmiş ve/veya herhangi bir şekilde sona erdirilmiş imtiyaz, acentelik, YETKİLİ SATICI, YETKİLİ SERVİS veya TİCARİ MARKA LİSANS sözleşmesi imzalamış bir şirketin yetkili imza sahibi ve/veya hissedarı olmayacaktır.”

Bu noktada değerlendirilmesi gereken iki ayrı iddia bulunmaktadır. Bunlardan ilki, yukarıda da bahsedilen iki kriterin yetkili servisler ile Korkmaz’a ayrımcılığa yol açacak şekilde uygulandığına ilişkindir. İkinci iddia ise bu iki kriterin niteliksel olup olmadığı ve bu bağlamda grup muafiyeti kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceğine yöneliktir.

J.3.1. Ayrımcılık İddiasına İlişkin Değerlendirme

Yukarıda da belirtildiği üzere RTT tarafından Korkmaz’a 31.1.2007 tarihinde yetkili servis olabilmek için gerekli niteliksel kriterler ile Yetkili Servis Başvuru Formu gönderilmiştir. Ancak sonrasında RTT tarafından niteliksel kriterlerin bazılarında değişiklik yapılmış, bu değişikliklere ilişkin hazırlanan Zeyilname RTT ile yetkili servisler tarafından imzalanarak sözleşmelere eklenmiştir. Şikayet başvurusunun ekinde sunulan ve Korkmaz’a gönderilen kriter listesi incelendiğinde Korkmaz’a değişiklikten önceki kriterlerin gönderilmiş olduğu görülmektedir. Buna ek olarak, şikâyet başvurusunda Korkmaz’ın yetkili servis olabilmek için yeni bir bina satın aldığı, 7.3.2007 tarihinde de Yetkili Servis Başvuru Formu’nu doldurarak RTT’ye gönderdiği belirtilmektedir. 9.7.2007 tarihinde RTT tarafından Korkmaz’a gönderilen cevapta ise tesis yeri ile yönetici ve hissedarlara ilişkin iki kriterin sağlanmadığı gerekçesiyle anılan teşebbüsün yetkili servis olamayacağı belirtilmiştir.

Niteliksel kriterlerin Korkmaz ile yetkili servislere ayrımcılığa yol açacak şekilde uygulandığı iddiasına ilişkin olarak yapılan değerlendirme sonucunda şikâyete konu olan iki niteliksel kriterin yetkili servisler için de geçerli olduğu görülmektedir. Nitekim söz konusu kriterlerde yapılmış olan değişiklikler yetkili servis sözleşmelerine taraflar arasında imzalanan bir Zeyilname ile eklenmiştir. Bu durumda tesis yerine ilişkin hüküm ile yetkili servis yöneticileri ve hissedarları ile bunların birinci derece yakınlarına yönelik getirilen sınırlama tüm yetkili servisler için de geçerli olduğundan kriterlerin ayrımcı uygulanması şeklinde bir durum söz konusu değildir.

Burada göz önünde bulundurulması gereken husus RTT’nin niteliksel kriterleri değiştirmiş olmasına rağmen bunu Korkmaz’a bildirmemiş olmasıdır. Korkmaz niteliksel kriterlerin değiştiğini yaklaşık 5 ay sonra, kendi başvurusunun kabul edilmediğine ilişkin bildirim ile öğrenmiştir. 2005/4 sayılı Tebliğ’in 3. maddesinin (h) bendinde niteliksel seçici dağıtım sistemi “sağlayıcının, dağıtıcılar veya yetkili servisler için sadece niteliksel olan, anlaşma konusu mal veya hizmetlerin niteliğinin gerektirdiği, dağıtım sistemine katılmak için başvuran tüm aday teşebbüsler için aynı olacak şekilde belirlenen ve ortaya konan, ayrımcı bir biçimde uygulanmayan ve dağıtıcıların veya yetkili servislerin sayısını doğrudan sınırlamayan ölçütler kullandığı bir sistemdir.” şeklinde tanımlanmıştır. Kılavuz’da ise”Sağlayıcı niteliksel atama kriterlerini açıkladığı takdirde, yetkili servis adayları bu kriterleri nasıl yerine getireceklerini bilecek ve bu kriterleri karşıladıklarını gösterebileceklerdir. Söz konusu kriterleri gösteren dokümanlar aday teşebbüsün talebi üzerine hemen verilecek şekilde hazır bulunmalıdır. Bu durum söz konusu dokümanları matbu veya CD’ye kayıtlı halde şirket bünyesinde bulundurmaları şeklinde sağlanabileceği gibi, sağlayıcıların internet sitelerinde kriterlerini yayınlamaları da şeffaflığı sağlamak için tavsiye edilebilecek yöntemlerden biridir.” denilmektedir. Buna göre sağlayıcıların niteliksel kriterlerinin yetkili servis adaylarına mümkün olan en kısa zamanda bildirmesi gerekmektedir. Ancak RTT yetkili servis adayı olan Korkmaz’a niteliksel kriterleri gecikmeli olarak göndermenin yanı sıra, kriterlerde yapmış olduğu değişiklikleri de bildirmemiştir. Dolayısıyla, RTT esasen yetkili servis ağını niteliksel seçici dağıtım sistemi çerçevesinde düzenlemiş olmasına rağmen uygulamada gerek kriterleri bildirmekte gecikmesi gerekse de kriter değişikliklerini bildirmemiş olması nedeniyle niteliksel seçici dağıtım sisteminin gereğini yerine getirmemiştir.

RTT bu uygulamaları ile yetkili servis ağını 2005/4 sayılı Tebliğ’in 3. maddesinin (h) bendinde tanımlanan niteliksel seçici dağıtım sistemi dışına çıkarmaktadır. 2005/4 sayılı Tebliğ’in muafiyetin genel koşullarının sıralandığı 4. maddesine göre sağlayıcının yetkili servis ağının pazar payı %40’ı geçiyorsa sağlayıcı grup muafiyetinden yararlanabilmek için niteliksel seçici dağıtım sistemini benimsemek durumundadır. RTT de pazar payının %40’ın üzerinde olduğu varsayımıyla yetkili servis ağını niteliksel seçici dağıtım sistemine göre düzenlemiştir. Ancak yukarıda anlatılan nedenlerle RTT niteliksel seçici dağıtım sisteminin gereklerini yerine getirmediğinden anılan teşebbüsün uygulamaları Tebliğ’in 3. ve 4. maddelerine aykırılık teşkil etmektedir. Bu nedenle anılan teşebbüsün yetkili servisleri ile olan sözleşme ve uygulamalarının söz konusu Tebliğ ile sağlanan muafiyetten yararlanamayacağı kanaatine varılmıştır.

J.3.2. Yetkili Servislerin Tesis Yeri İle Yönetici Ve Hissedarların ve Bunların Birinci Derece Yakınlarına İlişkin Getirilen Kısıtlamaların Niteliksel Kriter Olup Olmadığına İlişkin Değerlendirme

Değerlendirilmesi gereken ikinci iddia RTT’nin tesis yerine ve yetkili servislerin yönetici ve hissedarları ile birinci derece yakınlarına yönelik getirilen kriterlerin niteliksel kriter olup olmadığıdır.

2005/4 sayılı Tebliğ’in 4. maddesinde muafiyetin genel koşulları yer almaktadır. Maddenin ilk bendinde, “Muafiyet hükümleri, dikey anlaşmanın aşağıdaki koşulları taşıması kaydıyla sağlayıcının motorlu taşıt veya yedek parça ya da bakım ve onarım hizmeti sağladığı ilgili pazardaki pazar payının %30’u; motorlu taşıtların dağıtımı için niceliksel seçici dağıtımın tercih edildiği anlaşmalarda ise %40’ı geçmemesi durumunda uygulanır. Niteliksel seçici dağıtım sistemi oluşturan anlaşmalar için pazar payı eşiği bulunmamaktadır.” denilmektedir.

2005/4 sayılı Tebliğ’nin Tanımlar başlıklı 3. maddesinin (g) ve (h) bentlerinde ise niceliksel ve niteliksel seçici dağıtım sistemleri şu şekilde tanımlanmıştır:

“Niceliksel seçici dağıtım sistemi, sağlayıcının, dağıtıcılarını veya yetkili servislerini seçerken onların sayılarını doğrudan sınırlandıracak ölçütler kullandığı seçici dağıtım sistemidir.”

“Niteliksel seçici dağıtım sistemi, sağlayıcının, dağıtıcılar veya yetkili servisler için sadece niteliksel olan, anlaşma konusu mal veya hizmetlerin niteliğinin gerektirdiği, dağıtım sistemine katılmak için başvuran tüm aday teşebbüsler için aynı olacak şekilde belirlenen ve ortaya konan, ayrımcı bir biçimde uygulanmayan ve dağıtıcıların veya yetkili servislerin sayısını doğrudan sınırlamayan ölçütler kullandığı bir sistemdir.”

Yetkili Satıcı Sözleşmesi ile Yetkili Servis Sözleşmesi incelendiğinde, RTT’nin Renault Trucks markalı araçların dağıtımında niceliksel, satış sonrası servis ve yedek parça satış hizmetlerinde ise niteliksel seçici dağıtım sistemini tercih ettiği görülmektedir. Yetkili Servis Sözleşmesi’nin 2005/4 sayılı Tebliğ ile uyumlu olup olmadığına ilişkin yapılan inceleme sonucunda Sözleşme’de yetkili servislerle yapılan anlaşmanın grup muafiyetinden yararlanmasını engelleyen herhangi bir hüküm olmadığı görülmektedir. Bununla birlikte, Sözleşme ekinde yetkili servis adaylarının yerine getirmesi gereken standartlar yer almaktadır. Dolayısıyla, niteliksel seçici dağıtım sisteminin benimsenmesi nedeniyle Yetkili Servis Sözleşmesi’nin ekinde yer alan standartların niteliksel türde olması gerekmektedir. Standartların incelenmesi sonucunda iddia konusu olan tesis yerine ve yönetici ile hissedarlara getirilen kısıtlamalar dışındaki diğer standartların niteliksel türde olduğu başka bir ifadeyle verilen hizmetin niteliğiyle doğrudan ilgili olduğu anlaşılmıştır.

Bu noktada şikâyet başvurusunda da iddia edildiği üzere tesis yeri ile yönetici ve hissedarlara getirilen kısıtlamaların 2005/4 sayılı Tebliğ ile uyumlu olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

J.3.2.1. Tesis Yerine İlişkin Getirilen Sınırlama

2005/4 sayılı Tebliğ’in “Özel Hükümler” başlıklı 6. maddesinde “Tamir ve bakım hizmetleri veya yedek parçaların satışı bakımından, seçici dağıtımın uygulandığı yerlerde yetkili servislerin tesis yeri ile ilgili doğrudan veya dolaylı yükümlülüklere muafiyet uygulanmaz.” denilmektedir. Ayrıca Kılavuz’un “Seçici Dağıtım Sistemlerinde Dağıtıcıların veya Yetkili Servislerin Tesis Yeri” başlıklı 2.4.2. maddesinde “Tebliğ, yetkili servislerin atölyelerini, ister niceliksel ister niteliksel olsun, seçici dağıtımın uygulandığı pazarlarda, istediği yerde kurması özgürlüğüne yönelik herhangi bir kısıtlamayı kapsamamaktadır.” ifadesi yer almaktadır. Yine Kılavuz’da seçici dağıtım sistemindeki bir yetkili servisin tamirhanesini veya ek servis yerini nerede kuracağını serbestçe belirlemesi konusunda getirilen bir kısıtlamanın Tebliğ kapsamında grup muafiyetinden yararlanamayacağı, yetkili servislerin, ilk kuruluş yerlerini ve öngörülen koşulları karşılamak kaydıyla bakım-onarım hizmeti sunacakları ek tesis yerlerini belirlemek konusunda serbest olmaları gerektiği ve yetkili servis adayının, yerine getirmesi gereken kriterleri sağlayıcıdan elde ettikten sonra dilediği yerde servisini kurabileceği ve sağlayıcıdan gerekli denetimi yaparak kendisini yetkili servis olarak atamasını isteyebileceği belirtilmektedir.

Bahsi geçen hükümler incelendiğinde RTT’nin yetkili servisin hizmetini sunacağı işyerinin kurulacağı yere ilişkin getirdiği sınırlamanın 2005/4 Sayılı Tebliğ ile uyumsuz olduğu izlenimi edinilmektedir. Ancak burada bir ayrıma dikkat çekmek yerinde olacaktır. Yetkili servisin tesis yerine ilişkin sınırlama iki şekilde olabilir. Bunlardan ilki tesis yerinin kurulacağı coğrafi bölgeye (örneğin bölge, şehir) ilişkin sınırlama ikincisi ise herhangi bir coğrafi bölge sınırlaması olmaksızın tesisin “konumuna” yönelik sınırlamadır. Coğrafi bölgeye ilişkin olan sınırlama seçici dağıtım sisteminin uygulandığı pazarlarda 2005/4 sayılı Tebliğ’in 6. maddesi kapsamında muafiyet alamamaktadır. Ancak Tebliğ ile getirilen bu hüküm tesisin konumunun özelliklerine yönelik olan ikinci türden sınırlamayı içermemektedir. Dosya konusu uygulamada da RTT’nin yetkili servislerinin işyerlerine ilişkin getirilen standardın ikinci türden bir sınırlama olduğu görülmektedir. Bu noktada söz konusu sınırlamanın niteliksel bir kriter olup olmadığının tartışılması gerekmektedir. Sağlayıcı yetkili servislerinin tesis yerinin ağır ticari vasıtaların yoğunlukla kullanıldığı ana yollar üzerinde ve bina ile ana yol arasında binanın görünmesine engel teşkil edecek herhangi bir yapı bulunmayacak konumda olmasını istemektedir. RTT ile yapılan görüşmelerde servis istasyonunun ana yoldan görünebilirliğinin marka imajı yaratmak ve görünebilirliği sağlamak amacıyla getirildiği, ayrıca işin yürütülebilmesi için gerekli olduğu belirtilmiştir. Başka bir ifadeyle RTT yetkilileri bu standardın bakım ve onarım işinin niteliğiyle doğrudan ilgili olan niteliksel bir kriter olduğunu iddia etmektedirler.

Bu noktada bir sağlayıcının bayilerinden talep ettiği niteliksel kriterlerin hangi özelliklere sahip olması gerektiği incelenmelidir. 2005/4 sayılı Tebliğ’in “Tanımlar” başlıklı 3. maddesinin (h) bendinde niteliksel kriterlerin anlaşma konusu mal veya hizmetlerin niteliğinin gerektirdiği ve dağıtıcıların veya yetkili servislerin sayısını doğrudan sınırlamayan ölçütler olarak tanımlandığı görülmektedir. Ayrıca Kılavuz’da, “Prensip olarak sağlayıcının getireceği niteliksel kriterlerin bakım- onarım işinin gerekleriyle ilişkili olması gerekmektedir. Gerçek anlamda niteliksel

kriterler ancak bu durumda söz konusu olabilecektir. … Bu bağlamda niteliksel kriterler denilince, bakım-onarım veya araç satış işinin niteliğinin gerektirdiği kriterlerin anlaşılması gerektiği belirtilmelidir.” denilmektedir.

Yukarıda bahsedilen mevzuat hükümlerinden anlaşıldığı üzere, yetkili servis adaylarına getirilen niteliksel kriterlerin gerçekten işin niteliği ile doğrudan alakalı ve pratikte niceliksel sınırlamaya dönüşmeyecek türden olması gereklidir. Bu çerçevede, RTT tarafından dağıtımı yapılan ağır ticari araçların binek araçlarla kıyaslandığında görece küçük ve tali yollarda seyretmesinin mümkün olmadığı ayrıca genel olarak taşımacılıkta kullanılan bu tür araçların güzergahlarının belli ana yollardan oluşması hususları göz önünde bulundurulduğunda, servis binasının ana yol üzerinde olması kriterinin niteliksel kriter olarak değerlendirilebileceği neticesine varılmıştır. Ayrıca servis binası ile ana yol arasında binanın görünmesini engelleyecek başka bir binanın bulunmaması şartı ise benzer bir şekilde ana yoldan geçen ve bakım-onarım hizmeti almak isteyen araç sahibinin servisi kolaylıkla görebilmesi bakımından gereklidir. Bu unsurlar bağlamında anılan kriterin servis hizmeti ile doğrudan ilgili ve gerekli olduğu kabul edilebilir.

J.3.2.2. Yetkili Servisin Yönetici Ve Hissedarları İle Birinci Derece Yakınlarına Getirilen Sınırlama

Esasen, sağlayıcının yetkili servis adayından

- Türk Ceza Kanunu kapsamında hüküm giymemiş olması,

- finansal anlamda zor durumda olmaması,

- sözleşmede belirtilen hizmetleri gereği gibi yerine getirecek durumda olması gibi şartları talep etmesi halinde, bu tür kriterlerin niteliksel kriter olarak değerlendirilmesi mümkündür. Bu tür yükümlülükler bakım ve onarım hizmetinin kalitesini ve marka imajını doğrudan etkileyebilecek niteliktedir. Nitekim, RTT yaptığı sözleşmelerde söz konusu unsurlara ilişkin kısıtlamalar getirmektedir. Bu kısıtlamalar sözleşmesi feshedilen ancak yeniden yetkili servis olmak isteyen teşebbüslere de uygulanmaktadır. Ancak RTT’nin sözleşmesi feshedilen yetkili servislerin yönetici ve hissedarları ile bunların birinci derecede yakınlarına getirdiği sınırlama çok geneldir. Buna göre, eğer bir yetkili servisin RTT ile yapmış olduğu sözleşme herhangi bir şekilde sona erdirilmiş ise söz konusu servisin yöneticisi, hissedarları veya bunların birinci dereceden yakınlarının 7 yıl boyunca tekrar RTT yetkili servisi olmaları mümkün değildir. Bu hükümde sözleşme feshinin gerekçelerine ilişkin yukarıda sıralananlara benzer bir sınırlama getirilmemektedir. Başka bir ifadeyle, 7 yıl önce ilişki herhangi bir şekilde sağlayıcı ya da bayi tarafından sonlandırıldı ise, sonlandırma gerekçesi ne olursa olsun tekrar RTT ile çalışılması mümkün olamamaktadır. Bu nedenle, mevcut haliyle bu hükmün niteliksel kriter olarak değerlendirilmesi makul görünmemektedir. Hangi tür fesih sebeplerinin yeniden yetkili servis olunmasını engellediğinin ayrıntılı bir şekilde belirtilmesi, bakım ve onarım hizmetlerinin niteliğini ve kalitesini doğrudan etkilemeyecek olan sebeplerin bu kapsama alınmaması gereklidir.

Ayrıca RTT tarafından getirilen söz konusu kriterin yetkili serviste kontrol sahibi olmayan küçük hissedarlar bakımından da geçerli olduğu görülmektedir. Başka bir ifadeyle RTT, Zeyilname öncesinde var olan madde hükmünü değiştirmiş ve mevcut durumda yetkili servis adayının yönetici ve hissedarları ile hissedarların birinci derece yakınlarının RTT ile ilişkisini 7 yıl önce herhangi bir şekilde sonlandırmış kişiler olamayacağını hüküm altına almıştır. Bu bağlamda “birinci derece yakınlar” ibaresi, ilişkiyi belirli bir süre önce sonlandırmış olmamaya ilişkin hükmün yukarıda belirtilen hüküm giymiş olma ya da finansal zorluk içinde bulunma gibi gerekçelerle sınırlandığı hallerde, tarafların yakınlarına şirketi devretme yoluna başvurmalarını engelleme amacıyla gereklidir. Ancak yetkili serviste kontrol sahibi olmayan küçük pay sahipliğinin de bu kapsamda değerlendirilmesi niteliksel kriter olarak kabul edilemez.

Bu bağlamda, RTT esasen yetkili servis sistemini niteliksel seçici dağıtım sistemi çerçevesinde düzenlemiş olmasına rağmen, uygulamada niteliksel olarak değerlendirilemeyen kriterler getirmesi nedeniyle niteliksel seçici dağıtım sisteminin dışına çıkmıştır. Bu uygulama 2005/4 sayılı Tebliğ’in 3(h) maddesi ve muafiyetin genel koşullarının sıralandığı 4. maddesine aykırılık teşkil ettiğinden anılan teşebbüsün yetkili servisleri ile olan sözleşme ve uygulamalarının söz konusu Tebliğ ile sağlanan muafiyetten yararlanamayacağı anlaşılmıştır.

Yukarıda ayrıntılı olarak açıklanan nedenlerle 2005/4 sayılı Tebliğ kapsamında grup muafiyetinden yararlanamayan RTT’nin yetkili servislerle olan sözleşme ve uygulamalarının 4054 sayılı Kanun’un 5. maddesi çerçevesinde bireysel muafiyetten yararlanmasının da söz konusu değildir. Esasen 2005/4 sayılı Tebliğ ile amaçlanan, yetkili servisler ile özel servisler arasındaki her türlü ayrımcı uygulamaya son verilmesi suretiyle bakım-onarım hizmetleri pazarında daha çok sayıda teşebbüsün faaliyet göstermesi, dolayısıyla pazardaki rekabetin seviyesinin arttırılmasıdır. Ancak özel ve yetkili servisler arasında ekipman ve eğitim sağlanması bakımından ayrımcılık yapılması ve yetkili servis başvurularında niteliksel olmayan kriterler getirilmesinin özel servislerin pazara girmesini engellemesi nedeniyle bakım-onarım hizmetleri pazarında rekabeti kısıtlayacağı açıktır. Bu nedenle söz konusu ayrımcı uygulamaları ve kriterleri içeren sözleşmelerin Kanun’un 5. maddesinin (c) bendinde belirtilen koşulu sağlamamaları nedeniyle bireysel muafiyetten yararlanmaları mümkün değildir. Yukarıda yer verilen tüm tespitlerin ışığında, dosya konusu olayda rekabet ihlalinin varlığı tespit edilmiştir. Bununla birlikte, ihlal tespit edilen hususlarda soruşturma yapılmayıp, 4054 sayılı Kanun 9(3) maddesi çerçevesinde görüş bildirilmesi gerektiği kanaatine varılmıştır. Bu iki nedenden kaynaklanmaktadır. Öncelikle, RTT’nin tüm özel servisler bakımından ayrımcı uygulamalar gerçekleştirdiğine yönelik bir tespit mevcut değildir. Nitekim, dosya mevcudu bilgilerden, İstanbul Silivri’de Çetaş isimli firmanın 2.2.2007 tarihinde başvuru formunu doldurmak suretiyle yetkili servis olma talebinde bulunduğu ve kriterleri karşılayarak Temmuz 2007‘de yetkili servis olarak faaliyet göstermeye başladığı anlaşılmıştır. Ayrıca Korkmaz dışında herhangi bir servisten Kuruma gerek yetkili servis olma talebinin reddi gerekse de ekipman ve eğitim sağlanmasında ayrımcılık yapıldığı gerekçesiyle herhangi bir başvuru gelmemiştir. İkinci olarak, soruşturma açılması halinde de mevcut durumda önaraştırma ile ulaşılan

sonuçlarda bir değişiklik olmayacağı neticesine varılmıştır. Kaldı ki, ihlal olarak değerlendirilen belirgin eylemlerden birisi olan eğitim ve cihaz taleplerinin geciktirilmesi eylemi önaraştırma yapılmasından önce sona ermiştir.

K. SONUÇ

Düzenlenen rapora ve dosya kapsamına göre;

1) Şikâyet dilekçesinde Renault Trucks Türkiye Ticaret A.Ş. hakkında ileri sürülen iddialardan

i) ekipman fiyatlarının yüksek belirlenmesi suretiyle özel servisler ile yetkili servisler arasında ayrımcılık yapıldığı,

ii) tesis yerine ilişkin hüküm ile yetkili servis yöneticileri ve hissedarları ile bunların birinci derece yakınlarına yönelik getirilen sınırlama ile mevcut yetkili servisler ile Korkmaz arasında ayrımcılık yapıldığı,

iii) servis binasının ana yol üzerinde olması ve bina ile yol arasında binanın görünmesini engelleyecek başka bir binanın bulunmaması şartının niteliksel kriter olmadığı

iddialarının gerçeği yansıtmadığına ve bu nedenle reddine,

2) Ancak Renault Trucks Türkiye Ticaret A.Ş.’nin

i) Özel servis Korkmaz Motorlu Araçlar Oto Servisçilik ve Yedek Parça San. Tic. Ltd. Şti.’nin eğitim ve cihaz taleplerini karşılamakta gecikmesi,

ii) Özel servisler ile mevcut yetkili servisler arasında ve mevcut yetkili servisler ile sisteme yeni giren yetkili servisler arasında özel takımların kullanımı bakımından ayrımcılık yapması

nedeniyle 2005/4 sayılı Motorlu Taşıtlar Sektöründeki Dikey Anlaşmalar ve Uyumlu Eylemlere İlişkin Grup Muafiyeti Tebliği’nin 5. maddesine aykırı uygulamalar içerisinde bulunduğuna,

iii) Niteliksel kriterleri özel servis Korkmaz Motorlu Araçlar Oto Servisçilik ve Yedek Parça San. Tic. Ltd. Şti.’ye bildirmekte gecikmesi ve niteliksel kriter değişikliklerini anılan teşebbüse değişiklik gerçekleştiği tarihte bildirmemesi,

iv) Yetkili servis adayının daha önce Renault Trucks Türkiye Ticaret A.Ş. ile olan ilişkisini düzenleyen hüküm bakımından niteliksel olarak değerlendirilemeyecek bir kriter getirmesi

nedeniyle aynı Tebliğ’in 3. ve 4. maddelerine aykırı uygulamalarda bulunduğu görüldüğünden, anılan teşebbüsün yetkili servis sözleşme ve uygulamalarının 2005/4 sayılı Tebliğ ile sağlanan grup muafiyetinden yararlanamadığına ve bu nedenle 4054 sayılı Kanun’un 4. maddesi çerçevesinde ihlal teşkil ettiğine,

3) Bahsi geçen sözleşme ve uygulamalara Kanun’un 5. maddesi çerçevesinde bireysel muafiyet de tanınamayacağına,

4) Ancak

- Renault Trucks Türkiye Ticaret A.Ş.’nin Korkmaz Motorlu Araçlar Oto Servisçilik ve Yedek Parça San. Tic. Ltd. Şti. dışında bir özel servisi niteliksel kriterleri sağlaması sonucunda yetkili servis olarak kabul ettiği,

- Soruşturma açılması halinde de mevcut durumda önaraştırma ile ulaşılan sonuçlarda bir değişiklik olmayacağı

göz önünde bulundurulduğunda usul ekonomisi sağlanması gerekçesiyle soruşturma açılmasının makul olmayacağına ve bu çerçevede Renault Trucks Türkiye Ticaret A.Ş.’ye Kanun’un 9. maddesinin üçüncü fıkrası çerçevesinde ihlale nasıl son vereceğine ilişkin yazılı görüş gönderilmesi konusunda Başkanlığa yetki verilmesine,

5) Yetkili Servis Sözleşmesi’ndeki niteliksel olmayan kriterin değiştirilmesi ve özel takımların kullanımının gerek sisteme yeni giren yetkili servisler gerekse de özel servisler bakımından ayrımcılık yaratmayacak şekilde değiştirilmesi hususlarında gerekli düzenlemelerin yapılarak gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 45 gün içerisinde Kurumumuza tevsik edilmesine, söz konusu düzenlemenin yapılmaması ve uygulamanın devam etmesi halinde 4054 sayılı Kanun’un 41. maddesi uyarınca haklarında soruşturma açılacağının ve Kanun’un 16. ve 17. maddeleri uyarınca işlem yapılacağının Renault Trucks Türkiye Ticaret A.Ş.’ye bildirilmesine

OYBİRLİĞİ ile karar verilmiştir.