“J.5.2. Kira Sözleşmesine İlişkin Değerlendirme
Akaryakıt sektöründe yer alan dikey anlaşmaların rekabet hukuku çerçevesinde sorunlu
hale gelmesindeki en önemli unsuru uzun süreli anlaşmalar ve bu sürelere ilişkin mülk
sahibi bayiden alınan kira/intifa hakları oluşturmaktadır. Özellikle başvuru konusu
açısından rekabet etmeme yükümlülüğünün süresinin tespiti ve bu tesbitin sözleşmenin
süresine bağlı olması, işletme ve kira sözleşmesinin arasındaki bağlantının ortaya
konulmasını gerektirmiştir.
Shell öncelikle araziyi sahibi olan bayiden kiralamakta, daha sonra aynı bayiye
istasyonun işletmesini vermektedir. Gerek işletme sözleşmesinin, gerekse kira
sözleşmesinin anılan bazı maddeleri, bu iki sözleşme arasındaki ilişkiyi göstermektedir.
Kira sözleşmesinin arazinin rayiç değeri üzerinden mi, yoksa sembolik bir bedel
üzerinden mi yapıldığı hususu, kira sözleşmesinin, Shell ile bayisi arasındaki işletme
sözleşmesinin süresini belirlediğinin bir delili olarak değerlendirilebilir. Cabbaroğlu ile
yapılan kira sözleşmesinde yıllık kira bedeli 60.000 TL olarak görülmektedir. Bu rakamın
sembolik olduğu ve tarafların asıl amacının kira sözleşmesi akdetmek olmadığı, kira
sözleşmesinin bir anlamda işletme sözleşmesinin süresini belirleme amacı taşıdığı
anlaşılmaktadır. Ancak Shell’in değişik istasyonlar için farklı zamanlarda farklı koşullarda
anlaşmalar yapmış olabileceği dikkate alındığında, bu konuda bir genelleme yapılması
doğru olmayacaktır.
Bu çerçevede, rekabet hukuku açısından sözleşme sürelerinin tespiti haricinde, işletme
sözleşmesinin geçersizliği, edinilmiş hakların nasıl geri verileceği veya kira/intifa hakkı ya
da ariyet sözleşmeleri gibi taraflar arasındaki diğer anlaşmaların ne ölçüde işletme
sözleşmesinin esaslı bir parçası olduğu ve ne şekilde etkileneceğine ilişkin hususların
özel hukuk hükümleri çerçevesinde değerlendirilmesi gerekmektedir. “
Görüldüğü üzere bu kararında Kurul, rekabet hukuku açısından işleticilik sözleşmesi ve bu sözleşmede yer alan rekabet etmeme yükümlülüğünün süresine ilişkin tespitler yapmakta, bu tespitlerin sonucunda taraflar arasındaki kira/intifa hakkına ilişkin hususları ise özel hukuk alanına bırakmaktadır. Nitekim bu karardan sonraki süreçte yine benzer bir olayda Aypet Oto Bakım ve Petrol San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından yapılan başvuruya ilişkin olarak alınan 26.1.2006 tarih ve 06-04/56-14 sayılı Rekabet Kurulu kararına karşı Danıştay’a açılan 2006/1287 Esas, 2007/145 Karar sayısına kayıtlı davada Danıştay’ın vermiş olduğu kararın da, yukarıda yer verilen Kurul görüşüyle aynı yönde olduğu görülmektedir.
I.2.2. Şikayete İlişkin Değerlendirme
Gerek Güney Petrol’ün Kurum kayıtlarına intikal eden şikayetinden gerekse aynı konuda mahkemeler tarafından gönderilen müzekkerelerden, şikayet edilen hususların başında uzun süreli intifa hakkı tesis edilerek bir anlamda rekabet yasaklarının süresinin de uzun tutuluyor olması gelmektedir. Bu noktada, yukarıdaki paragraflarda yer verilen genel bilgilere yeniden dönülecek olursa, taraflar arasındaki bayilik/işleticilik sözleşmesinin süresi uzun süreli olsa dahi, taraflar arasındaki bayilik sözleşmesinde yer alan rekabet yasağının ve dolaylı olarak bayilik sözleşmesinin, 4054 sayılı Kanun ve 2002/2 sayılı Tebliğ bakımından 18.9.2010 yılına kadar muafiyet kapsamında olduğu ve geçerliliğini koruduğu görülmektedir. Dolayısıyla, intifa senedi bakımından da 18.9.2010 tarihine kadar bir sorun bulunmadığı söylenebilir. Başka bir ifadeyle, ‘rekabet etmeme yükümlülüğü’ bakımından bayilik sözleşmesine (ve buna bağlı olarak intifa hakkının süresine) ilişkin 18.9.2010 tarihine kadar rekabet hukukundan kaynaklanan bir ihlalden (ve dolayısıyla geçersizlikten) bahsetmek yersiz olacaktır.