pazarlamayı taahhüt eden, en az onaltı tarım üreticisinin bir araya gelmesiyle, asgarî
ilçe düzeyinde kurulur. Birliğin toplam üretim kapasitesinin ürün bazında, Bakanlık
tarafından yönetmelikle belirlenecek asgarî düzeyin altında olmaması gerekir.”
hükmünü haizdir. Söz konusu birliklerin görevleri ise 5. maddede şu şekilde
düzenlenmiştir:
“Birlikler, bu Kanunun amacına uygun olarak aşağıdaki görevleri yapar:
a) Üyelerinin ürettikleri ürünlerle ilgili piyasa araştırmaları yapmak ve yaptırmak. b) Üyelerinin ürünlerine pazar bulmak, ürünlerin pazara arzını düzenlemek.
c) Üyelerine üretim teknikleri, hasat, depolama, paketleme konularında teknik destek sağlamak.
d) Üyelerine girdi temininde yönlendirici yardımlarda bulunmak.
e) İç pazara ve ihracata uygun çeşitlerin üretilmesini sağlamak.
f) Eğitim ve yayım hizmeti vermek, danışman hizmeti sağlamak.
g) Ürün kalitesini iyileştirici tedbirler almak ve ürün standartlarını uygulamak. h) Çiftlik düzeyinde yapılan tarımsal uygulamaları izlemek, kayıtlarını tutmak ve belge düzenlemek.
ı) Paket ve ambalajlarla ilgili standartların uygulanmasını sağlamak.
i) Çevreyle uyumlu üretim tekniklerini yaygınlaştırmak.
j) Üyeleri adına ürün depolanmasına, gerektiğinde bu amaçla depo kiralanmasına yardımcı olmak.
k) Ürünlerin tanıtımıyla ilgili faaliyetlerde bulunmak.
l) Ürünlerle ilgili her türlü kaydı tutmak.
m) Türkiye Cumhuriyeti’nin kabul ettiği uluslararası ürün veya ürüne özgü ortak piyasa düzenlemelerinin gerektirdiği görevleri yürütmek.
n) Sözleşmeli üretim kapsamında, üyeleri adına örnek tip sözleşmeler düzenlemek ve bununla ilgili faaliyetleri koordine etmek.”
(25) Söz konusu Kanun’un 10. maddesinin birinci fıkrasında birliğe üye olmanın genel
şartları “a) Üye olacağı birliğin iştigal ettiği ürün veya ürün grubu ile ilgili pazara yönelik
üretimde bulunmak. b) Çiftçi belgesi sahibi olmak. c) Gerçek kişiler bakımından,
onsekiz yaşını doldurmuş olmak.” şeklinde düzenlenmiştir.
(26) Birliklerin gelirleri ise 11. maddede “a) Üyelik aidatları. b) Üyelere sağlanan
danışmanlık hizmetleri karşılığında alınan ücretler. c) Yurt içi ve yurt dışından sağlanan
bağış, fon ve yardımlar. d) Taşınır ve taşınmaz mallardan elde edilen gelirler. e)
Reklam, tanıtım ve yayın gelirleri. f) Birlik aracılığı ile pazarlanan ürünlerin satış bedeli
üzerinden kesilecek hizmet payı. g) Diğer gelirler.” şeklinde sıralanmıştır.
(27) Merkez birlikleri ise Kanun’un 13. maddesinde “(1)Birlikler ürün veya ürün grubu
bazında ulusal düzeyde merkez birliği şeklinde örgütlenebilir. (2) Merkez birliği, aynı
ürün veya ürün grubunda faaliyet gösteren en az yedi tarımsal üretici birliğinden oluşur.
Aynı ürün veya ürün gurubu için birden fazla merkez birliği kurulamaz. …” şeklinde bir
düzenlemeye tabidir.