09-43/1099-279
I. İNCELEME VE DEĞERLENDİRME
I.1. Yapılan Tespitler ve Hukuki Değerlendirme
Ülkemizde gıda ağırlıklı perakendecilik sektörü incelendiğinde sektörün; hipermarketler, süpermarketler, orta marketler, marketler, bakkallar, büfeler, ihtisas mağazaları ve benzin istasyonu marketlerinden oluştuğu görülmektedir. Büyük ölçekli perakende satış mağazaları, tüketiciye farklı hizmetler sunmalarının yanı sıra, sahip oldukları yüksek satın alma potansiyelleri nedeniyle arz ettikleri ürünleri bakkal veya marketler gibi küçük kapasiteli işletmelere göre daha avantajlı koşullarla daha düşük fiyattan satın almakta ve bunun sonucu elde ettiği maliyet avantajını tüketiciye, söz konusu ürünleri daha düşük fiyatla sunarak yansıtmaktadır. Geçmiş Kurul kararlarında süpermarketler farklı bir pazar, geleneksel satış noktaları olan bakkallar ayrı bir pazar olarak değerlendirilmiştir.
Teşebbüslerin alım potansiyelleri çerçevesinde oluşan maliyet avantajlarını tüketicilere yansıtmaları serbest piyasa ekonomilerinde yaşanan fiyat rekabetinin doğal bir sonucudur. Çeşitli şekillerde Kurul kararlarına konu olmuş benzer nitelikteki uygulamalarda da bu sonuca ulaşılmıştır. Örneğin, Coca Cola Grubu ve Fruko- Tamek Grubu'nun hipermarketlere ve bakkallara yönelik olarak ayrımcı fiyat ve satış koşulları uyguladıkları iddiasını konu edinen, 27.6.2000 tarih ve 00-24/251-136 sayılı Kurul kararında, süpermarketlerin bakkallara göre daha uygun koşullardan mal alımı yapabilmeleri ekonomik gerekçelere dayandırılmış ve bu uygulamalar 4054 sayılı Kanun’u ihlal eder nitelikte bulunmamıştır. Bu kararda özet olarak;
büyük marketlerin yüksek miktarlarda alım yapmaları nedeniyle alıcı güçlerinin
bakkallara göre daha yüksek olması,
büyük marketlerin tek seferde yüksek miktarlarda ürün alırken bakkalların tek
seferde çok daha az miktarda ürün almaları, bu nedenle hem nakliye sıklığının
hem de nakliye masraflarının artması,
yüksek miktarlarda alım yapan büyük marketler siparişlerini telefon veya e-
posta ile yapabilirken, tedarikçilerin bakkallardan sipariş almak için eleman
istihdam etmek zorunda kalmaları,
büyük marketlerden tahsilât bankalar aracılığı ile yapılırken, bakkallardan
tahsilât yapmak için ayrıca çalışan istihdam edilmesi,
gibi nedenlere bağlı olarak bakkallara yapılan satışların nakliye, teslim, sipariş ve tahsilat masraflarının büyük marketlere göre daha fazla olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bu çerçevede daha uygun koşullardan mal alımı yapan süpermarketlerin bakkallara göre Coca-Cola’yı daha ucuz fiyatla tüketicilere satabilmeleri ekonomik olarak mümkün olduğundan, bu davranış rekabete aykırı bir nitelik taşımamaktadır.
Süpermarketlerin Coca-Cola’yı daha uygun koşullarda almalarının ekonomik olarak mümkün olmasına karşın şikâyetçi, süpermarketlerin Coca-Cola’yı satın aldıkları fiyatın altında tüketiciye sattıklarını iddia etmektedir. Bu iddia, şikâyete konu eylemin 4054 sayılı Kanun’u ihlal edip etmediğinin iki noktada daha değerlendirilmesini gerekli kılmaktadır. İlk olarak şikâyet edilen süpermarketlerin, şikayetçi esnafı pazar dışına itmek amacıyla Coca-Cola’nın satış fiyatını birlikte düşürmeleri, 4054 sayılı Kanun’un 4. maddesinin ihlali anlamına gelecektir. Ancak şikâyetçinin de başvurusunda belirttiği üzere süpermarketler Coca-Cola’yı 1,65 TL, 1,90 TL ve 1,95 TL gibi değişik fiyatlarla satmakta, yani kendi aralarında zaten rekabet etmektedirler. Ayrıca ramazan ayı içerisinde süpermarketlerin müşteri çekmek için özellikle bu ayda